Wersja do druku
...To już dziesięć lat temu, jak biwakowałem sobie wcale nie na szczycie a bardziej w dolince. Leżałem sobie pod swoja półpałatką i sączyłem piwko z coraz wiekszą obawą wsłuchując się w nocną burzę. Dostałem strzała ostrzegawczego od Pana Boga...Spudłował :lol: 8 kroków od pałatki :twisted: Nie trzeba wcale łazić po szczytach, burza jest wszędzie niebezpieczna. Rano zrobiłem zdjęcie tzw listwy piorunowej na jodle...
Czasem bywało, że w nocy spadł śnieg, zupełnie bez powodu :oops:
Długi
A czasem listopad poraził słońcem :lol:
Długi
No tak, ale czasem wcale nie trzeba zrobić jakiegoś wielkiego błędu (głupoty), żeby znaleźć się w środku piekła burzy ... Pamiętam przejście granią Gór Fogaraskich (Rumunia, ale też Karpaty więc chyba w tym temacie >...)). Burza znikąd. szlak graniowy. W jedną stronę godzina granią do najbliższego zejścia, w drugą - dwie godziny.
Pobożność wzrasta w takich momentach, biorąc pod uwagę że burza zdążyła się przybliżyć w czasie zaledwie trzech nieodległych czasowo grzmotów... I taka ciemność w ciągu dnia. Ten zapach siarki :) Niesamowite.
Potem człowiek schodzi w doliny ze świadomością: " po raz kolejny oszukałem śmierć".
cudna dolina już bez chatki?Cytat:
Zamieszczone przez długi
Stan z 11 listopada 2004, na dół nie schodziłem. Ale jej tam nie ma.
Długi