Odp: Coś nie coś o Turnicy.
Również, informacje o tym terenie można znaleźć w przewodniku po Pogórzu Przemyskim wydawnictwa Rewasz autorstwa Stanisława Krycińskiego, więcej o przewodniku tutaj:
http://www.rewasz.com.pl/php/strony/...o_kosza=pogprz
Odp: Coś nie coś o Turnicy.
Natępna wyjątkowo ciekawa książka, monografia faunistyczna autorstwa Przemysława Kunysza i Józefa Hordowskiego "Ptaki Polskich Karpat Wschodnich i Podkarpacia". Niestety, posiadam tylko tom II. Monografie zostały wydane w bardzo niewielkim nakladzie 400 egzemplarzy. Były to materiały bezpłatne, ich nakład błyskawicznie rozszedł się. Prosiłam już Autora o I tom ale niestety nawet On nie posiada dodatkowych egzemplarzy. Zastanawiam się na tym problemem. Można kupić czesto badziewiaste przewodniki bez problemu ale nie można nabyć tak ciekawych i potrzebnych publikacji. Coś dziwnie działa ta wolna ręka rynku.
Odp: Coś nie coś o Turnicy.
Dziś kolej na wyjątkowo ciekawą książkę o której Wam kilkakrotnie wspominałam."Monografia przyrodniczo-historyczna Parku Krajobrazowego Pogórza Przemyskiego" opublikowana przez Zarząd Parków Krajobrazowych w Przemyślu praca doktorska Radosława Janickiego. Obejmuje następujace zagadnienia: charakterystykę przyrodniczą i historię osadnictwa i gospodarki. To kompendium wiedzy o: położeniu, budowie geologicznej, tektonice, rzeźbie terenu, pokrywie glebowej, hydrologii, klimacie,szacie roślinnej, ochronie przyrody, czasach prehistorycznych, średniowieczu, rozbiorach,czasach współczesnych omawianego terenu.
Więcej o PK Pogórza Przemyskiego możecie dowiedzieć się Państwo na stronach
www.parkiprz.itl.pl/pogorza_przemyskiego.php
http://www.przemysl24.pl/mapy/park-k...a-przemyskiego
Odp: Coś nie coś o Turnicy.
Cytat:
Zamieszczone przez
lucyna
."Monografia przyrodniczo-historyczna Parku Krajobrazowego Pogórza Przemyskiego" opublikowana przez Zarząd Parków Krajobrazowych w Przemyślu praca doktorska Radosława Janickiego.
Da się to jakoś nabyć/zakupić/zaopatrzyć się??
Odp: Coś nie coś o Turnicy.
Da, musisz skontaktować się z Przemysławem Kunyszem z parków krajobrazowych w Przemyślu. Są to bezpłatne wydawnictwa,które czasami możemy dostać. Do pewnego okresu nie otrzymywałam ich wydawnictw. Teraz to się zmieniło za sprawą Kolegów ze Stowarzyszenia. Książki są znakomite. Szkoda, że nie do zdobycia na rynku. Musisz jednak napisać meila do zarządu parków krajobrazowych. Odkąd panowie z NIK rozliczali ich z wydawania przewodników, broszur wolą mieć wszystko na papierze lub mieć meilową podkładkę. Absurd ale takie są wymagania kontrolerów.
Polecam wyjątkowo ciekawy "Przewodnik ornitologiczny po Parku Krajobrazowym Pogórza Przemyskiego i Parku Krajobrazowych Gór Słonnych''. Autor zbiorowy ale czuć w całym przewodniku ducha naszego Vice prezesa. To on opracował trasy ornitologiczne. Warto z tym przewodnikiem pospacerować po naszych pagórach i górach.
Odp: Coś nie coś o Turnicy.
Czy mogłabyś mi Lucyno podać na priva mejla do Pana Kunysza? zależy mi na tej monografii, przez ten cały wątek o Turnickim zainteresowałem się tym obszarem. ;)
Odp: Coś nie coś o Turnicy.
Cieszę się. Właśnie rozmawiałam z panem Kunyszem. Musisz wysłać drogą pocztową pismo do zarządu parków krajobrazowych w Przemyśłu. Dołączyć znaczki, bo nie mają środków na wysyłkę pocztową. Na pewno dostaniesz. owołaj się na to, że jesteś przewodnikiem.
Odp: Coś nie coś o Turnicy.
Dziękuję serdecznie, tak właśnie zrobię ;)
Odp: Coś nie coś o Turnicy.
Dziś pora na "Rocznik Przemyski tom XLII 2006 z.5", a tam artykuł Przemysława Kunysza "Obszary Specjalnej Ochrony Ptaków (OSO) NATURA 2000 na Podkarpaciu". Autor opisuje uznane Obszary i proponowane: Pogórze Przemyskie, Bieszczady, Lasy Janowskie, Puszczę Solską, Roztocze, Beskid Niski oraz Góry Słonne. Dwa obszary wchodzą częściowo w skład parków narodowych: BdPN i Magurskiego PN i 1 częsciowo pokrywa się z projektowanym Turnickim Parkiem Narodowym. Powolanie tego ostatniego postuluje się także ze względu na wartości ornitologiczne albowim występuje tu około 30 gatunków ptaków wymienionych w Załączniku I Dyrektywy Ptasiej i pięć gatunków dla których Turnica spełnia kryteria ostoi: orlik krzykliwy, derkacz, dzięcioł zielonosiwy, puszczyk uralski, muchołówka białoszyja. ten obszar jest także ostoją dla: bąka, bociana czarnego, trzmielojada, bociana białego, orła przedniego, puchacza, włochatki, zimorodka, dzięcioła czarnego, dzięcioła białoszyjego, dzięcioła średniego.
Odp: Coś nie coś o Turnicy.
Kiedyś Koledzy z forum zarzucili mi, że chcę jako członek Stowarzyszenia skomercjalizować Turnicę. Wprowadzic tam turystów. Trochę mnie to rozbawiło. Okolice projektowanego parku mają już rozwiniętą tzw. infrastrukturę turystyczną. Wytyczono np. całą sieć szlaków rowerowych. Proponuję zapoznać się ze "Śladami dawnych wsi naszego pogranicza miniprzewodnikiem rowerowym" wydanym przez Uczniowski Klub Sportowy "Wiar". Autorzy opisują w sumie 70 km długości 3 szlaki rowerowe: niebieski historyczno-przyrodniczy Wojtkówka-Jureczkowa-Kwaszenina-Arłamów-Jamna Górna-Jamna Dolna-Grąziowa-Wojtkowa-Wojtkówka (moja ulubiona), czerwony przyrodniczy Wotkówka-park podworski w Jureczkowej-rez. Chwaniów-Chwaniów-Wojtkówka (także moja ulubiona), czerwony przyrodniczy Wojtkówka-Jureczkowa-Braniów-Na Opalonym-Grąziowa-Wojtkówka (też ulubiona).
Odp: Coś nie coś o Turnicy.
Kolejny szlak rowerowy wiodący przez Turnicę. Moim zdaniem to jedna z najciekawszych tematycznych tras transgranicznych. Jest stosunkowo ciekawie opisany w przewodniku Krzysztofa Plamowskiego "Rowerem ze Szwejkiem, czyli śladami wojaka Szwejka w Bieszczadach". Przez Turnicę biegnie skrót wiodący z Jureczkowej do Przemyśla. Oznakowany jest kolorem czarnym łącznik ma około 70 km.
Odp: Coś nie coś o Turnicy.
W okolicy przebiegają bardzo ciekawe rowerowe szlaki ikon wytyczone przez Bieszczadzkie Towarzystwo Cyklistów. Polecam wszystkim zainteresowanym Bieszczadnikom: szlak łącznikowy żółty" Chwaniów" Liskowate-Jureczkowa-Wojtkowa-Ropienka-Wańkowa-Leszczowate-Łodyna. Pod względem krajobrazowym, krajoznawczym jest wyjątkowo atrakcyjny. Ostatnio wykorzystuje tę trasę jako samochodowo-autokarową. Goście są zafascynowani klimatami zbliżonymi do bieszczadzkich sprzed lat. Wyjątkowo ciekawe i cenne cerkwie, które moim zdaniem powinniście bezwzględnie zwiedzić to Liskowate i Leszczowate. Goście zafascynowani są także kopalnią ropy naftowej w Łodynie. To też fr ekomuzeum Hole. Gorąco polecam. Warto tam pospacerować.
A gdzie moźecie poczytać o owym szlaku rowerowym? Polecam przewodniczek i mapę (2 w 1) napisany przez Roberta Bańkosza "Szlak ikon". To wydawnictwo bezpłatne sponsorowane przez Fundację Kronberga.
Odp: Coś nie coś o Turnicy.
Warto by było naprawić stokówkę na Rozsypaniec i tam dojeżdżać autokarami i innymi pojazdami samochodowymi, może nawet w Terebowiec, aż do byłego kamieniołomu i tam uruchomić następny parking dla wygody turystów.
To jest ekologia na najwyższym poziomie - nawet mapkę sporządzono, gdzie już można dojechać. Dziwne, a może nie, biorąc pod rozwagę finanse Bieszczadzkiego Parku Narodowego. Podobnie będzie w Turnickim (durnickim?). Nie ma się co łudzić, bo jednak należy iść z postępem. Myślę, że kółka i koła przewodnickie są za takimi rozwiązaniami - byle dojechać do celu, bo ludziska zmordowane pracą, wolą podziwiać piękno krajobrazu zza szyby automobilu :)
Odp: Coś nie coś o Turnicy.
Cytat:
Zamieszczone przez
takitam
Warto by było naprawić stokówkę na Rozsypaniec i tam dojeżdżać autokarami i innymi pojazdami samochodowymi, może nawet w Terebowiec, aż do byłego kamieniołomu i tam uruchomić następny parking dla wygody turystów.
To jest ekologia na najwyższym poziomie - nawet mapkę sporządzono, gdzie już można dojechać. Dziwne, a może nie, biorąc pod rozwagę finanse Bieszczadzkiego Parku Narodowego. Podobnie będzie w Turnickim (durnickim?). Nie ma się co łudzić, bo jednak należy iść z postępem. Myślę, że kółka i koła przewodnickie są za takimi rozwiązaniami - byle dojechać do celu, bo ludziska zmordowane pracą, wolą podziwiać piękno krajobrazu zza szyby automobilu :)
Tak, masz rację. Koła i kółka przewodnickie wraz z Dyrekcją i Radą Naukową przygotowały przepiękne projekty. Na mapce o której wspominasz są naniesione niektóre z propozycji. Mi najbardziej podoba się budowa makdonalda na Rozsypańcu i stacji narciarskiej typu alpejskiego na Połoninie Wetlińskiej. Ekologia na najwyższym poziomie czyli założenia zielonego zawrotu głowy zostaną wprowadzone w życie.
A w Durnickim PN powstanie gigantyczna hodowla jeleni. Będzie ją obsługiwać okoliczna ludność. Być może uda nam się także założyć fermę żubroni. Już nasz Pubal rozpoczął starania aby nasz pomysł udał się.
Odp: Coś nie coś o Turnicy.
O tereny okalające Turnicę zahaczają także trasy rowerowe opisywane przez Ryszarda Kosterkiewicza w przewodniku rowerowym "W Krasiczynie i okolicach". Autor opisuje 11 tras, które zaczynają się i kończą w tej przeuroczej miejscowości. Szlaki nie są oznakowane w terenie. Wiodą szosą, bocznymi i polnymi drogami, stokówkami, ścieżynami. Dzięki tym propozycjom możemy poznać najciekawsze atrakcje także przyrodnicze.
Odp: Coś nie coś o Turnicy.
Pora na kolejny przewodnik rowerowy opisujacy trasy wytyczone także na terenie projektowanego parku narodowego. " Po drogach i bezdrożach Parku Krajobrazowego Pogórza Przemyskiego" Ryszarda Kosterkiewicza zawiera opis 14 tras o różnym stopniu trudności przeznaczonych w większości dla rodzin i małych grup zorganizowanych. Trasy są tak wyznaczone, że nie szkodzą przyrodzie aczkolwiek pozwalają rowerzystom zapoznac się z urokami Pogórza Przemyskiego i Gór Sanocko-Turczańskich. W ręku mam już któreś tam wydanie przewodnika. Można go otrzymać bezpłatnie w siedzibie Zarządu Zespołu Parków Krajobrazowych w Przemyślu.
Odp: Coś nie coś o Turnicy.
Popromuję sobie dziś gminę Bircza. Przede mną wyjątkowo pięknie wydany przewodnik "Poznaj naszą gminę Przewodnik po trasach przyrodniczo-dydaktycznych "Bobrowa Dolina", "Pomoca Woda", "Kamionka''.
Znam tylko jedną z wymienionych ścieżek. Trasę leśną o długości 2590m położoną na terenie miejscowości Lipa wzdłuż rzeczki Lipka. To właśnie "Bobrowa Dolina" prezentująca nam jeden z najpiękniejszych regionów gminy Bircza. Ścieżka oprowadza nas po kompelsie stawów, gdzie introdukowano w 1995 r. bobry. Można tu zobaczyć piękne zbiorowiska szuwarowe i bagienne, olszynki bagienne, torfowiska,las łęgowy. Fajnie chodzi się po tej ścieżynie, gdy od dłuższego czasu panuje susza. Ja byłam wiosną po deszczach. Warto w takich warunkach wędrować w gumakach.
Trasa "Pomocna woda" o długości 4200 m położona jest na terenie Starej Birczy. Wiedzie do cudownego źródełka wypływającego u stóp wiekowego drzewa. Czas przejścia około 3,5-4,5 godz. Na trasie można zobaczyć ładny jodłowy drzewostan.
W tym roku chcę przejść ścieżkę "Kamionkę". Jest to trasa o długości 5600 m położona na granicy trzech miejscowości: Huta Brzuska, Boguszówka, Korzeniec.
Odp: Coś nie coś o Turnicy.
Wczoraj otrzymałam z Zespołu Parków Krajobrazowych w Przemyślu. Jak zwykle bardzo ciekawe. Także tą drogą dziękuję.
W jaki sposób można zamówić książki już wiecie. Mimo to jeszcze raz podam link
www.parkiprz.itp.pl e-mail:zpkprzem@pro.onet.pl
Dziś polecam "Wędrówki po szlakach turystycznych Parku Krajobrazowego Pogórza Przemyskiego Przewodnik przyrodniczo-turystyczny" praca zbiorowa.
Autorzy opisują 6 szlaków pieszych przebiegających przez teren parku.
Szlak niebieski: Ustrzyki Dolne-Jureczkowa-Arłamów-Kalwaria Pacławska-Helicha-Krasiczyn.
Szlak czerwony Sanok-Roztoka-Łomna-Bircza-Łodzinka-Kopystanka-Brylińce-Przemyśl
Szlak żółty Suchy Obycz (Turnica)- Posada Rybotycka (mój ulubiony, o wybitnych walorach przyrodniczych, krajoznawczych)
Szlak zielony Bircza-Łomna-Arłamów także go lubię, ma charakter trasy górskiej, bardzo urozmaicony krajobrazowo, ciekawy pod względem przyrodniczym.
Szlak czarny forteczny prawobrzeżny Dybawka Górna-Prałkowce-Helicha-Grochowce-Łapajówka
Szlak czarny forteczny lewobrzeżny Bolestraszyce-Duńkowiczki-Łętownia.
Szlak zielony Przemyśl-Helusz-Dynów
To jest przewodnik przyrodniczo-turystyczny więc Autorzy bardzo dobrze przedstawili atrakcje przyrodnicze występujące przy szlaku: stanowiska rzadkich roślin, zbiorowiska, rezerwaty, las i jego runo, możliwości spotkania zwierząt itd.
Moim zdaniem jest opis tras jest znacznie ciekawszy, barwiniejszy niż w przewodniku Rewasza.
Wydawnictwo bezpłatne.
PS.
Korzystając z okazji chciałam także przedstawić bardzo ładnie wydany, ciekawy przewodnik "Wędrówki poszlakach turystycznych Roztoczańskich Parków Krajobrazowych Informacje ogólne, trasy turystyczne, walory przyrodnicze, baza noclegowa Przewodnik pieszo-rowerowy" praca zespołowa wydany także przez Zespół Parków Krajobrazowych w Przemyślu.
Odp: Coś nie coś o Turnicy.
Ciąg dalszy promocji Turnicy. Ładnie wydany przewodnik przyrodniczo-kulturowy "Najciekawsze miejsca w Parku Krajobrazowym Pogórza Przemyskiego" jest przeznaczony dla rowerzystów i miłośników turystyki samochodowej. Opisano w nim obiekty przyrodnicze, historię poszczególnych miejscowości, zabytki znajdując się tuż obok drogi. Oprócz tego zaprezentowano ścieżki dydaktyczne zlokalizowane obok traktóe kominikacyjnych.
Trasa I Przemyśl-Krzywcza-Babice-Dubiecko-Bachórzec-Dynów-Dąbrówka Starzeńska
Trasa II Przemyśl-Prałkowce-Krasiczyn-Nahurczany-Krasice-Olszany-Krępak-Korzeniec-Bircza
Trasa III Przemyśl-Grochowce-Fredropol-Huwniki-Kalwaria Pacłwaska
Ciekawa jest także broszura "Ścieżki dydaktyczno-przyrodnicze jako terenowe formy edukacji ekologicznej" . Jest to mini przewodnik po ścieżkach: "Bukowy las pod Narolem", "Kobyle Jezioro", "Horyniec-Nowiny Horynieckie", "Za niwą", "Dolina Holubli", "Winne Podbukowina", "Kopaniny", "Krępak", "Do Ralla", "Kamionka", "Pomocna Woda", "Bobrowa Dolina", "Polanki", "Na Górze Sobień", "Drzewa parku podworskiego w Jureczkowej".
Chciałabym także przedstawić ciekawy folder "Kapliczki zabytkowe w Parku Krajobrazowym Pogórza Przemyskiego".
Odp: Coś nie coś o Turnicy.
W 2007 r. ukazał się następny, już 11 "zeszyt" "Ptaki Podkarpacia" wydany przez Zespół Parków Krajobrazowych w Przemyślu. Moim zdaniem niezmiernie ciekawy. Dwa artykuły dotyczą omawianego przeze mnie terenu. " Występowanie oraz stan zbadania nocnych ptaków szponiastych na Podkarpaciu " Przemysława Kunysza i "Rozmieszczenie iliczebność oraz elementy ekologii rozrodu orlika krzykliwego Aquila pomarina na terenie Leśnego Kompleksu Promocyjnego "Lasy Birczańskie" Grzegorza Pitucha opisują także awiafaunę projektowanego TuPN.
Przemysław Kunysz to chyba najlepiej zorientowana osoba w temacie ochrony przyrody turnicy. Tym razem charakteryzuje populacje następujących drapoli:
"Puchacz...Na pograniczu Pogórza Przemyskiego i Gór Słonnych w początkach lat 90. oszacowano populację puchacza pomiędzy pasmami Turnicą, a chwaniowem na 3-5 par (Walasz 1993).
"Sóweczka... Na Pogórzu Przemyskim stwierdzono ptaki na dwóch stanowiskach w marcu 2006 pod Posadą Rybotycką i Starą Birczą (Anderwald 2006).
"Puszczyk...W 2006 na obszarze Leśnego Kompleksu Promocyjnego "Lasy Birczańskie (Nadleśnictwo Bircza) zkolalizowano 8 odzywających się samców (Anderwald 2006)
"Puszczyk uralski... W marcu 2006 na obszarze Leśnego Kompleksu Promocyjnego "Lasy Birczańskie'' zlokalizowano 12 miejsc występowania tego gatunku (Anderwald 2006). Była to najleczniejsza sowa na tym obszarze stwierdzona na tym obszarze podczas jednoczesnych obserwacji z 15 na 16 III 2006".
"Uszatka ... Najliczniejszy gatunek na terenie Karpat i Podkarpacia (Horodowski 1999). Na Pogórzu Przemyskim obserwowana na rozproszonych stanowiskach. Im dalej na południe na obszarze Gór Sanocko-Turczańskich i w Bieszczadach mniej liczna od puszczyka i puszczyka uralskiego (Horodowski 1999, Ćwikowski 1996a).
"Uszatka błotna...Jedyna obserwacja z maja 1985(Horodowski i Kunysz 1991, Kunysz 1993). W październiku 2004-1 osobnika z uszkodzonym skrzydłem złapano pod Robotyczami na Pogórzu Przemyskim.
"Włochatka... Ćwikowski zauważył, że intensywna penetracja odpowiednich siedlisk zwiększy wykrywalność gatunku. Tak też się stało w roku 2006 , gdzie stwierdzono nowe stanowisko włochatki na Pogórzu Przemyskim pod miejscowością Bircza (Anderwald 2006).
cdn
Odp: Coś nie coś o Turnicy.
Fragmenty artykułu " Rozmieszczenie i liczebność oraz elementy ekologii orlika krzykliwego Aquila pomarina na terenie Leśnego Kompleksu Promocyjnego "Lasy Birczańskie" Grzegorza Pitucha z Katedry Zoologii Uniwersytetu Rzeszowskiego:
"Wyniki
Stanowiska orlika krzykliwego były rozmieszczone dość równomiernie,prawie na całej powierzchni LKP. Tylko w części południowo-wschodniej, o wysokiej lesistości i nie zagospodarowanej rolniczo, nie stwierdzono rewirów. Stanowiska koncentrowały się w większości w pobliżu różnej wielkości cieków wodnych, graniczących z podmokłymi łąkami i terenami użytkowanymi rolniczo.
W latach 2002-2004 stwierdzono występowanie 15 pat lęgowych (11 pewnych i 4 prawdopodobne rewiry lęgowe). Nie uwzględniono ptaków (6 par) odbywających lęgi w pobliskiej odległości od LKP, których terytoria łowieckie zachodziły na teren badań. Całkowitą liczebność w obrębie LKP oszacowano na 20 par lęgowych, co daje zagęszczenie 4pary/100km2 powierzchni całkowotej i 7,2 pary/100km2 powierzchni leśniej.
Dyskusja...
Podsumuwując mozna sformuować następujące wnioski i zalecenia:
*orlik krzykliwy znajduje na terenie LKP "Lasy Birczańskie" bardzo dogodne warunki do gniazdowania, nieco gorsze do zdobywania pokarmu,
*głównym czynnikiem zagrażającym populacji jest zarastanie terenów otwartych stanowiących główną bazę pokarmową
*w celu zwiększenia skuteczności ochrony orlików krzykliwych należy wyznaczyć wokół wszystkich czynnych gniazd strefy ochronne, ograniczyć sukcesję przez wykaszanie nieużytków oraz zaniechać dodatkowych zalesień..."
Odp: Coś nie coś o Turnicy.
Kolejna wyjątkowo ciekawa, przepięknie wydana książka Edwarda Marszałaka "Skarby podkarpackich lasów" zawiera także informacje o okolicach projektowanego TuPN. Autor opisuje dwa rezerwaty: Krępak i Kalwaria Pacławska.
Ten pierwszy jest mniej znany aczkolwiek bardzo interesujacy pod względem krajoznawczym.
" Idea utworzenia w tym miejscu rezerwatu zrodziła się w latach 80-tych XX w. Geolog prof.Kotlarczyk zwrócił uwagę na niecodzienne walory geologiczne tej okolicy. Wzgórze Krępak znajduje się w obrębie płaszczowiny skolskiej. Osady wypiętrzone tworzyły się na brzegu rynny geosykliny Tetydy...
We wschodniejczęści rezerwatu wnętrze ziemi budują utwory z okresu kredy górnej (ok.70 mln lat temu) i paleogenu (70-23mln lat temu). Są to tzw.margle z Węgierki, złożone z ziaren kwarcuz domieszaką skaleni, miki i skorupek mięczaków.
W środkowej części rezerwatu zalegają utwory z przłomu kredy i trzeciorzędu (od 70 mln do 1mln lat temu)-piaskowce i łupki warstw inoceramowych...
W południowo-zachodniej części rezerwatu występują warstwy menilitowe i piaskowce kliwskie. Nad nimi zalegają warstwy rogowców, margli rodowcowych, przekładane warstwami czarnych łupków bitumicznych. Bardzo cennym stanowiskiem dokumentacyjnym jest odkrywka przy serpentynie powstała podczas budowy drogi. To cenny obiekt badawczy dla paleoichtiologów, którzy zidentyfikowali tu ponad 1000 egzemplarzy ryb żyjących dziesiątki milionów lat temu".
Odp: Coś nie coś o Turnicy.
Kolejna ciekawa książka Edwarda Marszałka poświęcona w pewnej części Turnicy.
Oto fragment " Z karpackich lasów" rozdział "Leśny Kompleks Promocyjny "Lasy Birczańskie":
" Przeważają lasy mieszane z przewagą buka i jodły, w domieszce występuje kilknaście innych gatunków. Lesistość sięga aż 70 % i są to lasy nieprzeciętne pod wieloma względami. Wystarczy porównać ich średni wiek -75 lat- ze średnim wiekiem polskich lasów-55 lat. Również zasobność drewna na hektar jest imponująca: 287 metrów sześciennych przy zaledwie 196 metrach w całej Polsce. Wiele fragmentów lasów ma charakter naturalny. Dla ich zachowania utworzono 8 rezerwatów: Krępak,Turnica, Reberce, Na Opalonym, Chwaniów, Nad Trzciańcem, Kalwaria Pacławska i Kopystanka o łącznej powierzchni 1551 ha. Najcenniejszy jest chyba rezerwat Krępak, gdyż oprócz wartości botanicznych ma ciekawe odkrywki geologiczne na skarpach potoku. Znaleziono tu m.in. 1000 szkieletów ryb kostnoszkieletowych. Stoki pokrywa rumosz skalny, na potokach wysępują liczne progi. W odsłonięciach można zobaczyć jedyne przebadane wychodnie warstw menilitowych dzielących się na zony ichtiofaunistyczne.
Średni wiek drzew w rezerwatach wynosi 103 lata! Chroni się nie tylko starodrzew ale cały bogaty ekosystem,w którym zachowało się mnóstwo botanicznych osobliwości. Rosnie tu cała plejada storczyków, listera jajowata, przynęt purpurowy, lilia złotogłów. Prawdziwą ozdobą birczańskich lasów są: języcznik zwyczajny, buławnik mieczolistny i zimowit jesienny kwitnący na śródleśnych łąkach. Rarytasem jest ostrożeń siedmiogrodzki. Jego stanowisko objęte będzie ochroną jako pomnik przyrody ożywionej. Za pomniki uznano 100 drzew różnych gatunków, zaś prawie dwa tysiace ha lasów za "cenne fragmenty rodzimej przyrody".
