Wersja do druku
W pełni Ciebie rozumiem z tymi rozmiarami Tadek. Też tak czasem mam przy oglądaniu zdjęć. Kurcze, pierwotnie picasa (jedno konto) miała 1gb, jestem ciekaw(bo nawet nie wiem)
czy tak nadal jest. Jeden szałas którego zdjęć nie ma(przy prz. Legionów) jest dość mocno syfiasty :( Nawet jak na moje standardy heh :)
Pieter, nie zaglądam tu za bardzo, a tu proszę - "Gorgany nie są super grupą górską na takie wędrowanie z plecorem" - czekaj, czekaj, no właśnie są:-D, co pokazała ostatnia dniówka Ruszczyna-Sywula-Jała. Przy dobrej pogodzie byłby to piękny narciarski dzień z 2-3 zejściami na butach, w skali całego dnia niezauważalnymi, podobnie wasza dniówka via Chomiak-Mł.Gorgan - przy dobrym warunie śniegowym to jest kapitalne wędrowanie zimowe. Gdybyśmy jeszcze z Rafajłowej ciachnęli od razu p.Bojaryn popod Sywulę i zostawili krajoznawstwo na lato, nie byłoby o czym gadać. Nie możemy patrzeć na Gorgany przez pryzmat dwóch dniówek w reglach, w które się wpierniczyliśmy na własne życzenie - faktycznie wododział na odcinku Pantyr-Taupisz skiturowo nie jest zbyt atrakcyjny, a ciężki. Przy zdrowej proporcji regli do połoniny/gorganu cioranie się gdzieś przez nie wyrośnięte smreki i strome skłony jest epizodem, a nie zasadniczą częścią dniówki :-D. Niemniej ze względu na swoją budowę Gorgany są trudnymi górami także z innego powodu - chcąc bowiem wejść na szczyty w poszczególnych gniazdach górskich (Syniak, Doboszanka, Sywula), trzeba się przemieszczać pomiędzy nimi z dużą stratą wysokości, czego nie doświadcza się chyba w żadnej innej grupie górskiej Karpat Wschodnich, no i śniegu u góry musi być naprawdę sporo. Wówczas Gorgany nie są takie złe :-D
PS Uzupełniając te techniczne uwagi co do przebiegu trasy, załączam wrażenia z przejścia odcinka Ruszczyna-przeł.Legionów w 1988 r. , spisane przez Adama Kulewskiego (fragment): Droga z Ruszczyny na Przełecz Legionów przypominała mały koszmar. Krótkie, strome podejścia, krótkie, strome zejścia, sto metrów w górę, sto metrów w dół. - To pewnie już Taupisz -dumałem, rzężąc na podejściu pod czwarty z kolei kopiec. Ale gdzież tam, znowu w dół i dopiero teraz Taupisz z piękną widokową połoniną. Jeszcze tylko Taupiszyrka i potem ju¿ w dół do przełęczy. O złośliwości losu! Na górze połonina, sto metrów niżej na przełęczy kosówka, na stromym podejściu i na grzbiecie -również.
Ejże, nie przesadzajmy, że nie ma gwiazdek...Cytat:
Zamieszczone przez Petefijalkowski
Załącznik 31242
Dniu przykrył na szczęście trochę ten syf...
śnieg przykrył miało być :D