Wersja do druku
Witaj, Tomas.
Owszem, to dobry sposób, raz czy dwa korzystałem z niego.
Góry są o tyle odmienną pasją od innych, że sporo kosztują. Moja odwieczna pasja, słowa, kosztuje bardzo mało, chociaż gdyby tak policzyć sklepową wartość mojej tworzonej przez dziesięciolecia wielkiej biblioteki, pewnie wyszłaby okrągła sumka.
Ale co tam! Na drugą stronę na pewno nie zabierzemy pieniędzy, natomiast mamy szanse zabrać swoje pozytywne przeżycia.
Basiu, nie wiedziałem o takim sposobie dowiadywania się o okazjach – to kolejny przykład pożytku z internetu i mojej nieznajomości. Ale że też Ty, kobieta, nie lubisz chodzić po sklepach! :)
O nieużyteczności amortyzatorów byłem uprzedzony, w Twoich słowach znajduję potwierdzenie.
Wypracować zrozumienie dla górskich wypadów? Wiesz, w takim razie mam kolejny powód do zazdrości, a jest nim Twoja wiara w taką możliwość. Doskonale rozumiem i podzielam Twoje preferencje zawarte w słowach o nowych linach i starym dywanie (cudny przykład, naprawdę), ale lepiej mi nie podejmować takich prób.
Basiu, w jakich butach chodzisz w górach?
Wśród swoich licznych znajomych (obecnie w wieku 40-60 lat) znam cały szereg przykładów pozytywnych, takich że małżonka nie podzielając górskiej pasji swojego męża jednak przyzwalała na jej uprawianie i odwrotnie (to jest kiedy mąż nie podzielał pasji żony).Cytat:
Zamieszczone przez Krzysztof Gdula
Jednak przykłady negatywne też niestety znam, zwykle zakończyły się rozwodem.
Tu akurat piszę o pasji górskiej, ale to jest bardziej ogólne - przecież wybierając kogoś na całe życie nie możemy dopasowywać go wyłącznie do swoich potrzeb, każda działalność w małżeństwie wymaga obustronnych kompromisów.
Ja wiedziałam kogo wybieram i od początku wiedziałam że nigdy nie będę mogła go ograniczać w uprawianiu jego pasji (mimo, że rzecz jasna boję się o niego).
I odwrotnie jest tak samo.
Z drugiej strony, kiedy mieliśmy małe dzieci, każde z nas musiało swoje pasje w dużym stopniu ograniczyć - samemu, nie czekając na nakazy drugiej osoby.
Na lato mam Salewy, takie:Cytat:
Zamieszczone przez Krzysztof Gdula
https://lh3.googleusercontent.com/-z...2/100_2570.JPG
Buty takie są wąskie, więc nie na każdego pasują, ale na mnie są dopasowane idealnie i bardzo lekkie.
Są niestety dość drogie - około 800 zł.
Dzięki temu, że mój mąż jest przewodnikiem międzynarodowym UIMLA mogliśmy je kupić na "jego konto" w bardzo dużej promocji, z obniżką 50 % czyli za około 400 zł.
Na męża są za wąskie, ale na mnie w sam raz.
Butów zimowych obecnie nie mam dobrych, używam stare, już 7-letnie (i pęknięte z boku) skórzane Wolfskiny.
Też wąskie, ale na mnie idealnie pasują.
Rozglądam się za kupnem nowych, ale na razie nie mam pieniędzy, pewnie ten wydatek poczeka do przyszłego roku.
Mam też stare, już kilkunastoletnie bardzo ciężkie skórzane buty "Raichle" kupione kiedyś za śmieszną cenę (coś około 20 zł) w "odzieży używanej".
Jest to bardzo dobra, jedna z najlepszych na świecie firm, a buty są niezniszczalne i "pancerne" ale jak pisałam - bardzo ciężkie. Jeden but waży więcej niż cała para letnich butów "Salewy".
Tak, że tych używam co najwyżej 2-3 razy każdej zimy.
Są sztywne a więc dobre pod raki i do rakiet.
Rakiety kupił w zeszłym roku mój syn za około 400 zł. W tym roku ponieważ on całą zimę pracuje w Holandii, ja mogę je bez ograniczeń pożyczać.
W swoim życiu używałam już z dobre 15 par butów turystycznych różnych marek, każde średnio 2-3 lata, bo tyle przeciętnie wytrzymują na moich nogach, a więc można tak napisać "na własnych nogach" sprawdziłam które są dla mnie dobre a które nie.
W swoim czasie pracując dla miesięcznika turystycznego "npm" brałam też udział w testowaniu butów turystycznych.
Ale i tak nie potrafię odpowiedzieć na pytanie, które buty będą dobre dla Ciebie.
Mogę co najwyżej polecić na które marki warto zwrócić uwagę.
Rozwód z powodu odmiennych zapatrywań na swoje zainteresowania?? Trochę dziwny dla mnie powód. Stanowczo zbyt słaby, aby zerwać te rozliczne nici łączące dwojga ludzi żyjących ze sobą 40 lat. Czas, który upłynął nam razem, z przypadkowego pierwszego spotkania czyni przeznaczenie, wobec którego ta czy inna różnica nie ma większego znaczenia.
A w góry chodzę od paru dopiero lat, i chodzę niewiele. Miniony rok był rekordowym, w górach spędziłem około 20 dni.
Mniej więcej wiem, jakie buty są dla mnie dobre. Sporo butów kupiłem i sprzedałem, przy okazji nabywając trochę doświadczenia. W mojej ocenie butów jest wyraźna ambiwalencja, bo rzeczowość miesza się mi się z nieco irracjonalnymi ocenami. Wiem, że buty z grubej skóry nie mogą być lekkie, a jednak takie kupuję, bo po prostu podobają mi się. Wiem, że te tradycyjne, z odkrytym dolnym szwem i bez membrany, nie są tak wodoodporne jak dobre i nowe buty wykonane w nowoczesnych technologiach, ale tylko takie mam – z tego samego powodu.
Po pierwszym, bardzo drogim i nie trafionym zakupie, nie kupuję już butów nowych, bo nie bardzo mnie na to stać i nie widzę uzasadnienia, skoro na przykład moje piękne kastingery, prawdziwe „czerwone sznurówki”, buty kupione na allegro za 96 złotych, były niemal nowe; najwyraźniej ktoś miał je na nogach raz czy dwa.
Dokładnie takie same i w takim samym stanie, tyle że małego rozmiaru, były tutaj sprzedawane:
http://allegro.pl/buty-trekkingowe-k...892879737.html
Żona ma rację, i całkiem możliwe, że Ty zaraz dołączysz do niej: otóż od roku mam małego fioła z butami szytymi tradycyjnie – kupiłem ich kilka par, chociaż, to moje tłumaczenie się, wszystkie okazyjnie, za niewielkie pieniądze. Po co? Powód główny jest prosty i trudny do zrozumienia, bo nierzeczowy: bo mi się podobają. Tak po prostu. Kupuję dla frajdy – jak kobieta nową torebkę. Powód drugi: ciągle szukam tych idealnych.
Mam i raichle, i podobnie jak Ty mam firmę za jedną z najlepszych, ale to są te buty, o których pisałem w tekście, że zginają się ostro, w jednym miejscu, a wtedy naciskają mi na wielki palec. Nic wielkiego, chodzę w nich, ale chyba tylko dlatego, że moje wyjazdy w góry są jednodniowe.
Na śnieg i duże błoto zakładam buty klasy BC, o wysokości cholewki 17 cm, i niestety wadze pary w okolicach 2,4 kg. Tyle że do tej wagi można się przyzwyczaić. Ja jej nie odczuwam zbytnio, może dlatego, że w pracy też chodzę w dość ciężkich butach. Gdy nie przewiduję śniegu, zakładam lżejsze buty, oceniam ich twardość jako B, a ich lekkość to rezultat niższej cholewki (około 14 cm) i cieńszej skóry. Niestety.
Bardzo odpowiada mi skórzana wyściółka butów, mimo iż ma swoje wady, jak na przykład ciężar i dłuższe schnięcie. Wszystkie wkładki mam własnej roboty, z niebarwionego kruponu o grubości 2 do 4 mm, zależnie od butów.
Dla urody tych tradycyjnych butów, dla klimatu wewnątrz nich, tak mile odczuwanego na stopach, przebaczam im wszystkie ich wady łącznie z tą największą, mianowicie ich wagą.
W lecie nie chodzę w góry, bo w związku z moją pracą nie mam takiej możliwości. Nie wiem, jak spisywałyby się moje buty w upalny dzień. Zauważyłem jednak, że skarpetki z włóknem coolmax są świetne, dla mnie rewelacyjne, i zapewne w lecie byłby bardzo przydatne.
No właśnie - a ja napisałam wyżej:Cytat:
Zamieszczone przez Krzysztof Gdula
Więc temat jest "bardziej ogólny", nie wiem co konkretnie (w przypadku tych kilku małżeństw, które znam) było przyczyną rozwodu, ale na pewno nie wyłącznie pasja górska jednej ze stron.Cytat:
Tu akurat piszę o pasji górskiej, ale to jest bardziej ogólne - przecież wybierając kogoś na całe życie nie możemy dopasowywać go wyłącznie do swoich potrzeb, każda działalność w małżeństwie wymaga obustronnych kompromisów.
To była tylko zapewne jedna z pomniejszych przyczyn, lub objaw poważniejszego kryzysu.
Ale wymaganie od kogoś aby zrezygnował z swojej pasji uważam po prostu za nieuczciwe (oczywiście o ile nie ma ważnych powodów).
Z drugiej strony - za nieuczciwe uważam kultywowanie swojej pasji za wszelką cenę bez względu na okoliczności.
Przeciętnie spędzam w górach i w podróżach około 80-100 dni w roku.Cytat:
Zamieszczone przez Krzysztof Gdula
Część, tak około 1/3, czasem 1/2 - zarobkowo, gdyż tak samo jak mój mąż jestem przewodnikiem górskim.
Zarabiam pieniądze w górach aby potem je wydawać również w górach.
To co zarabiam w swojej pracy na co dzień idzie na potrzeby domowe (oczywiście nie jest to podział bardzo ścisły)
Dla mnie bardzo ważna jest waga butów, na drugim miejscu - odporność na zniszczenie oraz śliskość podeszwy.Cytat:
Zamieszczone przez Krzysztof Gdula
Te które mam teraz uważam za idealne.
Boję się kupować buty bez mierzenia, bo mam specyficzne stopy - bardzo wąskie i z wysokim podbiciem. Chociaż za 96 zł chyba bym zaryzykowała, w końcu zawsze można je odesłać.Cytat:
Zamieszczone przez Krzysztof Gdula
W przypadku zakupu nowych butów przez Internet (parę razy tak zrobiłam) zawsze najpierw szłam do sklepu i mierzyłam ten konkretny model i rozmiar w sklepie.
Ja tak mam z plecakami, mamy ich w domu około 20, różnych rozmiarów. ;)Cytat:
Zamieszczone przez Krzysztof Gdula
Dlatego nie zawsze jej dobrze kupować buty używane.Cytat:
Zamieszczone przez Krzysztof Gdula
One się dostosowują do stopy właściciela, więc dobrze aby to była nasza stopa. Wyjątek stanowią buty bardzo sztywne, skorupy lub sztywne buty skórzana, bo one się tak nie dostosowują.
A tak - mi również, tylko że coraz trudniej o takie buty.Cytat:
Zamieszczone przez Krzysztof Gdula
No i ma ona pewną ograniczoną wytrzymałość (kilka lat), w niektórych butach ta wewnętrzna skóra mi po kilku latach popękała.
Ja zawsze również latem używam dwóch par skarpet - wewnętrzne z coolmaxem i zewnętrzne - wełniane.Cytat:
Zamieszczone przez Krzysztof Gdula
Na zdjęciu powyżej tez są skarpety - te czerwonoczarne wewnętrzne i niebieskie - zewnętrzne.
Wkładki kupuję zazwyczaj w "Lidlu" - te na zdjęciu są właśnie wyłożone cienką skórką a pod spodem jest warstwa gąbki - bardzo wygodne i miękkie.
Masz 20 plecaków!? :) Oj, rozbroiłaś mnie zupełnie. Polubiłem Cię:)
O Twoich plecakach powiem żonie. Ja mam jeden, zdaje mi się, że jest dziadowski (co oględnie potwierdził pewien stary wiekiem i doświadczeniem górołaz w Chatce Puchatka), kosztował w sklepie 120 złotych, i ma mnóstwo sprzączek z którymi nie wiem co robić. Powiem Ci, tak cichutko, żeby nikt inny nie słyszał, że na plecakach nie znam się nic a nic – i pewnie dlatego wymienię ten posiadany dopiero wtedy, gdy rozleci się. Wiesz, wyjeżdżam na ogół na jeden dzień, więc wiele w nim nie noszę. Rezerwowe skarpetki i sweter, parę litrów picia, pelerynę przeciwdeszczową, kilka kanapek, parę drobiazgów stałego wyposażenia, jak latarkę, sznurówki, nożyk, papier – i tyle. Ciężki nie jest.
Ja mam inne doświadczenia z zakupami internetowymi, jako że mam bardzo typową budowę stóp, i jeśli tylko nie będą to buty specjalnie szersze, będą mieć właściwą długość, to na pewno będą pasować. Ilekroć idę w góry w butach dopiero kupionych, zabieram do plecaka drugą parę, ale jeszcze nigdy nie zdarzyło mi się korzystać z nich.
Z raichlami jest jakoś dziwnie, bo widać było po podeszwie i skórach, że bardzo mało były używane; myślę, że ta ich cecha jest raczej wadą konstrukcyjną, a nie rezultatem używania ich przez poprzedniego właściciela. Pewności oczywiście nie mam. Parę par nie pasujących mi butów sprzedałem, nic, albo bardzo niewiele, tracąc na tym, a zaoszczędzając czas, którego mam wieczny niedobór. Wczoraj i dzisiaj ten czas mam, bo leżę zwalony grypą czy inną paskudą, ale na co dzień jest inaczej.
Mam kolejny powód do zazdrości: ilość dni w górach i zarabianie na nich. To idealny układ, mój ideał, a przecież nie tylko mój - zarabiać na swojej pasji. Ja, niestety, będąc w pracy, jestem o sto tysięcy km od moich zainteresowań.
Nie chcę nic, broń Boże, sugerować, tak mi się tylko pomyślało, że dobrze wyprawiona skóra, o ile nie będzie wysuszona (w sensie obecności w niej tłuszczów), nie powinna pękać. Co innego przetarcia, na przykład na pięcie, które zdarzają się, zwłaszcza w zbyt luźnych butach.
Gdy jest mróz, opatulam stopy tak jak Ty w upał: skarpetkami coolmaxowskimi i wełnianymi. To też dobry układ.
Słowo o żywotności butów. Fakt, najsłabszym ich miejscem jest skóra wyściółki, ale, biorąc pod uwagę ilość moich butów, mój wiek i intensywność chodzenia, myślę, że mam w czym chodzić do końca mojej wędrówki:)
Nie tylko ja, a cała moja rodzina - 4 osoby.Cytat:
Zamieszczone przez Krzysztof Gdula
W tym są również plecaki "miejskie", bo na co dzień do pracy też chodzę tylko z plecakiem.
Ja czasem miałam w górach plecak dochodzący wagą do 30 kg.Cytat:
Zamieszczone przez Krzysztof Gdula
Ale teraz staram się ostro ograniczać, kiedy w roku 2012 jechałam na cały tydzień w Bieszczady (bez namiotu ale ze śpiworem i z wszystkimi ubraniami) mój plecak ważył ok 10 kg.
Mam to szczęście, że moja "podstawowa" praca, czyli informatyka również mnie pasjonuje.Cytat:
Zamieszczone przez Krzysztof Gdula
Właśnie o te przetarcia na piętach mi chodziło.Cytat:
Zamieszczone przez Krzysztof Gdula
Zdarza się to zwłaszcza wtedy kiedy buty są sztywne i stopa porusza się w nich w środku.
30 kilo!? Kobieto, i mogłaś iść pod górę z takim ciężarem? Ja padłbym po stu metrach, to pewne.
No właśnie: pięta wykonuje pionowe ruchy w sztywnych butach. Po co więc robi się tak sztywne buty? To dla mnie duża zagadka.
Domyślam się, że ta sztywność może być przydatna, może nawet konieczna, przy używaniu raków, ale ile czasu typowy użytkownik butów górskich używa raków? Nie wiem ile, ale podejrzewam, że w Polsce niewiele, nawet bardzo niewiele. Czemu więc nie robi się specjalnych, sztywnych butów do raków, a obok buty normalne? Powiesz, że robi się, i pokażesz przykłady butów klasy C, a zwłaszcza D? To prawda, tyle że większość ludzi chodzących w góry nie kupuje – tak myślę – butów C, a już na pewno nie D, a buty B i BC. Dla mnie właśnie buty BC są najbardziej uniwersalne – jak te kastingery z podanej tutaj licytacji – ale to właśnie są już dość sztywne buty.
Nie znajduję wytłumaczenia dla tej luki w ofercie handlowej. Oferuje się buty wybitnie specjalistyczne, na przykład podejściowe, a butów prawdziwie uniwersalnych na góry w Polsce nie znajduję. Są albo delikatne, niemal miejskie buty z cienkiej skóry, albo z grubej skóry, ale sztywne jak pancerz „Rudego”.
Mam „cywilne”, używane w zimie, hanzele model 008. Fajne buty, podobają mi się, lubię je, byłyby dobre na moje Sudety, ale tylko wtedy, gdybym miał pewność nie natrafienia na mokre miejsca na szlaku, a pewności takiej mieć nie mogę. Buty wykonane są z tak cienkiej skóry, że w żaden sposób nie zapewni ona właściwej odporności butów na przemakanie. To buty wyłącznie miejskie. I o to właśnie mi chodzi. Takie są wszystkie znane mi buty miękkie, klasy AB, a w znacznej mierze i B.
Mnie wiele dziedzin fascynuje, w wielu mam sporą (jak na amatora, oczywiście) wiedzę; na przykład teraz czytam pracę z zakresu antropologii, ale najsilniejszą moją pasją jest pisanie. Przeczytałem tysiące książek, napisałem tysiące różnych tekstów, tyle że nikt nie chce mi grosza za to zapłacić. No i w rezultacie naprawiam karuzele w wesołym miasteczku. Ale nie narzekam, bo mam pewność zatrudnienia i nie najgorsze wynagrodzenie.
Ja też padałam, ale dałam radę.Cytat:
Zamieszczone przez Krzysztof Gdula
To było 20 lat temu, kiedy pierwszy raz jechaliśmy w góry Ukrainy i trzeba było mieć ze sobą wszystko na 10 dni, a sprzęt nie był jeszcze taki lekki.
Zdziwiłbyś się ale bardzo dużo, na pewno dobrych kilkanaście tysięcy osób.Cytat:
Zamieszczone przez Krzysztof Gdula
Co oczywiście jest małą liczbą jak na wszystkich ludzi w Polsce, ale wydaje mi się, że rakiet używa mniej osób niż raków.
Oczywiście że się robi - do raków to są przede wszystkim skorupy.Cytat:
Zamieszczone przez Krzysztof Gdula
Obecnie znacznie mniej się produkuje takich butów jakie lubisz, bo albo są produkowane skorupy albo buty klasy B i ewentualnie BC.
Dlatego sztywne skórzane buty tak trudno dostać.
Tych potencjalnych użytkowników butów klasy "C" też jest sporo, ale ci kupują skorupy.
Jesteś w zdecydowanej mniejszości.Cytat:
Zamieszczone przez Krzysztof Gdula
Żadne buty skórzana nie są odporne na przemakanie.Cytat:
Zamieszczone przez Krzysztof Gdula
"Himalaje", w których chodziłam przez około 15 lat i których zdarłam 4 pary przemokły mi wielokrotnie.
Najgorszy jest nasiąknięty wodą wiosenny śnieg oraz mokra trawa.
Z ciekawości zapytam czy Pan Panie Krzysztofie brał pod uwagę buty wojskowe np niedrogie Demar
przyznaję że posiadam je obok innych firmowych i często z nich korzystam
Nie, nie brałem, bo nie wiedziałem o ich istnieniu. Butów mam dość, i jeśli jeszcze jakieś kupię, to tylko wtedy, gdy cena będzie wyjątkowo okazyjna, a buty wyjątkowo mi pasujące.
Myślę, że takie buty mogłyby całkiem dobrze spisywać się w górach, a myślę tak po rozmowie z moim ustrzyckim gospodarzem, który pokazywał mi wojskowe buty używane przez jego syna, strażnika na granicy, buty będące służbowym wyposażeniem strażników. Nazywają się Grom, o ile mnie pamięć nie myli, i mają być dostępne nie tylko dla mundurowych. Oglądałem je. Skórzane, wysokie, głęboko wiązane, czyli w zasadzie typowe, ale skóra była dość cienka, a nade wszystko wyróżniała te buty miękka podpodeszwa, według mnie klasy AB. Mój rozmówca mówił, że wcześniej mieli inne buty, bardziej sztywne, ale po długich prośbach zmieniono na ten właśnie model, bo strażnikom przeszkadzała sztywność tamtych butów, czemu nie dziwię się.
Gdy mieszkałem w UK, bardzo mi się podobał powszechny tam zwyczaj mówienia wszystkim na ty. Słyszałem, że i u nas, w internecie, ten zwyczaj jest przyjęty.
Basiu, mnie też się wydaje, że jestem w mniejszości. Dziwię się temu, ale fakty jakby na to wskazują.
Moja teza była nieco inna: że nie można kupić butów wykonanych z grubej, solidnej skóry, ale na dość miękkiej podeszwie. Ściślej: podpodeszwie; chyba namieszałem trochę w swoim wywodzie. Przepraszam.
Wiem, wiem: na mokrej i wysokiej trawie, albo w głębokim, topniejącym śniegu, najlepszy but skórzany przemoknie, jeśli nawet nie pierwszego, to zapewne drugiego dnia.
Ciągle uczę się właściwej impregnacji takich butów. Na ostatnim wypadzie w zaśnieżone góry troszkę przemokły mi moje kastingery. Gdy je później oglądałem (w czasie chodzenia nic nie czułem, nic a nic, bo wilgoci nie było wiele, no i miałem te cud-skarpety), plamy były wyżej, kilka cm ponad suchą wkładką. Przemokła mała, wszyta w wycięciu buta skórka - pod cofniętym ku pięcie haczykiem. Jest cienka, bo taka ma być dla ułatwienia zginania się butów, na dokładkę schowana nieco, no i zaniedbałem jej impregnację. Teraz już wiem, że jest to newralgiczne miejsce w butach – obok kilku innych takich miejsc.
Wiesz, Basiu, czasami myślę o wypadzie z plecakiem, bo podoba mi się myśl o swobodnej wędrówce, która nie musi być jednodniową pętlą zaczynającą i kończącą się przy samochodzie, ale gdy pomyślę o tak wielu kolejnych zakupach sprzętu którego nie mam, o dźwiganiu na plecach całego majdanu, o spaniu w zimnie i wilgoci (pamiętasz: mogę jeździć w góry tylko późną jesienią i zimą), to rezygnuję.
Ale ta myśl powraca do mnie. Może kiedyś dam się jej przekonać.
hallo;
pozdrawiam serdecznie;
za pozwoleniem :)
wrócę do meritum wątku :)
Krzysztofie
po pierwsze- zazdroszczę konkretnego potraktowania tematu i gratuluję sposobu w jaki to robisz :-) ,
na butach górskich raczej się nie znam,...
w ogóle nie należę do "technicznych" wyznawców gór ,ale tak się składa ,że nie lubię mieć mokro i zimno w stópki...i nie tylko...
i czasami :
do tzw:trekkingu ( trasy np.bieszczadzkie i karkonoskie)
kupuję membranowe,
a do mountaineeringu (skała i lodowiec)
kupuję skorupy elastyczne z wyściółką ocieplającą plus overbooty - jak już pisałem w podobnym wątku -membrany i skorupy w mrozie słabo się sprawdzają( buciki obowiązkowo śpią z nami w śpiworku:) ).
i to tyle myśli tendencyjnych :)
Tatry
(latem) zdobywałem w butach do biegania średnich i długich dystansów(w tzw:maratonkach),
buty te miały wiele zalet:
były lekkie-podczas wspinaczek w ścianach,nie obciążały później ekwipunku;
jak zmoczył je deszcz -wysychały prędziutko na stopach;
tatrzańskie ścieżki to raczej drogi skalne i kamieniste,wiec bieżnik nie musiał być zbytnio głęboki(wymaga to troszkę wprawy -ale da się );
zauważyłem także: jeśli człowiek ma lekkie obuwie na nogach-chcąc nie chcąc porusza się jakby szybciej :)
(zimą) chodziłem w himalajach (z powodu braku innych) ,fajne buty ...,zanim się "złamały" -zmieniłem w nich trzy razy podeszwy,tak się do nich przyzwyczaiłem,dzisiaj nie chodzę po górach -w ogóle w butach miękkich(A,B).
Zaimpregnowałem je tylko raz i nie musiałem już nic przy nich robić !
Impregnacja polegała na stworzeniu mikstury ,składającej się z 4 rodzajów tłuszczów-nie pamiętam dokładnie składników i proporcji ,ale głównym była lanolina i chyba łój...
Gotową substancję wlewało się do podgrzanego buta( w piekarniku ! ) ,gdy substancja była już b,rzadka- mieszało się i przelewało do drugiego,później obydwa buty suszyły się w tymże piekarniku.
Koszt takiej impregnacji to ...prawie eksmisja z domu rodzinnego-piekarnik nie nadawał się już do niczego innego...,cudem moja głowa została ocalona;
to miało miejsce jakieś 25 lat temu i dzisiaj ,chyba też bym tak zrobił:mrgreen:
Alpy,Skanderna
(latem,jesienią =tatry zimą) używam butów z podeszwą pod raki -automaty i tradycyjne -z wewnętrznym butem i drugim językiem
-od czasu do czasu - w górach,po 3-4 dniach wspinaczki puchną mi stopy i wyściółka ocieplająca mi pomaga zredukować "przyrost" -jest on minimalny,ale odczuwalny :)
buty te mają wiele przeszyć (co tak "degeneruje" twój stosunek do takiego buta :) )...np:powyższe himalaje pękły mi w miejscu zginania palców stopy,brakowało dodatkowego przeszycia i ułożenia innego kierunku splotu skóry- korygującego napięcie i brak elastyczności skóry(w niskich temperaturach) .
Zdarzyło mi się również ,że podczas ubierania skorupy typowego buta zimowego-dachsteina,but się rozsypał...myśląc ,że przyczyną mogło być uszkodzenie rakami albo dziabą ,sięgnąłem po drugi od pary....i tutaj... podeszwa oddzieliła się od zelówki .Przyczyna -to starość tworzywa (jakieś 5 lat) !
Teraz mam buty o kewlarowo-cordurowej budowie (Oczywiście czerwone !) i ocieplane overbooty.(czasami mam problem z założeniem :cry: )
Na dobrych butach i szpeju nie ma co oszczędzać.
np:Bieszczady
(latem) skórzane i z membraną gore,wzmocnione powyżej podeszwy szerokim pasem gumy ,chociaż ostatnio szwendałem się w butach sztywniejszych^alpejskich ...w błotnistym terenie ,mając płytszy bieżnik ,byłem skazany na ciągłe poślizgi...i o dziwo...sztywność buta powodowała moją stabilność... więc ...będę również (oprócz zimy )latem w nich chaszczował .:)
co do techniki krawędziowania przy schodzeniu,
otrzymałeś już wystarczającą ilość dobrych rad,
pozwolę sobie jeszcze wspomnieć,że oprócz stabilności -sztywne buty na twardej podeszwie przydają się do wyrąbywania stopni w twardym śniegu -piętami -bez bólu :) ,
potrzeba udogadniania takiego zejścia ,może być pomocna zarówno na Alpejskiej ferracie ,jak i podejściu pod Rawkę :)
Basiu-Twoje oddanie swoim butom jest mi bliskie.
Twe "salewy" to typowe buty dla kobiety-wysokie podbicie,specjalnie skrojona podeszwa dla kobiecej stopy ,lekkość i mniejsza tęgość...mam to samo :) ,
wysokie podbicie i dodatkowo -drugi mój palec u stopy jest co najmniej o 1cm. dłuższy od palucha...
Może bardziej puenty z cholewkami ?...to prawie jak skałkowe "baletki" :)
moim zdaniem jeszcze warto poruszyć temat pielęgnacji i dbałości o buty :)
(jako 6 letni wnuk kawalerzysty oprócz grania w karty na pieniądze musiałem zaliczyć sprawdzian umiejętności dbania o obuwie ,a pastowanie skóry... to już zupełnie inna historia...hi hi hi )
-ktoś tutaj pisał o sypiącym się gore-texie...:mrgreen:
najstarsze buty -14 lat -Montany (dawnego alpinusa,co ciekawe-membrana była nawet pod stopą !) ,właśnie na gore -miałem ostatnio na zimowym Popie...buty w głębokim śniegu ,raz ostrym ,raz mokrym- sprawdziły się rewelacyjnie...aż miło było wsunąć stopę i poczekać jak but się zagrzeje :)
jeśli odpowiednio dba się o buty (czyt. lubi się swoje buty )tzn:
skóra jest natłuszczona (w spoczynku i podczas łazęgi);
gdy stoją bezczynnie -odpowiednie prawidła włożone;
nie suszy się w ognisku ,a raczej suszy się na stopach i wietrze ,
czasami umyje się but od wewnątrz( ! ) -ciepłą wodą z mydłem (np;marki" jeleń")
-to śmiem nawet twierdzić ,że ... tekst powyższy jest nie prawdziwy,lub też membrana jakaś zbyt skośnooka ...
uwielbiam te buty...niestety podeszwa jest już gładziutka !
i jeszcze jedno: polecam skarpetki z gore-texem.
(zimą raczej nie :( )
sługa uniżony
pierogowy
Witaj, Pierogowy.
Że uwielbiasz swoje buty, to rozumiem doskonale:)
Dzięki za obszerne podzielenie się ze mną i wszystkimi czytającymi swoimi doświadczeniami, dzięki za przychylną ocenę mojego tekstu.
Zastrzegając się, iż nie jesteś znawcą butów, piszesz tekst pokazujący Cię jako znawcę i butów, i w ogóle tej techniki, od której się dystansujesz:) Miałem duży kłopot z przyswojeniem sobie wszystkich szczegółów tekstu – gratuluję więc wiedzy i doświadczeń.
Niedawno na allegro widziałem takie podwójne buty, o jakich zdaje się piszesz. W opisie było o wyprawach i mrozach, a buty, wszystkie cztery sztuki, wyglądały kosmicznie – łącznie z wagą i ceną.
Czy spisywałeś swoje wysokogórskie doświadczenia? Jeśli tak, to gdzie mogę te teksty przeczytać, a jeśli nie, to dlaczego, skoro przecież egzotyczne to wyprawy i ciekawe?
Buty impregnowałeś wlewając do środka impregnat? Dobrze zrozumiałem? A jaka była temperatura w piekarniku?
Nie mam wiele wiedzy, ani tym bardziej doświadczeń z butami, skoro raptem rok temu po raz pierwszy zobaczyłem but do chodzenia po górach, ale w jednym pozwolę sobie nie zgodzić się z Tobą: że skóra popękała, ponieważ nie była przeszyta w celu skorygowania jej napięcia, jak napisałeś. Cała moja wiedza (aczkolwiek niewielka), także rozumowanie (na ile go mam) sprzeciwia się uznawaniu za celowe szycie skóry dla zapewnienia jej właściwej odporności na zginanie. Skóra jest dość elastyczna i poddaje się formowaniu, nie tylko w procesie produkcyjnym butów, ale i w czasie używania butów, co widać czasami po kształtach starych, wykoślawionych, trepów. Powiedziałbym, że skóra jest aż nadto podatna na kształtowanie, a popękać może w zasadzie tylko w paru przypadkach: wada „wrodzona” skóry, czyli wada wyprawienia, chemiczne uszkodzenie jej struktury – na przykład agresywną chemią, bardzo, ale to bardzo zaawansowany wiek skóry, no i uszkodzenia mechaniczne – niekoniecznie rozdarcia czy nakłucia, może to być połamanie jej w stanie skrajnego wysuszenia.
Hmm, a może uszkodzona tam była podpodeszwa, powodując punktowe, nagłe zaginanie się buta w jednym miejscu? - tak tylko głośno się zastanawiam…
Czytając o plastikowych skorupach, przyszło mi kiedyś do głowy pytanie o ich parametry wytrzymałościowe w niskich temperaturach – po przeczytaniu o Twojej przygodzie wiem, że moje wątpliwości miały podstawy. A że podeszwy mają czasami paskudną skłonność do nietrzymania się spodów butów, przekonałem się na przykładzie jednej z par moich butów. Wysłałem je do naprawy do szewca ogłaszającego się w internecie jako doświadczonego fachowca; pierwsza podeszwa odlazła już w pierwszy dzień chodzenia. Później druga, a buty znowu są w naprawie, tym razem u zwykłego szewca.
Myślałem o napisaniu tekstu o impregnacji butów, ale wstrzymałem się z tą decyzją po uznaniu, iż posiadam zbyt mało wiedzy, a nade wszystko własnych doświadczeń. Może w przyszłości taki tekst napiszę.
Z ciekawością czytałem o Twoich starych, a ciągle w pełni sprawnych butach z gora texem. Nie to, że podważam, że zaprzeczam, absolutnie! Jak pisałem, nie mam wielu doświadczeń, a te które mam, były dobre, tyle że dotyczyły nowych butów. Zauważyłem istnienie dziwnego zacietrzewienia widocznego czasami w rozmowach o butach, gdy biorą w niej udział zwolennicy i przeciwnicy membran. Czasami taka rozmowa przypomina kłótnię zwolenników i przeciwników stosowania wiadomych gumek, albo kłótnie tych z lewej z tymi z prawej strony politycznej sceny. Dziwią mnie one. Przyznam się do istnienia we mnie pewnej obawy w czasie zamieszczania mojego tekstu, ale na szczęście okazało się, że ludzie tutaj nie mają w zwyczaju kłócić się o membrany – i chwała im za to.
Zaskoczyłeś mnie nowiną o skarpetkach z gora texem. Ja raczej sceptycznie podchodzę o rewelacji ogłaszanych przez producentów nowości, ale w minionym roku potwierdziłem własnym doświadczeniem wysoką funkcjonalność skarpet wykonanych z włókien coolmax, więc może dam się skusić i na gorateksowe skarpety?..
Dziękuję Ci, Pierogowy, raz jeszcze za podzielenie się doświadczeniami.
hallo
żałuję do dzisiaj ,iż nie dokonałem sekcji zwłok !
(hi ,hi, hi, oczywiście ...na butach -himalajach);
przynajmniej mógłbym być pewny swojego zdania...a tak ...,tylko domniemam...buty wzięły udział w jakimś tanecznym (!) przedstawieniu i już do mnie wróciły ... :(
ale,chyba nie pękły w pod-podeszwie...miały tam sklejkę jako usztywnienie...ale...już nie pamiętam :)
co do membran...myślę sobie ,że każdy chodzi w tym co lubi ,albo w tym co mu się ,akurat "mieści" w skarbonce ...
a interpretacje są potrzebne... w zupełnie innych celach ... :)
odnośnie pisania o wyprawach...najwidoczniej brakuje mi czasu na epikę...gdy kończę jakąś przygodę-myślę już o organizacji następnej...
poza tym ...
nie wszystko da się opisać ...nie wszystko da się sfotografować...
i to jest...właśnie piękne;
odnośnie skarpet z gore...
ostatnio mój partner od liny ,zakupił takowe w jakimś sklepie militarnym i cena zmieściłaby się w jakimś ,malutkim portfelu :)
pozdrawiam
pierogowy
Witam szanownych forumowiczów!
Chciałbym zapytać co sądzicie o butach RAICHLE. Warto zaryzykować używane i rozchodzone? Czy może to być jakaś podróbka?
Przeznaczone są na dowolną porę roku po dobraniu skarpet czy raczej na chłodniejsze (jesień, zima, wiosna)?
http://allegro.pl/buty-do-turystyki-...965633813.html
Zanim natknąłem się na aukcję na allegrogo miałem w planach kupno Hanzeli 024SK:
http://hanzel.pl/?p=productsMore&iPr...=SAMPLE-024-SK
pozdrawiam
A właściwie czego oczekujesz kolego Jarecki?
bo nie wiem co powiedzieć ?
więc powiem na początku tak : Witam na forum ! Dobry Wieczer !
Witaj, Jarecki.
Widzisz, jest tutaj grupa ludzi odwiedzających tę stronę od kilku ładnych lat, nierzadko dość często. Są z nią i z ludźmi im podobnymi zżyci, traktują stronę jak swoją – takie miejsce spotkań znajomych, czasami dobrych znajomych, których łączy górska, a szczególnie bieszczadzka, pasja. Nowych zawsze przyjmą bez oporów, jeśli tylko ten nowy nie będzie traktować ich… powiedzmy: użytkowo.
A skoro napisałeś pod moim tekstem, to odpowiem, powiedziawszy słowo a’propos komentarza don Enrico.
Mam miejskie buty Hanzela, model 008, i chwalę je sobie, w swojej klasie są dobre, a klasa to średnia. Górskich nie widziałem, natomiast opis na stronie producenta wydaje się być zachęcający.
Te raichle oferowane są na allegro już od kilku tygodni czy nawet miesięcy. Sprzedający po trochu obniża cenę. Wydają się solidne, masywne, może nawet za masywne. Pewnie są ciężkie i sztywne. Stawiałbym na meindlowską klasę C. Nie za bardzo więc się nadają na wyprawy w ciepłe letnie dni, na dobrze utrzymane szlaki. Uwagi o konstrukcji: miałbym pewne wątpliwości co do potrzeby dania aż czterech rzędów haków powyżej haków blokujących, ale to drobiazg; ważniejsze jest długie wycięcie wierzchniej skóry pod cofniętymi haczykami. Wiadomo, że zrobiono je w celu lepszego składania się cholewek do przodu, ale wiem też ze swojego doświadczenia, że wszyta tam cieńsza skóra łatwiej przemaka.
Mam parę par skórzanych butów, wszystkie kupiłem używane na allegro, bo są tanie. Tyle że zdarzają się tam oferty butów mocno zużytych, takich nie należy kupować w ogóle, nawet jeśli są tanie. Przy odrobinie cierpliwości i szczęścia, można kupić skórzane, porządne buty założone kilka razy na nogi.
Krzysztofie, przeczytałam cały wątek i podziwiam Twoje podejście do tematu. Jestem na etapie szukania butów, bo stare (marnej jakości - śliska podeszwa i wodochłonne zamiast wodoodporne) się rozpadły po 3 latach niezbyt intensywnego użytkowania. W ciągu roku w górach byłam niecały miesiąc, do tego jakieś spacery po okolicy. Zastanawiam się czy Meindle Borneo nadają się jako całoroczne buty głównie na polskie góry, sporadycznie jakiś wypad w Alpy itp. Zimowo jeszcze po górach nie chodziłam, ale powoli się do tego przygotowuję. A i raczej preferuję łażenie z całym swoim dobytkiem, niż na lekko.
Wydaje mi się, że to dobry wybór bo skóra, firma, szwów niewiele, ale nie jestem pewna. Dzięki za wszelkie sugestie!
I jeszcze jedno pytanie - ile lat średnio wytrzymują porządne treki? Wiem, że to zależy od intensywności użytkowania i pielęgnacji, ale może jakieś przykłady, albo choć ogólniki?
Witaj, Olgo.
Wiesz, raczej nie nadaję się na doradcę, za mało mam wiedzy, ale ile wiem, tyle powiem.
Model borneo podoba mi się, ten bez membrany. Miałem islandy tej firmy, podziwiałem w nich perfekcję wykonania, te też na pewno tak będą uszyte. Borneo nadają się (według mnie, a pamiętaj, że nie jestem wyrocznią) na wszystkie nasze góry i na cały rok, z wyjątkiem warunków najcięższych: duże błoto, głęboki i wilgotny śnieg, jakieś piargi czy inne głazy paskudne na szlaku. Wydaje mi się, że wtedy borneo mogłyby okazać się za delikatne. Na pewno będą dość lekkie i wygodne, bo trudno odmówić butom meindla wygody. O przydatności tych butów w Alpach trudno mi coś powiedzieć, bo Alpy znam li tylko ze zdjęć, ale chciałem zwrócić Ci uwagę na meindlowski podział butów, według którego borneo, jako buty klasy B, przeznaczone są na takie sobie góry, akurat w Sudety czy Bieszczady, natomiast w Alpy (myślę o wyższych szczytach, nie o przedgórzu) przeznaczone są buty masywniejsze, klasy BC, a w niektórych sytuacjach klasy C i D.
Marną mam opinię o żywotności nowoczesnych butów w góry. Niemal wszystkie robione są zbyt oszczędnie, zbyt delikatnie jak na skrajnie ciężkie warunki ich użytkowania. Zbyt skromne mam doświadczenie aby wyrokować, oczekiwałbym jednak żywotności butów wykonanych z nubuku grubości 2 lub niewiele więcej milimetrów, przy średniej intensywności ich używania, powiedzmy, że na poziomie 30 dni w roku, na kilka lat. Ich ilość znacząco może się zmienić w zależności od indywidualnych cech chodu (widziałem buty zdarte w ciągu tygodni) oraz od warunków ich używania, jednak nie wierzę, aby współczesne meindle, wykonane z dość cienkiego nubuku i oklejone gumą narażoną na słońce i silne wyginanie, aby takie buty przeżyły dekadę. Może jej połowę tak. Myślę, że dla nowoczesnych butów (co dla mnie oznacza sporą ilość kleju, GTX, naszywki, cordury, etc.) nawet ta połowa będzie już wiekiem sędziwym.
Buty tańszych firm mają jeszcze krótsze życie. Znajoma kupiła produkt takiej firmy, kosztował 270 zł, po roku buty zaczęły przeciekać, a teraz, po dwóch latach, zachowują odporność na wodę przez kwadrans – według zapewnień znajomej.
Najżywotniejsze są buty wykonane tradycyjnie, to znaczy z pełnej, grubej, szytej skóry, ale i one mają wady, jak większy ciężar czy wymóg skomplikowanych i pracochłonnych zabiegów impregnacyjnych, po których mimo wszystko mogą przemoknąć. Ja jestem miłośnikiem takich butów, praca przy nich jest dla mnie przyjemnością, a na inne ich wady jestem ślepy – jak zakochany.
a propo impregnacji ostatnio znalazłem taki przepis
"Jest jeszcze inna metoda impregnacji butów z cholewami w stu procentach z licowanej skóry (może być licem do srodka!), ale trochę bardziej skomplikowana i w warunkach domowych wymagająca dużej cierpliwości domowników do naszych poczynań:
Mieszamy w garnku około ćwierć kilograma łoju końskiego lub bydlęcego (do kupienia w każdej rzeźni!)i tyleż oleju lnianego (lepiej pokostu lnianego - sklepy malarskie!), podgrzewamy na piecu (uwaga, to jest palne!) i gorącą (prawie wrzącą) jednorodną cieczą smarujemy z zewnątrz buty przy pomocy kwacza (kawałek szmatki nawinięty i przymocowany do patyka).
Chemicy, ale tylko ci bardziej "kumaci" mogą pokusić się o ulepszenie tego impregnatu przez dodanie... wody destylowanej i intensywne mieszanie dla uzyskania postaci emulsji.
Skóra szybko wchłania tę goracą miksturę. Smarowanie - zawsze na gorąco - powtarzamy kilkukrotnie (3 do 4 razy) lecz dokładnie ścieramy suchą szmatką nadmiar pozostający na powierzchni skóry, bo na zimno on już wchłoniety nie zostanie.
Resztę impregnatu pozostawimy w zamkniętym (dość specyficzny zapach!) naczyniu i wstawiamy do chłodnego pomieszczenia, by nie jełczała. Po sezonie warto powtórzyć impregnację, ale bez przesady - jedno smarowanie na gorąco.
Tak zaimpregnowana skóra powinna być pastowana zwykłą pastą do butów - może być wodoodporna woskowa, ale nie samonabłyszczająca.
Zaimpregnowałem tak kiedyś moje buty wojskowe i chodziłem w nich po Bieszczadach. W końcu bieżnik starł się na gładko, ale nigdy te buty nie przepuściły wody, choć w Bieszczadach... wiadomo jak jest."
Dziękuję Krzysztofie! Bardzo mi pomogłeś.
Czyli 4-5 lat powinny dać radę, zobaczymy jak będzie w praktyce.
Witaj, von Rybo:)
Chyba wiem kto jest autorem cytowanych słów.
Przepis mam za dobry, przy czym od razu zastrzegam, że opieram się tutaj nie tyle na własnych doświadczeniach, co na wnioskowaniu, dopiero w dalszej kolejności na mojej dość skromnej wiedzy o skórach, i na rok liczących próbach nabrania wprawy w impregnacji butów. Otóż myślę, że skoro taka metoda była długo stosowana w różnych odmianach, a tak było, to nie może być zła; w czasach gdy nie było membran i aerozolowych preparatów, a skóra była w powszechnym użyciu, wypracowano i z dobrym skutkiem stosowano technologie proste, domowe. Niedawno kolega z pracy, wiedząc o moich wyjazdach w góry, zaczął opowiadać jak to jego ojciec robił miksturę do skórzanych butów.
-Z końskiego łoju? – zapytałem.
-Tak, z łoju. – kolega był zdziwiony, bo myślał, że o takim sposobie nikt już nie wie.
Ojciec kolegi dodawał jeszcze sadzę, nie bardzo wiem po co.
Gdzieś w internecie czytałem o przypuszczalnym powodzie nie podawania wszystkich składników produkowanych tłuszczów do skór: otóż dlatego, że zawierają też tłuszcze zwierzęce, a to nie jest teraz dobrze widziane, bo nie jest „eko”. Całkiem możliwe. Można domyślać się, iż w wyborze rodzaju tłuszczów dużą rolę odgrywa ich odporność na jełczenie, czyli po prostu na psucie się pod wpływem słońca, temperatury i powietrza; widocznie łój wykazuje pożądaną odporność.
Skóra ma być trochę nasączona tłuszczem, bo sucha nie tylko dość łatwo przepuszcza wodę, ale i szybko twardnieje i łamie się – to wiadomo. Nie jestem aż takim tradycjonalistą, aby samemu robić impregnaty, używam tłuszcz stały firmy Palc, bodajże z Hiszpanii.
Więc tłuszcz, tyle że jest tutaj pewien problem z którym ja, i wielu innych użytkowników skórzanych butów, borykamy się. Chodzi o ustalenie właściwej ilości impregnatu. Jeśli użyje się go za mało, to efektem będzie przemakanie skóry, za dużo, to zatka się strukturę jej porów tak, że wilgoć nie będzie przepuszczana ani w jedną, ani z drugą stronę, a w rezultacie buty będą zbierać pot. Nie ma tutaj przepisów, jedynie ogólne wskazówki, cała reszta zależy więc od praktyki. Zbieram swoje doświadczenia, jakieś spostrzeżenia mam, ale do fachowości wiele mi brakuje.
Skłonny jestem uważać, że skórzane, tradycyjne buty, jeśli nie przemokną w skrajnie ciężkich warunkach, to zapewne dlatego, że ich skóra jest totalnie zalepiona tłuszczem. Bo buty ze skóry przemakają, jeśli nie po kilku godzinach brodzenia w mokrej trawie, to… po kolejnych kilku godzinach. Inaczej: gdyby skóra zapewniała pełną odporność butów na wodę, nie byłoby potrzeby stosowania membran półprzepuszczalnych.
Krzysiek - sadza , jako barwnik , czernidło :mrgreen: , o ile chcemy mieć CZARNE butki !
Dzięki, Tomas:) Ten znak uśmiechu jest prawdziwy - czytając Twoje słowa uśmiechnąłem się. Bo przecież faktycznie: dla koloru używano sadzy!
Ale później przyszło mi do głowy pytanie, czy ta sadza nie brudziła wszystkiego z czym but się zetknął? Nogawek, na przykład? Wiesz, w pastach też jest barwnik, tyle że pasta wysycha szybko, a tłuszcz w którym była sadza nie wysychał bardzo długo. Czy cząsteczki sadzy nie wnikały w skórę razem z płynnym, rozgrzanym, impregnatem? A jeśli tak, to raczej nie było to dobre dla skóry. Chyba jednak ten pomysł nie był zbyt dobry..
wiesz Krzysiek, zapewne jeśli pomysł miał jakąś tradycję , to widocznie był w nim jakiś sens. Tak logicznie rozumując , tłuszcz jest jakimś tam spoiwem. Dwa- sadza TEŻ jest tłusta. Myślę, że w tym wypadku ważne są proporcje, no i sposób i ilość naniesionego ''szuwaksu'' ( zapewne tak to określano )
Jako człek parający się malarstwem , zawsze fascynowały mnie stare techniki pozyskiwania farb, barwników. Mistrzowie zabrali -niestety- do grobu wiele swych metod i technik. Dziś bardzo trudno to odtworzyć...a szkoda...
Tomas, znowu masz rację: jeśliby dodawanie sadzy brudziło spodnie, nie stosowano by tego dodatku. Ale sadza jest substancją stałą, prawda? Jeśli jej cząsteczki wnikną w skórę razem w gorącym łojem, to przecież zostaną w niej. Czy nie zostaną? Napisz, jak to widzisz. A jeśli zostaną, to co było w tej skórze po kilku takich zabiegach? Może się znowu zakręciłem, ale nie mam zaufania do tego dodatku. Co innego łój bez sadzy według cytowanego przez von Rybę przepisu, ten przepis wydaje się być dobry.
A że stare metody tworzenia farb były dobre, to widać chociażby na sklepieniu Kaplicy Sykstyńskiej malowanej coś około 450 lat temu. Tyle że tamte metody były pracochłonne, na przykład to żmudne rozcieranie składników na pył … Teraz wszystko ma być szybkie i wygodne. Buty z membraną nie wymagającą zabiegów impregnacyjnych, na skórę gotowe preparaty, czasami nawet w ciśnieniowych pojemnikach – chwila i po sprawie.
Ale wiesz co, Tomas? Chociaż sprawia mi przyjemność staranne, nieśpieszne impregnowanie moich butów, chyba jednak nie będę topić końskiego łoju:)
Krzysiu , rozumujesz dobrze. W końcu patentowa pasta do butów , też składa się z wosku+ barwnik. Myślę, że być może, ten patent z sadzą dotyczył JUŻ zabarwionej skóry ! ciężko jest zabarwić świeżą skórę na czarno. Musi być to proces żmudny i długotrwały . Fakt- ludzie MIELI KIEDYŚ DUŻO CZASU I BYLI CIERPLIWI ;). Ale czy współczesne środki są tak wystarczające dobre ?....świat przecież dąży do dziadostwa i rzeczy krótkotrwałych. Byle by efekt był natychmiastowy
wiesz, kiedyś się zastanawiałem skąd więżniowie biorą tusz na swe tatułaże ... Myślałem , że może z długopisów np. No i dowiedziałem się u żródeł, od starych kryminalistów. Klasyczne ''dziary'' wykonywali właśnie sadzą !! najlepsza powstawała ze spalenia podeszwy klasycznych pepegów !!! :mrgreen:
Pozdrawiam ! ;)
Krzysztofie , prywatnie twierdzę że nie wynaleziono nic lepszego w teren niż gumofilce .Zdanie to podziela wielu starych lesników i myśliwych. Na deszcz mokry śnieg czy też rosę ,każdy but oddychający ( z membraną, skórzany )przemoknie prędzej czy później . Nie znaczy to jednak że polecam lub sam często je używam ,turysta w gumofilcach -dobre.Wracając do meritum -konserwacja skórzanych. Proponuję zakupić w sklepie jeździeckim olej do skór ;zawiera lanolinę; wyczyszczone i suche dokładnie natrzeć nadmiar usunąć .Po wyschnięciu zapastować , powinno wystarczyć na kilka wyjść. Oczywiście nie mam na myśli brodzenia potokami w charakterze poszukiwacza złota na przykład.
Tomas, masz całkowitą rację z tym dziadostwem. Podkreśliłbym tylko, że najważniejszym powodem tego wszystkiego jest utrzymanie produkcji i zapewnienie sobie licznego grona klientów.
Ponieważ większość ludzi nie zarabia dużo a chce mieć, bo inni mają, bo reklamy przekonują o konieczności posiadania, ponieważ są bardzo liczącą się grupą konsumentów, bo co prawda portfel mają nie za gruby, ale za to bardzo liczny, producenci robią rzeczy tanie, a to oznacza, że nietrwałe, zrobione byle jak. Wszyscy wiedzą o tej bylejakości, ale kupują, bo tanie, a naprawdę dobre rzeczy są na ogół zbyt drogie dla przeciętnego nabywcy. Syn, muzyk i meloman, opowiadał mi o firmie produkującej super jakości i trwałości odtwarzacze płyt CD. Tańszy ich model kosztuje 6 czy 7 tysięcy, droższy około dziesięciu. Ręczna robota, jak ręcznie, młotkiem klepany, Aston Martin. Ilu ludzi kupuje jedno czy drugie? Ile musiał pracować kiedyś robotnik czy chłop ze wsi na skórzane buty? A teraz jest o tyle inaczej, że każdy jest w stanie kupić byle jaki but za 50 czy 100 złotych, niezły (ale już niekoniecznie) za 200 złotych, ale naprawdę dobre nadal kosztują wielkie pieniądze. Oglądałem perfekcyjnie wykonane super perfekty Meindla, kosztują ponad 1200 złotych. Kosmos.
Płacimy za dostępność towarów.
Inna sprawa, że nierzadko i za spore pieniądze kupi się byle co, a firmy mające jakąś markę wykorzystują swoją pozycję ustalając ceny niewspółmiernie wysokie do jakości. Tutaj właśnie widzę najwięcej tego dziadostwa, o którym piszesz.
Tak myślę sobie, Tomas, że te biedne pszczoły muszą szybciutko się uwijać, aby wytworzyć wystarczającą ilość wosku do tej mnogiej ilości past odstępnych na rynku…
Witaj, Lisku.
W górach nie chodziłem w gumofilcach, po równym tak. Kilka lat temu moja firma szarpnęła się za kieszeń i kupiła pracownikom takie buty na zimę. Miałem je na nogach może z 10 razy, w największe mrozy, a teraz, od paru lat, leżą nie używane. I tak leżąc dożyją kresu swoich dni. Chodziłeś cały dzień w czymś takim? Bo ja tak, i wiem, że jest to bardzo męczące, bo buty nijak nie trzymają pięt, czyli „kłapią” przy chodzeniu. Mnie chodziło się w nich tak, jak chodziło wtedy, gdy będąc dzieckiem zakładałem wielkie buty mojego ojca. Nie, dla mnie stanowczo nie jest to dobry pomysł. Chyba że są produkowane innego rodzaju gumofilce, dobrze trzymające pięty i dobrze przylegające do stóp – a takie powinny być buty w góry - ale ja takich nie widziałem.
Oczywiście, że stosuje się olej do skór. Ja także go używam, bo głęboko wnika z skórę i znakomicie zabezpiecza ją przed kruchością - cechą zbyt suchych skór. Pasta do butów nie jest w stanie (albo nie jest w stanie wystarczającą - tego szczegółu nie jestem pewny) zapewnić elastyczność skóry, ani stworzyć bariery przeciw wodzie w głębi skóry, jest tylko wierzchnią warstwą ochronną. Pod nią powinna być oliwa lub stały tłuszcz. Przekonano mnie, że najlepiej będzie, gdy zastosuje się jedno i drugie – tak też robię. Na odpowiednio przygotowany but (to dość ważne) oliwa, później tłuszcz stały, na koniec pasta. Tyle że, jak wspomniałem, łatwo o niedobranie ilościowe. Skóra typu nubuk lub pull-up chłonie olej wyjątkowo szybko, a jeśli ten nie został wchłonięty, jeśli trzeba go zbierać z powierzchni skóry, jak piszesz, to najprawdopodobniej dało się go za dużo.
Ale konserwacja butów to kolejny wielki temat.
Dzięki za komentarz:)
No tak , napisałem to z czysto praktycznego punktu widzenia .Przez ponad ćwierć wieku błąkałem się po najbardziej zapadłych zakątkach Bieszczadów
Moją pasją było zbieranie jelenich zrzutów .Jak wiadomo odbywa się to na przełomie zimy i wiosny a więc roztopy deszcz i w ogóle mokro .Oprócz butów gumowych nic tego nie wytrzymywało .Jakieś w miarę dobre skarpety najlepiej wojskowe przez siebie szyte stuptuty .Po zejściu śniegów z ulgą zakładało się sĸorzane .Teraz w ;zestawie ; też posiadam gumowce z wymiennymi wkładami filcowymi a więc tak niepopularne gumofilce
Najważniejsze to dobrać odpowiednie produkty do impregnacji obuwia w zalezności od materiału z którego są wykonane. ... a produktów do impregnacji butów jest naprawdę dużo.
Zatem z niecierpliwością czekamy na reklamę tego jedynego, najlepszego na świecie Produktu :roll:Cytat:
Zamieszczone przez pielegnacjaobuwia
hej,
natłuszczanie, nasączanie butów skórzanych pogarsza oddychanie butów. Myślę,że nie ma ideału ; z jednej strony gumiaki impregnacja 100% oddchanie/przepuszczalność 0% z drugiej sandały?? :)) Goretex podobno dobry ale nie w upały. Kiedyś zrobiłem sobie prezent- Meindle na trasie zamokły w czasie deszczu, potem widać było jak w czasie łazęgi schną na nogach.
A jakie wyposażenie polecicie na dłuższe podróże?