"Razem na szczyty" - kolejna, tym razem bieszczadzka odsłona - Tarnica

"Ludzie patrzą trochę dziwnie, ale uśmiechają się jak Jaśkowi obozanci machają sobie protezami"

:)))

"A właśnie że nie - a dlaczego mieliby się ukryć ? Mają takie samo prawo do bycia w górach jak wszyscy i robią rzeczy poważniejsze niż 90 % turystów, którzy wchodzą w ten dzień na Tarnicę."

-cieszę się bardzo, że jest organizowana akcja taka jak ta. mam znajomych w różny sposób niepełnosprawnych i zadziwiają mnie za każdym razem gdy się spotykamy. najczęściej widuję się z kumplami którzy są niewidomi -w zasadzie zapominam o tym już, że nie widzą -co drugi dzień widzimy się w autobusie, chodzimy razem na zakupy, oglądamy filmy, ostatnio kumpel pomagał mi w czymś na komputerze a inny demonstrował swoje genialne wręcz umiejętności na nowej perkusji :) znają kraków może lepiej ode mnie (tzn orientują się gdzie jaka ulica, skąd dokąd jak dojść). tak się zastanawiam i chyba nie widzę większej różnicy między mną jako osobą widzącą a osoba niewidomą jeśli chodzi o codzienność.

"Na żadnym wyjeździe, (...) nie odczuwałam chyba tak mega pozytywnej energii, jak na wyjazdach z tą grupą."

-Wzruszyły mnie Basiu Twoje posty:) I doskonale Cię rozumiem. Też jestem wolontariuszką, jeżeli tylko mam możliwość to pomagam w hospicjum dla nieuleczalnie chorych dzieci, też organizujemy różne spotkania, zbieramy pieniążki. Świadomość samej prostej pomocy w banalnych rzeczach, poświęcenie swego czasu dla innych, to daje tak niesamowitej energii, dajemy od siebie tak niewiele (bo cóż to jest w zasadzie) a tak wiele radości może to przynieść innym (np. gdybyście nie zorganizowali tych wyjazdów wiele z nich pewnie nie mialaby w ogóle możliwości być w górach). "Wolontariat dodaje nam skrzydeł" :) Bo żyć to być dla innych (sama to motto wymyśliłam:D)

Właśnie godzinę temu gadałam na czacie z jedną z dziewczyn, którą poznałam w czasie tej akcji i napisała mi, że gdyby nie ta akcja - to nie poznała by gór, a tak - poznała i pokochała.
A teraz tylko myśli o tym jak się wyrwać znowu w góry.
Była już sama (tzn. ze swoim Tatą, który poświęca jej dużo czasu) ale napisała że to nie to samo.

Relacja fotograficzna jest tez na www.nowiny24.pl

Jak już podawać linki to lepiej do konkretnego materiału a nie do całego portalu, tak wygodniej :wink: Relacja fotograficzna ze stowarzyszonej wyprawy Jaśka Meli na Tarnicę jest tutaj, jego wcześniejsze wędrówki po Bieszczadach tutaj.

Nie wiem Basiu jak to się stało, że się nie widzieliśmy w Mucznem. Byłem tam około 9.30 rano i widziałem jak obozanci maja odprawę. Rozmawiałem nawet z jedną z dziewczyn. Wyglądało, że to ona jest opiekunem grupy, ale do końca tego nie wiem - zaimponowała mi tym, że bardzo sprawnie posługiwała się językiem miganym. Mówiła także, że grupa Jaśka już dawno wyszła na szlak, a oni się dopiero szykują. Cała grupa wyglądała na bardzo zadowoloną i szczęśliwą. Oby więcej takich akcji. Dziewczyna z którą rozmawiałem jest na filmie w 16 sekundzie z zielonym plecakiem i chustką na szyi. :-)
Pozdrawiam :-)

Cytat:

---

Zamieszczone przez erem

Nie wiem Basiu jak to się stało, że się nie widzieliśmy w Mucznem. Byłem tam około 9.30 rano i widziałem jak obozanci maja odprawę. Rozmawiałem nawet z jedną z dziewczyn. Wyglądało, że to ona jest opiekunem grupy, ale do końca tego nie wiem - zaimponowała mi tym, że bardzo sprawnie posługiwała się językiem miganym. Mówiła także, że grupa Jaśka już dawno wyszła na szlak, a oni się dopiero szykują. Cała grupa wyglądała na bardzo zadowoloną i szczęśliwą. Oby więcej takich akcji. Dziewczyna z którą rozmawiałem jest na filmie w 16 sekundzie z zielonym plecakiem i chustką na szyi. :-)
Pozdrawiam :-)

---

Jak pisałam w swojej relacji - musieliśmy się przerzucać na strat szlaku partiami, bo nie było tylu środków lokomocji.
Ja z kilkoma kolegami (niewidomymi) pojechałam do Ustrzyk Górnych jako pierwsza - o godz. 8.15, jeszcze przed ekipą Jaśka, bo po prostu pierwsi byliśmy gotowi.
A i tak wyszło w ten sposób że na starcie szlaku byliśmy na końcu, bo musieliśmy czekać aż kolejne pojazdy powrócą po nas z Przełęczy Bukowskiej.
Resztę grupy, która szła wolniej - dogoniliśmy.

Natomiast wieczorem dotarłam na miejsce około 20.30, zjadłam obiad, pogadałam trochę - i jak pisałam po prostu padłam spać.

Dziewczyna o której piszesz jest jedną z organizatorek, ale głównym motorem wszystkiego jest Magda. Na początku filmu stoi na przeciw chłopaka na wózku i rzuca się mu na szyję.

A akcji na pewno będzie więcej :) - dotyczą wszystkich gór, nie tylko Bieszczadów.
Organizatorzy są z Wrocławia, więc jako pierwsze wzięli sobie na cel bliższe góry.

Jesienią i zimą planowane są jeszcze dwa wypady - w Góry Orlickie oraz w Góry Izerskie

Zajrzałam dziś na stronę "Dalekie Obserwacje", którą pewnie większość z Was zna i akurat tego dnia zobaczyć można było z Tarnicy Góry Ignis w Rumunii:

http://www.dalekieobserwacje.eu/gory...-ro-z-tarnicy/

Zaraz zacznę jeszcze raz przeglądać swoje zdjęcia, aby zobaczyć czy są tam Góry Ignis.

Zdjęcie w galerii zatytułowane "Kińczyk Bukowski" stwarza pewne nadzieje :-)