Cytat:
"- Chodźmy na górę, stamtąd jest ładny widok – pociągnął ją za rękę.
Pomógł jej wspiąć się na brzeg, wystający nad wodę wysokim, skalistym urwiskiem.
- To jest „Fucajówka”, najładniejsze miejsce na Solnie.
- Fucajówka? A skąd ta nazwa ?- spytała.
- Za komuny ktoś wybudował tu szałas i mieszkał. Nikt nie widział jak naprawdę się nazywa, ale nazywali go „ Fucaj”. Wtedy, po Solinie, kręciło się wielu takich. Potem pojawili się panowie z esbecji i chatkę spalili. O, tam są resztki – pokazał nieduże rumowisko kamieni i kilka zwęglonych kawałków drewna.
Jezioro było kilkanaście metrów po nimi. W pomarszczonej wodzie odbijały się promienie słońca. Wyglądało to jak rozrzucone, srebrne pieniążki. Panoramę zamykało, zasnute lekką mgiełką, pasmo Otrytu.
