Rumunia - wrzesień 2013

[krzychuprorok]

We czwartek wieczorem znajduje informacje na pewnym forum górskim o miejscach w busie do Rumunii. W piątek w południe mam już miejsce zaklepane a w nocy z piątku na sobotę wyjeżdżam z Polski. Po ok 10 godzinach jazdy wysiadam w Gilau. Ekipa krakowsko-katowicka jedzie dalej w Fogarasze a ja skręcam rower i jadę w stronę Apuseni inaczej Gór Zachodnio-rumuńskich. Będzie to krótka wycieczka, ale cieszę się bardzo, bo pierwszy raz jestem w Rumunii z rowerem. W końcu się udało.

Początkowo trasa wiedzie doliną rzeki Samesului Cald (Samoszu Gorącego). W czerwcu miałem okazję być w pięknym wąwozie usytuowanym w górnym bieku Samoszu. Tu rzeka jest znacznie większa, zbudowano na niej system kilku jezior zaporowych z hydroelektrownią.

https://lh5.googleusercontent.com/-F1w98e-xsbo/UlcoC5ieDTI/AAAAAAAANHc/_g8GqchmdOU/s720/DSCF6947.jpg

https://lh5.googleusercontent.com/-6NZ-VyB-ZX0/UlcoHM3F9eI/AAAAAAAANHk/jltKj1Q7jio/s720/DSCF6948.jpg

Za jeziorami droga opuszca dolinę i pnie się w górę. Wielokilometrowy podjazd daje mi nieźle w kość, jadę i prowadzę rower na przemian.
W nagrodę za trudy podjazdu czekają mnie widoki. Jestem w Górach Gilau.

https://lh5.googleusercontent.com/-tUaqZjWMd_M/UlcoHiTXtnI/AAAAAAAANHs/TUZwQwe_wlM/s720/DSCF6958.jpg

Mijam turystów z osiołkami i dojeżdżam do Mărişel. To miejscowość o nieregularnej zabudowie, między domami są łąki i małe poletka z ziemniakami. Więcej tu chyba nie urośnie, bo Mărişel jest położone na wysokości ok 1200m npm.

https://lh5.googleusercontent.com/-gNKydD1myDQ/UlcoIRcI6cI/AAAAAAAANH0/DwlBqzNLdQg/s720/DSCF6963.jpg

https://lh6.googleusercontent.com/-kP3TA_kIArs/UlcoJNkeKiI/AAAAAAAANH8/2xygCaX6L7U/s720/DSCF6967.jpg

Ze "Świata w liczbach" pamiętam, że Rumunia charakteryzowała się największym pogłowiem koni w Europie. Zapewne sytuacja się nie zmieniła. Konie z zaprzęgami są tu wciąż bardzo popularne.

https://lh6.googleusercontent.com/-dL1GWoYByeo/UlcoJmJA6NI/AAAAAAAANIE/BZw6euSUqBw/s720/DSCF6969.jpg

Za Mărişel czeka mnie upragniony zjazd nad kolejne jezioro zaporowe o nazwie Fantanele.

https://lh3.googleusercontent.com/-3gzyHZwNv20/UlcoKrC5P5I/AAAAAAAANIU/MreY9gO3Xy8/s720/DSCF6975.jpg

Żyby nie było za łatwo za jeziorem kolejny podjazd do Beliş. Blisko wioski w lesie znajduje miejsce na biwak, trzeba wypocząć przed kolejnym nie łatwym dniem. Dzień w górach kończę dystansem 56km przy dość niskiej średniej prędkości 13 km/h.

[michalN]

Ładne to jeziurko "Femme fatale"

[luki_]

Jak tam Krzychu, gumę złapałeś czy co :-) ?
Kiedy ruszysz dalej???

[krzychuprorok]

Na szczęście awarii nie było. Przepraszam za długą przerwę, ale na kilka dni odjechałem od komputera.

Dzień drugi
Na dzień dobry komitet powitalny.

https://lh6.googleusercontent.com/-g85qxpcoJ6g/UmZmCze0ZlI/AAAAAAAANWw/YZcMZIVBCuQ/s720/DSCF6983.jpg

Zapowiada się piękna pogoda.

https://lh6.googleusercontent.com/-qBeu1K3qi1I/UmZmDh2xq_I/AAAAAAAANW4/Xv0_FXyoSQk/s720/DSCF6984.jpg

Zanim nacieszę się ciepłem, to dość marznę na kilkukilometrowym zjeździe z Belis do Calatele. Po tych podjazdach dnia poprzedniego musiał być w końcu dłuższy zjazd. Trafił się rano a o tej porze roku ranki już zimne więc ubieram na siebie kilka warstw odzieży, najbardziej doskwiera mi brak ciepłych rękawiczek.

W Calatele zapasy siana na zimę już zrobione.

https://lh5.googleusercontent.com/-DuJbCv1Rkns/UmZmEoZ84tI/AAAAAAAANXE/LOQriswYwvA/s720/DSCF6989.jpg

Dalsza droga jest dość widokowa, prowadzi w stronę gór Vladeasa.

https://lh6.googleusercontent.com/-Bzkt_Y9Hd7Q/UmZmFAg_irI/AAAAAAAANXI/BHCwFu9Eia8/s720/DSCF6993.jpg


Najlepszą formą zwiedzenia Vladeasy jest marsz grzbietem głównym a co może zobaczyć sakwiarz, który nie przepada za pchaniem roweru ścieżkami pod górę? Może pojechać nad wodospad Rachitele. Dojazd jest łatwy, od miejscowości Rachitele 5km drogą leśną.

https://lh6.googleusercontent.com/-7GE2tP9yw68/UmZmHMjDhSI/AAAAAAAANXc/YvRd4RDI_rA/s512/DSCF7007.jpg

Z Rachitele do Sacuieu jadę dość dziurawą drogą a później już dobrymi asfaltami, mijając co kilka kilometrów jakaś wioskę.

https://lh6.googleusercontent.com/-oDg76MSWCKs/UmZmKzdUQYI/AAAAAAAANX8/Zbcs2-5wOQQ/s720/DSCF7021.jpg

Wszystkie wsie dość podobne do siebie. Stare murowane, pokryte czerwoną dachówką domy stoją gęsto przy szosie.

https://lh6.googleusercontent.com/-IEvEX_RlT-E/UmZxM5vwvQI/AAAAAAAANZk/VhIKTwk54HU/s720/DSCF7023.jpg

Czasem ktoś jednak chce się wyróżniać.

https://lh3.googleusercontent.com/-euHuvRz-_Ck/UmZmKAVY9HI/AAAAAAAANX0/SUMg0isBjhg/s720/DSCF7019.jpg

Tego dnia czeka mnie jeszcze podjazd w Gorach Mesesului, które przypominają mi Beskid Niski.

https://lh5.googleusercontent.com/-BFQC39gW6qM/UmZmLrOAejI/AAAAAAAANYE/PfgNJVT2DTQ/s720/DSCF7025.jpg

Reszta dnia to wiele wiosek i miasteczko Crasna z ładnym kościołem.

https://lh5.googleusercontent.com/-_aErCwZTsL8/UmZy356nlPI/AAAAAAAANZs/13pfp4-gR78/s720/DSCF7035.jpg

Dzień drugi jest dość obfity w kilometry. W miejscu noclegu licznik pokazuje dystans 152,5km.

[krzychuprorok]

Dzień trzeci

Przejeżdżam przez Jibou. Próżno tu czekać na karetkę w razie potrzeby:razz:

https://lh6.googleusercontent.com/-NQODz3N6_F4/UmZmMnoxA9I/AAAAAAAANYM/-PUpIh81JoQ/s720/DSCF7041.jpg

Widać za to "na chodzie" sporo zaprzęgów konnych

https://lh4.googleusercontent.com/-jpdVaZCOSMs/UmZmP-pCNQI/AAAAAAAANYs/pRcywuPtNvs/s720/DSCF7071.jpg

https://lh3.googleusercontent.com/-bzeo4TOEeig/UmZmQQfvNxI/AAAAAAAANY0/L4Qg-NAcDN8/s720/DSCF7072.jpg

Największą atrakcją miasteczka jest ogród botaniczny z barokowo klasycystycznym zamkiem.

https://lh4.googleusercontent.com/-eXnM7_GvZ68/UmZmPMI1DTI/AAAAAAAANYk/zVubq64HfJQ/s720/DSCF7070.jpg

https://lh3.googleusercontent.com/-bt_GPlblzxs/UmZmOEyEcqI/AAAAAAAANYc/xQicHJVfqeg/s720/DSCF7069.jpg

W jednym z pomieszczeń ogrodu botanicznego jest sporo kaktusów. Robie zdjęcia dla żony, która bardzo lubi te rośliny. Najbardziej podoba mi się największy, na oko ma ze trzy metry. Później już w Polsce dowiaduje się, że taki sam mamy na mieszkaniu, tylko, że mały. Ot, umknął mi jakoś:razz:
Jest też coś dla mnie, czyli ogromne akwaria z dużymi rybami.

https://lh4.googleusercontent.com/-VZeN8KClrcU/UmZmNRyIpkI/AAAAAAAANYU/5Qv1mXsVqCg/s512/DSCF7054.jpg

Turyści rowerowi często w swoich relacjach piszą o agresywnych bezpańskich psach. Faktycznie Rumunii mają z nimi problem. Po tegorocznym wypadku, gdy bezdomny pies zagryzł na śmierć bawiące się dziecko w parku w Bukareszcie rumuński parlament przegłosował kontrowersyjne prawo nakazujące zabicie bezdomnych psów a jest ich w rumuńskich miastach kilkadziesiąt tysięcy.
Ja agresywnych psów nie spotykałem, tylko przyjazne psiaki, które po kawałku kabanosa, dałyby się wsadzić do sakwy i zawieźć do Polski.

https://lh6.googleusercontent.com/-bH8z1vRvGbk/UmZmIHgrK3I/AAAAAAAANXk/i3C7QS58_j8/s720/DSCF7009.jpg

https://lh5.googleusercontent.com/-MWj7fFac1o0/UmZmSiVkgeI/AAAAAAAANZE/LI6ydM6yPwY/s720/DSCF7101.jpg

Większość trzeciego dnia to jazda w kierunku węgierskiej granicy. W zasadzie nic ciekawego nie ma poza Satu Mare. Gdy dojeżdżam do miasta zaczyna padać. Mam informacje, że będzie padać w nocy i przez pół następnego dnia. W takich warunkach rozbijanie namiotu czy jazda są mało przyjemne. Nie zwiedzam miasta i po 127 kiolometrach tego dnia, na granicy w wiosce Petea decyduje się zrezygnować z przejazdu przez Węgry w następny dzień i próbować łapać stopa do Polski. Z rowerem nie jest to łatwe, trzeba ulokować się na parkingu tirów i znaleźć kierowce, który zechce mnie wziąć i będzie miał miejsce na pace. Polaków jak na lekarstwo, jak już są to jadą tylko na Węgry. Zapytywani Rumunii prawie wszyscy odpowiadają jedno - Austria, a jeden Czech na moje zapytanie odpowiada, że tu jest bordel:razz: Po zmroku rezygnuje i szukam miejsca do spania, znajduje takie na uboczu, bo na szczęście tu jest unia europejska i część przejścia jest już niewykorzystywana. Luksusów nie ma, ale da się przetrwać do rana.

https://lh6.googleusercontent.com/-cOcIt90w_hk/UmZmTU4uNuI/AAAAAAAANZM/qx0LsrII1PQ/s720/DSCF7105.jpg

Rano się do mnie szczęście uśmiecha i około 9 zabieram się z panem Staszkiem. Łącznie z noclegiem na przejściu Petea - Csengerisma spędzamm jakieś 15 godzin. Pan Staszek jedzie do huty w Koszycach, także wysadza mnie na węgiersko-słowackim przejściu Tornyosnemeti - Milhost, skąd już po 10 minutach znajduję transport prosto do Rzeszowa.

Podsumowanie:
Jestem bardzo zadowolony, szkoda, że tak krótko, ale cieszę się, że w końcu udało mi się być z rowerem w Rumunii. Myślę, że w przyszłym roku uda się zorganizować dłuższą wycieczkę. Trzeba tylko popracować nad formą, by podjazdy nie były takie uciążliwe.

To tyle o tej wycieczce, ale to nie koniec relacji...

[bartolomeo]

Ja agresywnych psów nie spotykałemNajciemniej pod latarnią, agresywne psy mieszkają obecnie w Stasianem :wink: Ja rowerem po Rumunii nie jeździłem, ale autem zdarzyło mi się wjechać w taką watahę, że za skarby świata z samochodu bym nie wyszedł.

A wycieczka super!