Wersja do druku
Słyszałem dosyć niepochlebne opinie o Chatce Puchatka-złe warunki sanitarne, niemiła obsługa, że ciężko tam nawet wrzątek dostać. I co wy na to. Piszcie, wszelkich opinii wysłucham chętnie. Jestem raczej początkującym bieszczadnikiem, i ze schronisk zaliczyłem tylko Kolibę-bardzo miło. Co do innych nie mam pojęcia niestety, dlatego pytam przed wyjazdem (już niedługo!).
No cóz, do tego schroniska nie jest pociągnięty wodociąg ani linia elektryczna. Wode trzeba transportować ze źródla znajdującego się kilkadziesiąt metrów poniżej - nie dziwi mnie więc, że za wrzątek trzeba tam placić. Gdyby nie to, to biorąc pod uwagę liczbę turystów odwiedzających Chatke, Pińczukowie nie robili by nic innego tylko caly dzionek ganiali po wodę w dól i do góry.
Tak samo ubikacja - kibelki znajdują się za granią, i rzeczywiście nie prezentują się najlepiej, wody oczywiście tam nie ma, to zwykle "latryny" tylko betonowe. Dodatkowo glowne drzwi wejsciowe są wyrwane, bo za każdym razem kiedy je wstawiano - wiatr wyrywal je na nowo.
I teraz wyobraż sobie, że cale to tlumaczenie musisz powtarzać kilkadziesąt razy dziennie, kiedy ktoś zaczyna sie burzyć że musi dać1 zl za wrzątek lub że ubikacja mu sie nie podoba. Do tego tlumacz, że lodów nie sprzedajesz - bo jedziesz na generatorze, pilnujesz żeby szkolne wycieczki nie mazaly pisakami po ścianach, a chamska stonka nie kradla wiszących na ścianach pamiątkowych fotografii. Naprawdę, cięzko wtedy być milym...
Przychylam, się do opinii Szaszki. Ja tam nie miałem jakiś nieprzyjemnych sytuacji w tym schronisku, choć przyszliśmy tam już jak własciciele spali. Nikt nie miał pretensji, że rozłożyliśmy się w jadalni. Rano zapłaciliśmy, chwilke pogadaliśmy, i miałem okazję (przy sniadanku) przyjrzeć się, ile roboty musi wykonać Lutek. Przyszedł o 5.30, a dopiero nieco po 7.00 wszedł do służbówki i jadł sniadanie.
Kurka - nie zazdroszczę, jeśli taką robotę musi wykonywać codziennie. A zważ że jest lato. Jesienią lub zimą pracy jest jeszcze więcej.
Co do wrzątku - IMO odpłatność całkiem uzasadniona, bacząc na okoliczności.
Co do ceny, to wydaje mi się, że chyba po 2 PLN był.
Uważam więc, że śmiało możesz się tam wybrać, jednak weź sobie poprawkę na specyficzny klimat tego schroniska, a zwłaszcza na fakt, że Lutek jest specyficzną postacią Bieszczad. Wręcz legendą.
Ja zawsze będę polecał to schronisko.
Schronisko na Wetlińskiej (Chatka) to miejsce zaczarowane , pełne klimatów tworzonych również dzięki gospodarzom :Lutkowi i ekscentrycznej Dorotce.
Jednakże przez wiele lat omijałem je bo ciężko było wejść do srodka (tyle luda) nie mówiąc o tym aby gdzieś usiąść czy odpocząć - tak jest w sezonie.
Podziwiam Lutka jak sobie radzi z tymi tabunami ludków którzy wygłaszaja pretensje że nie ma płytek w toalecie no i jeszcze brak błękitnego papieru !
Moja cierpliwość by tego nie zniosła.
P.S. Jeśli chcesz poznać prawdziwą chatkę zaglądnij tam w listopadzie ... a może w kwietniu. Wyciągnij płyn z plecaka i zlekka popijając posłuchaj Lutka
Może ostatni raz bo zamiaruje zjechać w dół do gniazda które kleci w Wetlinie.
HeYa
Chatka jest moim zdaniem przepiękna i nie słuchaj tych dziwnych opowieści na temat panujących tam warunków. Jesli ktoś chce luksusów na tych wysokościach to niech sobie poszuka innych górek.
Schronisko to ma niepowtarzalny klimat i choś nie można tam zjeść wypasionego hamburgera :lol: (uwaga dla Mc'Donaldorzerców) to uważam, że warto tam zajrzec i odpocząć. Dobrze jest mieć ze sobą swoje piciu, wtedy na pewno nie będziesz narzekał na drogi wrzątek.
W moim odczuciu to co robi Lutek jest wielkie. Żyć n lat w izolacji od wszystkiego, co my uznajemy za niezbędne i jeszce zachować pogodę ducha i zdrowe spojrzenie na rzeczywistość.
Byłem w Chatce w grudniu, tuż przed sylwestrem i było magicznie. Kilku ludzi snujących się po jadalni, okazyjna stonka wchodząca żółtym i gadanie do późna (jakaś 20). Byli Polacy z Chicago, był Klub Inteligencji Katolickiej, byli studenci, harcerze, byli miejscowi, GOPRowcy.
A z wrzatkiem i toaletą to ja mówił nie będę, bo Lutek prosił. Kto był (i mieszkał) ten wie jaka jest prawda (nr 2)
Stonka w grudniu?
Coś Ci się popierdzieliło.
Hehehehe...Cytat:
Zamieszczone przez T.B.
Pozdrawiam
Bynajmniej.
W grudniu 2003 Wetlina była zawalnona ludźmi na maksa. Większość z gości chciała wejść na coś. Tym czymś najczęściej była właśnie Połonina Wetlińska. Rzecz jasna wejść przy minimum wysiłku- najczęsciej żółtym bądź czerwonym. Grupy ludzi zasiadające w sali jadalnej (tej pierwszej od wejścia) miały wszelkie cechy stonki. Z kumplem , podczas 2 godzin naliczyliśmy 4 pary adidasów , 10 gołych głów, 12 szturmatszek (zagadka?), sporo papierów. Jakaś pani chciała nawet skosić mój polar suszacy się na schodach. 4 gości wyszło zawianych, 2 się zgubiło.
Dlaczego uważam, że była to stonka? Bo w 80 % była to "złota młodzież" chcąca wejść gdzieś, bez oglądania się na innych (np śmieci, wyślizgane podejścia), hałasująca i strasząca wszystko naswojej drodze. Nie żaym komuś prawa do życia odmawiał, ale większość z nich pewnie nawet nie wiedziała gdzie i po co idzie.
Jasne, w lipcu pewnie ludzi byłloby więcej. Niemniej jak na grudzień tłok był spory. (zapewne za sprawą dwóch dni słonecznych 29 i 30 XII)
Drogi Ezechielu.
To wszystko prawda, 100 a nawet 200% racji.
Ale ten króciutki pościk TB był tylko świetnym żartem i tak chyba również przez Ciebie został odebrany.
A tak już ogólnie - to wszystkie Twoje wypowiedzi czytam z ogromną przyjemnością.
I potwierdza się opinia mojego Przyjaciela, że prawdziwy fizyk musi być też wielkim humanistą. Tak, w tym coś jest.
Pozdrawiam
Oczywiście stonka jest wszedzie. W ramach odwetu za lata obserwowania jej z budynku obecnego schroniska przeprowadziła ona desant na "boguduchawinnych" turystów.
Dziękuję za ciepłe słowa, byle tylko nikt z moich profesorów się nie dowiedział o moich "humanistycznych" ciągotach (bądź też zboczeniach). Bo fizykiem jestem niestety bardzo początkującym.
W ramach dygresji powiem, że w Karkonoszach spotkałem w tym roku fizyka i chemika. Zabrakło tylko matematyka do brydża...
Także ja dorzucę swoje trzy grosze
Chatka Puchatka to świetne miejsce, tak się składa że nocowałem tam kilkakrotnie, także w zimie. Lutek to już starszy człowiek i niewątpliwie chodząca legenda Bieszczad. Podziwiam jego cierpliwość. Te przewijające się tabuny niedzielnych turystów w sezonie mogły by wyprowadić z równowagi każdego. On jednak stara się być ponad to jak ma jakieś uwagi raczej spokojnie je przedstawia. Zresztą dla kogoś kto był już w paru schroniskach te jego zastrzeżenia są oczywiste.
kiedyś wpadłem tam w lutym po zmroku, szedłem z kumplem od Jaworca trochę nasz przewiało, gdy poprosiliśmy o wrzątek Lutek nie pytał się o kasę....
Z czystym sumieniem polecam to miejsce.
pozdrawiam
Chatka puchatka jest tylko miejscem do zatrzymania sie na trasie... wrzatek 4zł w wlasnmym kubkiem pani ci szklanki nie pozyczy... no kosmos... ja wiem ze za wywiezienie zarcia trzeba zaplacic i to nie malo... ale wratek to by sobie darowali... a ogolnie wejsc zrobic zdjecia i zejsc... podono zima jest lepiej, ale nie bylem....
brodek - a kiedy Ty tam byłeś że wrzątek kosztował 4 PLN ???
Jeszcze w sierpniu kosztował bodaj 1 lub 2 PLN (ale na pewno nie 4). No chyba że chciałeś wiadro wrzątku.
Niestety musisz się z tym pogodzić że "Chatka..." nie ma własnego ujęcia wody, i wode tę trzeba wnieść/dowieść ze źródła oddalonego nieco od "Chatki..."
Co do szklanki, to tez to rozumiem, bo zważ, że gdyby kazdy chciał szklankę, to ktoś potem musi tę szklanke umyć, a żeby ją umyć potrzeba wody, a gdzie, jak gdzie, ale w "Chatce..." woda jest naprawdę na wagę złota.
Jak dla mnie opłata jest jak najbardziej uzasadniona, a jeśli nie chce płacić, to biorę ze sobą palnik i kartusz, i gotuję sobie wode (przyniesioną na własnym grzbiecie) na miejscu.
Podsumowując - dobrze napisałeś: "Chatka puchatka jest tylko miejscem do zatrzymania sie na trasie" - to jest schronisko (i jako takie spełnia swą funkcję), a nie restauracja na Gubałówce.
I za toalete nie trzeba placic ;)
O własnie. Zapomniałem :)Cytat:
Zamieszczone przez irek
[quote="Baldhead"]Słyszałem dosyć niepochlebne opinie o Chatce Puchatka-złe warunki sanitarne, niemiła obsługa, że ciężko tam nawet wrzątek dostać.
No... zaryzykuje podpadziochę u Lutka... Ryzyko tym mniejsze, że prawdopodobnie Lutek nie śledzi forum. A jak śledzi, to wierzę, że mi wybaczy.
Niestety chatka na Wetlińskiej - z racji atrakcyjnego położenia i jednocześnie relatywnie łatwego dostępu - stała sie obiektem ataków dość specyficznej klienteli, tej, co zostawia samochody na parkingu strzeżonym na przełęczy i wchodzi na górę, żeby potem powiedzieć: Byłem w Bieszczadach - schodziłem najwyższe szczyty. Jak Lutek to wytrzymuje - nie mam pojęcia. Wystarczy, że ma nadal tyle fantazji zeby spacerowac po graniach tak jak go Bóg stworzył, a że nie wysila sie przy okazji każdego turysty na uśmiechy - to chyba oczywiste.
Faktycznie - klimat sie zmienia jesienia i zimą. Jest mniej pozerów, więcej tych, co kochają góry a nie "kafelki w łazienkach". Pozdrawiam Lutka i Dorotkę ciepło (żeby nie powiedzieć wrząco)
Masz jakieś inne propozycje co do zostawiania samochodów?Cytat:
Zamieszczone przez Kamila777
No i kto nam teraz wytłumaczy, jak Lutek to wytrzymuje? Może dostał taką pokutę? Nie, już wiem - jego tam zesłali. Oni.Cytat:
Zamieszczone przez Kamila777
No to fajnie ma ten Lutek! Ja, to już nie byłem w Tatrach kopę lat. A w górach skalistych, to nawet wcale.Cytat:
Zamieszczone przez Kamila777
:mrgreen:
Cytat:
Zamieszczone przez T.B.
Kantujesz.
Popularny Słownik Języka Polskiego, Wilga:
grań
rz. ż IVa, lm M. granie 1. ‘odkryty, skalisty i wąski grzbiet górski o stromo opadających zboczach’ 2. ‘zewnętrzna ostra krawędź na styku dwu powierzchni; wyraźne załamanie, kant’
Nowy Leksykon PWN:
(zapewne zgodny ze słownikim języka polskiego PWN)
grań
ostra, zwykle poszarpana krawędź skalistego grzbietu górskiego.
Zjadło Ci jedno słówko?
Oj, kłamczuszka, kłamczuszka z tej Kamilki. :(
No dobrze:
Źródło: Nowy Słownik Języka Polskiego PWN, 2002. pod redakcją Elżbiety Sobol:
GRAŃ: 1. Wyraźna, osro zarysowana linia zetknięcia się dwóch ścian; ostra krawędź, kant. 2. wąski grzbiet górski, stromo opadający na obie strony, krawędź utworzona przez stykające się zbocza.
Zwykle nie jestem taka drobiazgowa, ale proszę, na życzenie T.B. spisałam wszystko co było w słowniku. A co do skał, to masz absolutną rację. W Bieszczadach tylko piach...
Wybaczcie prywatną dygresję: T.B. zastanów się dobrze zanim nazwiesz kogoś kłamczuchem. Jest miło, więc tego nie psujmy. Pozdrawiam :)
To już teraz wracając w Bieszczady:
czy się z tym zgadzam, czy nie, że można pominąć "skalisty" - gdzie w polskich Bieszczadach są granie?
Ja nie mogę sobie przypomnieć, a na chłopski rozum - z piachu usypać, albo z gliny ulepić coś takiego trudno, a jeszcze trudniej, żeby coś takiego przetrwało.
Ale trzymaj się chociaż Twojego słownika i nie kombinuj, że widziałaś coś takiego u Lutka za stodołą, tylko było malutkie.
(Wiem, wiem. Niektórzy piszą o "graniach połonin", ale nie przesadzajmy. Ma być wąski grzbiet górski, stromo opadający na obie strony. Na byle jaki, czyli każdy styk dwóch zboczy nie za bardzo się zgadzam. Chodzi o coś porównywalnego z tym:
http://gorymoje.w.interia.pl/galeria/tat23.htm
http://gorymoje.w.interia.pl/galeria/tat08.htm
http://gorymoje.w.interia.pl/galeria/tat11.htm
czyli o coś, z czego raczej można spaść, niż położyć się na tym i opalać.)
Pozostawiłem to pytanie bez odpowiedzi, a przecież to nieładnie. Odpowiadam więc:Cytat:
Zamieszczone przez Kamila777
Nie ograniczam się i wszędzie podjeżdżam samochodem. Zawsze jak najbliżej tego, co chcę zobaczyć. Jeśli tylko jest parking, to zostawiam samochód na parkingu. Wariant B, to pozostawienie za drobną opłatą na prywatnym podwórku. No a jeśli nic z tych rzeczy nie wchodzi w grę, to wjeżdżam tam gdzie nie wolno, na przykład do lasu. Nigdy nie zostawiam samochodu "przy szosie", bo kradną albo okradają.
W szpilkach nie chodzę. Noszę kowbojki - tylko trochę podwyższony obcas. Kto nie miał amerykańskich kowbojek (kowbojków?), ten nie wie, co to są dobre buty. Jeśli je na coś w Bieszczadach zmieniam, to najczęściej na "adidasy". Nie są białe tylko dlatego, że uważam to za babski kolor. Moja żona za to ma białe. Najrzadziej zakładam (zima, wczesna wiosna) buty turystyczne, glanopodobne.
Jeśli Twoja ciekawość nadal pozostaje niezaspokojona, to pytaj śmiało.
Dla mnie wzorcowym przykładem grani jest przejście z Kasprowego na Kopę Kondracką w Tatrach.Jeśli w BIesach ktoś używa tej terminologii to pewnie dla podkreślenia ich piękna. Nie czepiam się i nie mam nikomu za złe,że ma takie czy inne skojarzenia.
Pozdrawiam Skuter
Chatka Puchatka budzi we mnie wspomnienia wypraw z czasów liceum. Już wtedy miała swoją legendę. Pamiętam spaliśmy na drewnianych pryczach, następni już się nie załapali. Wieczorem na dole nie dało sie przejś, bo ludzie spali.Wcale mi nie przeszkadzało, że myć się trzeba w strumieniu a wrzątek?Targaliśmy ze sobą butlę. Pamiętam jeszcze starego białego psa, który miał nogę w gipsie i spał z nami w izbie...Fajnie było i te gwiazdy w drodze do sławojki. Nawet jakieś opowiadanie napisałam- jak znajdę to wyślę.Zawsze kombinowałam trasę tak, żeby tam spać..
Chatke Puchatka ominołem ponieważ byłe tyle ludzików (kolonia -obóz),że nawet nie wchodziłem do srodka. Odpoczołem wyżej koło "anten" i delektowałem sie widokiem.....
Ja w Chatce byłem i nocowałem ostatnio (pocz. lutego). I przy tej ilosci ludzi która tam była (ze mną = 6) było naprawdę extra. Co prawda do Chatki doszłem grubo po zmroku (gdzieś ok. g. 19-20), więc ile więcej ludzi było w ciągu dnia to nie wiem.
Ale za wrzątek nie oczekiwano ode mnie opłaty, a poza tym mają rewelacyjny kominek (piecyk) na którym można sobie w kubku roztopić samamu śniegu (może nie zagotuje, ale na gorący kubek wystarczy).
Aha... no i w toalecie były kafelki (serio, ale spuszczenie wody wymagało użycia pewnego naczynia).
Chatka to takie do szpiku komercyjne miejsce w Bieszczadach do którego dorabia się legendę. Jest jaka jest i nikt nawet Lutek tego nie zmieni. W ciągi sezonu jestem tam nawet z 80 razy czasami dzień po dniu.
Co innego Lutek i Koledzy Goprowcy. To oni są duszą tego przybytku.
Wrzątek kosztuje podobnie jak w innych schroniskach złotówkę. Nie wiem czy to jest upadek obyczająw. Czasy się zmieniają.
Co do wejścia na Połonine w szpilkach to proszę o więcej szacunku. To jest wyczyn Kiedyś chciałam się poczuć jak turystka i odpowiednio się w tym celu ubrałam. Wysokie szpilki, pończochy( nie jestem męczennicą rajstopy w upale odpdają), waska spódnica i zaczęłam dreptać. Boże mój to koszmar. Na dodatek spojrzenia ludzi. Każdy czuł się w pełni prawdziwym turystą i komentował. Wejść weszłam ale w czasi zejścia złapała mnie burza. Efekt szpilki połamane, z pończoch strzępu, spódnica rozerwana a nogi w opłakanym stanie..
no fakt to byl wyczyn... ale zwyklym "lazikom" nie polecam takiej ekstrawagancji :)
Pozdrawiam
A propo wyczynów - Jeden mój kolega - przewodnik, 90 kilo wagi - wszedł w szpilkach na Rysy. Zszedł już w butach :D.
Lech