Rafał Dominik, Bieszczadzkie opowieści z Siekierezady

Rafał Dominik, Bieszczadzkie opowieści z Siekierezady, Libra Księgarnia Akademicka, 2009

no nie jest to „wybitna literatura”, ale każdy kto posługuje się takim określeniem jest człowiekiem z odległej epoki. Jak ktoś nie chce wydawać trzech dych zawsze może wybrać się do siekiery i przeczytać książkę w jadłospisie z bonusowymi akapitami, lub w necie http://www.siekierezada.pl/pod/opowiesci.html . Kolejna szufladka jaka mi się narzuciła to „Opowieści Galicyjskie”, ale książka Dominika wcale nie pręży się do NIKE. Książka ta ma to w dupie czy się spodoba czy nie. Warto ją mieć bo książka ta dla miłośników tego cudownego grajdołu (czyt. Bieszczady) może pełnić wiele funkcji. Książkę tą można traktować jako:
Apokryf stałych bywalców siekiery (autor chyba tylko raz używa określenia „zakapior” w całej książce).
znaczący suplement i zarazem sprostowanie pewnych tez z twórczości Potockiego
kalejdoskop Barmana
przewodnik po kosmosie ciśniańskim

Jest to taka błahostka bez jakiegoś składu i ładu, ale bardzo cieszy zwłaszcza tych co trochę w tej miejscowości przesiedzieli i te zjawiska, które Dominik opisuje mogli zaobserwować własnymi OKami. To książka o miłości (człowieka i natury), morderstwie (żaby Weroniki i dwunastu kur), oraz wielu niewyjaśnionych zjawiskach w Ciasnej.

Nabyłem drogą kupna tę książeczkę niedawno. Zacząłem czytać i... podoba się!
Rażą mało fachowe ingerencje redaktora w tekst autora - lepiej już byłoby zostawić tak jak jest, np. w oryginale "ciśniański" a redaktorek z tego zrobił jakieś "cisieński", itp...
Jak przeczytam wszystko to napiszę więcej.

Cytat:

---

Zamieszczone przez barszczu

Nabyłem drogą kupna tę książeczkę niedawno. Zacząłem czytać i... podoba się!
Rażą mało fachowe ingerencje redaktora w tekst autora - lepiej już byłoby zostawić tak jak jest, np. w oryginale "ciśniański" a redaktorek z tego zrobił jakieś "cisieński", itp...
Jak przeczytam wszystko to napiszę więcej.

---

Ja już przeczytałem. Też mi się podoba..chociaż mam to szczęście ,że wiele tych opowieści znam z "odgłosu paszczą" a,że Rafał jest dobrym opowiadaczem to boki można zrywać.

Po przeczytaniu nie mogę nie przyłączyć się do poprzedników i również chciałbym zachęcić innych forumowiczów do kupna tej książki. Lekkość przekazu, przewrotna trafność porównań i wspaniałe poczucie humoru autora, powodują, iż lektura rewelacyjnie odpręża i przenosi nas na te kilka godzin w przybrzeżne tereny Solinki czy też Habkowieckiego potoku. Wiele miejsca poświęcone jest w niej przemijaniu, raz opisanemu z uśmiechem, a innym razem w sposób niezwykle poruszający. Marcin napisał wcześniej, iż nie jest to „wybitna literatura” – ja dodam, że na szczęście dla klimatu tego kawałka kosmosu. Chyba sobie przeczytam ją jeszcze raz.

Wiem, że jutro po południu to albo już się podąża, albo szykuje do tego, ale w razie innego przymusu pozostania w domach czy blokach:
http://www.twojebieszczady.pl/aktual...ekierezady.php

Cytat:

---

Zamieszczone przez sir Bazyl

(...)
http://www.twojebieszczady.pl/aktual...ekierezady.php

---

Z tego spotkania z autorem przypomniała mi się taka krótka humoreska przedstawiająca pewnie ogólne relacje panujące pomiędzy wydawcami a pisarzami.
Po środku sali stoją: Zygmunt Śliwa (wydawca, szef Libry) i Rafał Dominik (pisarz, szef Siekierezady). Po omówieniu sukcesu wydawniczego (podobno książka znika szybko z półek księgarni całego kraju) P. Zygmunt zwraca się do Rafała:
- Rafale, chciałbym więc jeszcze raz podziękować Ci za wyrażenie zgody na wydanie tej książki przez Librę…
- Zygmuncie, nie takie rzeczy bym dla Ciebie zrobił…za tą stówkę co mi zapłaciłeś…:razz:

I ja tam byłem, wino piłem (choć niestety nie był to wiśniowy przebój Siekierezady*), po brodzie mi kapało…

*Struktura molekularna (Rafał Dominik - ze zbioru "Opowieści Siekierezady)
- Z czego to wino? – zadaje pytanie jegomość, patrzący jak leję z pipy wiśniowy przebój „Siekierezady”.
- Panie, jak pan kupuje młotek, pyta się Pan, z czego on jest? Młotek ma napierdalać. Tak samo nasze wino – odpowiadam.

Cytat:

---

Zamieszczone przez sir Bazyl

- Rafale, chciałbym więc jeszcze raz podziękować Ci za wyrażenie zgody na wydanie tej książki przez Librę…
- Zygmuncie, nie takie rzeczy bym dla Ciebie zrobił…za tą stówkę co mi zapłaciłeś…:razz:

---

to ja rzucam wydawanie książek i zabieram się za ich pisanie, może napiszę cos o Bieszczadach za co Libra (p. Śliwa) zapłaci z jedną trzecią ze "stówki"* :-o:razz::-o:razz:

* "stówka" czyli sto nowych tysięcy złotych

Cytat:

---

Zamieszczone przez barszczu

...
* "stówka" czyli sto nowych tysięcy złotych

---

Gdyby o takiej była mowa, nie byłoby humoreski...:razz:

Cytat:

---

Zamieszczone przez sir Bazyl

Z tego spotkania z autorem przypomniała mi się ...
.

---

że niestety mimo poważnych działań nie udało sie nam zdobyć rabatu na piwo za przyjscie z ksiażką do Siekiery :)

też przeczytałem dla odmiany z biblioteki (jak ktoś chce jutro oddaję)
dawno się tak głośo nie śmialem, a klimat przedni.

W której bibliotece ją mają? Bo domyślam się, że chodzi o Rzeszów.

dobrze myślisz
Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna w Rzeszowie ul Dąbrowskiego
mozesz zamawiać przez internet

Cytat:

---

Zamieszczone przez rafal

dobrze myślisz
Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna w Rzeszowie ul Dąbrowskiego
mozesz zamawiać przez internet

---

Coś tam poklikałam, ale nie umiem znaleźć :? Nic to, postaram się w piątek/sobotę wypożyczyć na miejscu.

Niestety, wróciłam bez książki, ponieważ ktoś zdążył wypożyczyć ją przede mną. W bibliotece dowiedziałam się, że posiadają jeden egzemplarz oraz iż 2 osoby czekają w kolejce na przeczytanie. Także możliwość na wypożyczenia przyjdzie mi pewnie czekać do stycznia...

Cytat:

---

Zamieszczone przez Do-misiek

.... Także możliwość na wypożyczenia przyjdzie mi pewnie czekać do stycznia...

---

To już ! I biblioteka już czynna, po remoncie znaczy.
Próbuj

Cytat:

---

Bieszczadzkie opowieści Siekierezady.
2010-07-27 18:21:40

Księga legend karpackich 30 lipca 2010 r. na półkach księgarń pojawi się kontynuacja bestsellerowych "Bieszczadzkich opowieści Siekierezady". Zbiór ten wprowadza nas jeszcze szerzej i głębiej w mikrokosmos Bieszczadów.

Autor zza kontuaru baru legendarnej "Siekierezady" wnikliwie obserwuje groteskowość i dramat losów literackich bohaterów swoich opowiadań. Z każdej strony przemawiają do nas sugestywne obrazy absurdu ludzkiego istnienia, ale też niezwykłego zachwytu życiem, takim jakie jest, w jego najmniejszych codziennych przejawach.

Sam autor - "najsławniejszy wiejski pisarz z Cisnej", tak określa swoją estetykę: "Treści słów, które klecę zaliczyć należy raczej do historii brzydoty, którą opisał Umberto Eco. Ale są też tacy desperaci, którzy twierdzą, że widzą tam trochę piękna. I nie martwcie się o nic, będzie się żyło - będzie się pisało... jeszcze, k..., niejedno piękno opiszemy..."


Księga legend karpackich Prozatorską część tomu uzupełniają poetyckie portrety "Dziewięciu Wspaniałych" m.in.: Jędrka Połoniny, Jana Zubowa, Zdzicha Radosa czy Papy Smerfa - hołd złożony "gladiatorom, którzy dzielnie i z odwagą walczyli z własnym życiem, nadziejami, upadkami, a w ostateczności i ze śmiercią". Lirycznym opowiadaniem został także pożegnany niedawno zmarły Bodzio Sikorka.

Wspaniałym uzupełnieniem całości są ilustracje Agnieszki Słowik-Kwiatkowskiej.

PROMOCJA KSIĄŻKI - CISNA 31.07.2010r.
16:00 - 18:00 - autor będzie podpisywał książkę na stoisku Wydawnictwa LIBRA w trakcie trwania festiwalu Natchnieni Bieszczadem 20:00 - bar Siekierezada - oficjalna promocja książki.

Tytuł: Bieszczadzkie opowieści Siekierezady
Wydawca: Wydawnictwo LIBRA
Rok wydania: 2010
ISBN: 978-83-89183-65-1
Ilość stron:: 112
Cena okładkowa: ok. 29,90zł

---

http://www.twojebieszczady.pl/akt_wyd8.php

No to teraz ja.

Dzisiaj dostałem maila z jednym rozdziałem tego "dzieła". Długo myślałem, co z nim zrobić i do tej chwili mam mieszane uczucia. Postanowiłem jednak zamieścić na forumie ten rozdział. Mam nadzieję, ze inne rozdziały są inne... Sami oceńcie to "dzieło", zadecydujcie czy warto je kupić i czy warto zabiegać o podpis autora.


UWAGA! CYTAT PONIŻEJ ZAWIERA WULGARYZMY!


"A chuj z takim pogrzebem -
Rozprawa o śmierci i pochówku,
czyli Testament Mietka

Wiosenny dzień w lutym, do Siekiery wchodzi Mietek, godzina dziewiąta rano, a on ma gębę powykrzywianą jak zdeformowany budzik Salwadora Dali, noc przygarbiła go i przeżuła, na potwornym kacu.
- Ciężko jest Mietek, co? – zadaję pytanie nie wymagające odpowiedzi.
- Oj, żebyś wiedział, przyjdzie zdychać, jebane chlanie.
- Nie będzie tak źle – pocieszam go – Zrób sobie przerwę – daję mu głupią i naiwną radę.
- Ach, żeby tak można było – westchnął Mietek.
Zająłem się swoimi obowiązkami, wycieram zapalczywie BAR, zapalam świeczki.
- Jedną zapal dla mnie – rzucił posępnie z „kącika lustrzanego” cień Mietka – i jak zdechnę, żebyście mnie nie zakopywali do tego mokradła na cmentarzu, pierdolę, żeby wpieprzały mnie robale…
- A co mamy zrobić? – zainteresowałem się ostatnią wolą kolegi z klasy.
- Już ci mówię, najlepiej jak byście zostawili moje truchło psom na pożarcie. A jeśli to nie wyjdzie, zróbcie tak: załóżcie mi postronek na szyję i dwóch niech ciągnie mnie przez całą wieś, a wszyscy zainteresowani niech napierdalają truchło pałami, kijami i co tam, kto ma.
- Ale po co? Przecież będziesz już tylko potwornym, nietypowym trupem.
- Na pewno w swoim życiu nawkurwiałem odpowiednio dużo ludzi, więc żeby ich odpuściło, tak profilaktycznie dla zdrowia psychicznego.
- A co dalej? – zapytałem.
- Następnie rozpalcie duże ognisko za Siekierezadą, w chuj spalcie, a w moich popiołach upieczcie sobie ziemniaki, to tak na stypę. Wkurwia mnie to mękolenie plebana na cmentarzu, tak będzie dynamiczniej – dodał.
- To ja mogę Mietek cię ciągać czy napierdalać czymś?
Mietek staksował mnie poważnym wzrokiem i oświadczył – Nie, ty lepiej napieprzaj jakąś pałą, bo jak będziesz w zaprzęgu to przez pomyłkę tobie mogą przypierdolić.
Podziękowałem za troskę i obiecałem, że nie opuszczę tej imprezy, uwielbiam teatr wszelakiej formy.
Mietek póki, co ruszył w ciśniański mrok, zostałem sam, usiadłem i zadumałem się nad moją ostatnią wolą. Też nie chcę być zakopany w błotnistym dole. Wziąłem kartkę papieru i nagryzmoliłem testament: „Jak szczeli mnie chuj, zróbcie ze mną to samo, co z Mietkiem”.

Jeżeli Moderatorzy mają ochotę coś z tym tekstem zrobić lub nawet dać mi bana, to nie widze przeciwskazań...
Ja wolę czytać wiersze WUKI
Pozdrawiam

Dobrze ze Recon jest gdzies na szlaku poza zasiegiem.:-D

wydarte z kontekstu może irytować nadmiarem przekleństw, ale ten kogo Mietek wk..ił nawet się uśmiechnie czytając to opowiadanie. dobrze że powstają takie wierne - dokumentalne teksty

Ale to cała książka jest pełna tych wulgaryzmów, czy tylko to jedno?
Bo jak cała to i dla mnie za wiele

Osobiście nie widzę nic zdrożnego w wiernym cytowaniu literatury (nawet tej "męskiej"), a zastępowanie wulgaryzmów kropkami w takim przypadku jest trochę jak wylewanie dziecka z kąpielą. By nie rzec - "zakłamywanie historii" ;) Ale ponieważ sam Bertrand ma obiekcje związane z tym cytatem, pozwoliłem sobie umieścić w Jego poście odpowiednie ostrzeżenie - kto nie będzie sobie życzył, nie przeczyta. A kogoś innego ostrzeżenie może zachęci :-)

Zamieszczone przez Bertranda opowiadanie jest tylko fragmentem całego zbioru i albo się ten wycinek komuś spodoba, albo i nie (dla mnie jest to jedno z dwóch najsłabszych). W każdym razie ja bym po przeczytaniu takiego wycinka nie oceniał całości, gdyż jej nie znając pewnie zrezygnowałbym z zakupu książki. Na szczęście zaryzykowałem, kupiłem i nie żałuję :-D. Co do wulgaryzmów to w książce jeszcze kilka się znajdzie - cóż nie wszyscy mieszkańcy Cisnej wrażliwymi poetami są ;). Jeden woli piwo, drugi wino ale zdarzają się tacy co lubią oba trunki - tylko który lepszy? I dlaczego samogon? :mrgreen:

Mavo... aż Ty podjudzaczu, przeca wiesz, żem już z wieży strażniczej zszedł!
A tak przy temacie... stronkę Siekierezady czytam (czytałem wcześniej niż Forum) sukcesywnie. I jeszcze jedno... stronka www i książka to nie Forum z Regulaminem.
Odnośnie samych opowiadań... hmmm.... dziś komuś z Forum osobiście swoje przemyślenia napisałem i styknie.

Pamiętam film "Leaving Las Vegas" (Zostawić Las Vegas) to hollywoodzka opowieść o alkoholiku który postanowił się zapić na śmierć, tylko że to taki alkoholik w zawsze wyprasowanej koszuli który nigdy nie nie był brudny, obrzygany (znaczy nigdy torsji nie miał) czy olany (znaczy nie miewał problemów z fizjologią) itp.
Postacie Rafała Dominika są do bólu prawdziwe, więc i język jakim się posługują daleki od kulturalnej polszczyzny jest. Pomimo że bohaterowie to najczęściej degeneraci, alkoholicy (osoby często określane jako margines) autor pokazuje ich świat z całym i jego pięknem.
Właśnie kończę „Bieszczadzkie opowieści Siekierezady 2” Libra 2010 autor Rafał Dominik .
Na początku kilka historii o najbardziej znanych bywalcach Siekiery pisane wierszem w klimacie westernowym, później aktualne opowiadania, niektóre wydarzenia z wiosny 2010 roku.
Delira I przyprawiła mnie o atak śmiechu, podobnie jak kilka innych, a czy śmiać się czy płakać wybór tradycyjnie należy do czytającego.
Dla mnie są to opowiadanie prawdziwe do bólu, lecz opowiedziane tak ze niekiedy wywołują :) .

Cytat:

---

Zamieszczone przez rafal

Pamiętam film "Leaving Las Vegas" (Zostawić Las Vegas) to hollywoodzka opowieść o alkoholiku który postanowił się zapić na śmierć, tylko że to taki alkoholik w zawsze wyprasowanej koszuli który nigdy nie nie był brudny, obrzygany (znaczy nigdy torsji nie miał) czy olany (znaczy nie miewał problemów z fizjologią) itp.

---

Alkoholizm nie jedną ma postać. Znany pisarz bajek Andersen był alkoholikiem tak skrytym, że wyszło to na jaw po jego śmierci, po lekturze jego pamiętników. Pił tylko w samotności. Współcześnie alkoholizm dotyka również ludzi z tzw. świecznika, nie koniecznie ich wizerunek jest równy naszym znajomym spod budki w Cisnej. Co nie znaczy, że choroba alkoholowa w białym kołnierzyku jest inna od tej w gumofilcach. Jedno nieszczęście.
Pozdrawiam
Długi

Czytaliście może te opowieści na stronie siekierezady? Osobiście skrzywiłem się po przeczytaniu losowych paru. Co o tym myślicie?

Wbrew wulgaryzmom niektóre zupełnie mądre są - z ostatnich to Ładna piosenka jest dobra, choć na pewno nie jest to literatura dla wszystkich :-)

lektura w sam raz do winka z kija

Ostatnio nakładem własnym autora ukazały się opowiadania o samochodach będących w posiadaniu autora. Samochody można oglądać z tyłu Siekerezady.

Opowieści ... hmmm mój 7 letni syn który w tym roku trzeci raz nawiedził Bieszczady co jakiś czas wyciąga to dzieło i prosi o powtórki... najlepiej o "Polonezie i kosmosie i o zającu co im wskoczył na maskę"... powoli staram się go zainteresować czymś bardziej do wieku odpowiednim bo zaczyna za dużo rozumieć :) A książki można tylko polecić, jak dla mnie lektura obowiązkowa, w październiku znów czas na piwo w siekierze...

źródło: https://twitter.com/JohnQsibab/status/621962649098518528/photo/1

W składzie kolejny tom opowiadań ...

https://pbs.twimg.com/media/CKGnuQlUYAATb_j.png

a znacie tego Pana z Libry? może chciałby "Lesnego" wydać? Kilka osób pisało, ze fajne. a kilka osób stąd to jak tysiące z tamtąd ;-))