Wersja do druku
Opowiedz mi o wędrowaniu
i o tym miejscu za zakrętem,
gdzie w przemijaniu i przetrwaniu
niezwykłe losy są zaklęte.
Gdzie wiatr historii pozacierał,
wcześniej wzbijając w górę kurz,
ślady i skargi,prośby,modły
gdzie nawet echo nie mieszka już.
I tylko czasem skrzywionym krzyżem,
otchłań zieleni westchnie nieśmiało
o pamięć prosząc i ciepło świecy,
bo tylko tyle tu pozostało.
WUKA.
WUKA... zmiękło mi serce. Lubię w wierszu taki klimat i tempo.
Dzięki Recon1. Twoja relacja przypomniała mi takie miejsca.Może masz odpowiadającą klimatowi fotkę?
Pozdrawiam serdecznie!
WUKA myslę, że ta fotka w jakimś sensie jest ilustracją do Twojego wiersza. Zdjęcie zrobione na cementarzu w Wołosatym
pozdrawiam
Marek
Tak,bardzo!Dzięki!Pozdrawiam.
Nie wiem czy ten klimat oddam, ale chociaż spróbuję...Cytat:
Zamieszczone przez WUKA
Doskonale!Dzięki!Pozdrawiam!
A droga z zakrętem to droga odchodząca z przed kościoła/cerkwi w... Michniowcu :)
Nie będę bujać,że poznałam.Za to za następnym zakrętem wkrótce stanie...CHATA!!!! Pamiętaj o tym jakby co....Pozdrawiam!
Zapamiętam jakby co, ale wyglada mi na to, że to Ty mi jeszcze opowiesz "o tym miejscu za zakrętem" :)