Jutro

Od ponad roku nie miałem takiego dnia żebym nie myślał o Bieszczadach.Tłumaczę sobie że nadejdzie jutro i mobę jechać.

Jutro

I stało się jutro
Wymarzone nadeszło cicho
Bardzo szybko
Piękne i niepojęte
Pachnące mgłą i czarem
Przybyłe za dnia
Z krainy zaświatów
Owinięte tajemniczością
Wypełnione śpiewem ptaków
Godne podziwu
Otwarte dla nas
Zachęca i wabi
I nagle
Stało się wczoraj
Minęło szybko
Piękne i niepojęte
Pachnące mgłą i czarem
Zniknęło
Pozostał żal
Żal że trwało tak krótko
Teraz czekam
Czekam kiedy znów
Stanie się jutro

Wojtek! Czytam Twoje wiersze i myślę, że jesteś "naładowany" pozytywnymi emocjami. Musisz jednak pracować nad formą swoich wierszy. Dla mnie wiersz biały jest trudniejszy niż rymowany ale w tym czy w tym, powinno się słowami posługiwać oszczędnie, maksymalnymi skrótami myślowymi i jednocześnie uchwycić sedno. Wolałbym żebyś nie mówił: piękne, niepojęte, czar, tylko namalował mi słowami to tak, żeby "wysłowić niewysłowione", żeby pachniało miętą albo tuberozami, albo śmierdziało jakby psa rozdarło. Najgorsza jest letnia zupa. Uszy do góry. Serwus!.

Nie znam się na poezji, ale w wierszu Wojtka jest rytm, ciepłe tętno...
Zapewne mnie zaczarował...:-)

Ja to wiersze pisałem kiedyś jeszcze za PRL-u jak chodziłem do szkoły ale pozostały mi ciągotki. Będzie ze dwa lata temu nad wodą o zachodzie słońca coś nawiedziło, napisałem, Przyszedłem do domu, otworzyłem tomik pewnego noblisty i tam też było o zachodzie, dystans był straszny ale oka sobie nie wydłubałem.

Wojtku, nie odważyłabym się udzielać Ci rad (nikomu zresztą). Cieszę się, że wyrażasz swoje emocje i uczucia i że są one związane z tym co najbardziej lubię. Pisz, pisz ! Pozdrawiam serdecznie.

Cytat:

---

Zamieszczone przez partyzant

Ja to wiersze pisałem kiedyś jeszcze za PRL-u jak chodziłem do szkoły ale pozostały mi ciągotki. Będzie ze dwa lata temu nad wodą o zachodzie słońca coś nawiedziło, napisałem, Przyszedłem do domu, otworzyłem tomik pewnego noblisty i tam też było o zachodzie, dystans był straszny ale oka sobie nie wydłubałem.

---

Super! Jest darem móc wyrazić swoje emocje i utrwalić przeżycia.
Nie każdy rodzi się noblistą, a porównywanie z innymi wychodzi ze szkodą: nie docenia się tego co jest, tylko brakuje tego czego nie ma...
Mam nadzieję, że nie będziesz krył się po lasach, ale podzielisz się swoją twórczością...?:-)
Jutro?
;-)

Lubię dzielić się z ludzmi ale niebardzo jest czym. Ten o zachodzie słońca gdzieś się zapodział, więc zanim może coś o Bieszczadzie to próbka z cyklu: " Cierpienia młodego Partyzanta" :

Zwątpienie

Choćbym...to i tak...

Chociażbym...też nic z tego.

A może...ale po co ?

Znów wszystko do niczego.


Oczywiście nie obce było mi pisanie fraszek,( podkreślam - miałem jakieś szesnaście lat) jedną " O historii" nawet pamiętam:


Historia kołem się toczy,
hm, to niedobrze, to niewesoło.
Wiem czemu teraz wytrzeszczamy oczy,
bo na nas wjechało to koło.

Cytat:

---

Zamieszczone przez partyzant

zanim może coś o Bieszczadzie to próbka z cyklu: " Cierpienia młodego Partyzanta" :
Zwątpienie
(...)

---

Partyzancie, udało Ci się! Popadłam w zwątpienie...:cry: I jeszcze koło mnie przygniotło...
Czy jako antidotum mogę prosić coś o Bieszczadach?

Wojtek ratuj ! Biorę w ciemno każdy Twój wiersz, który pomoże Maciejce, ja nie dam rady. Nadzieja w ziołach, herbatka rozweselająca z bazylii i nawrot lekarski na wytrzeszcz oczu, ale uwaga na skutki uboczne. Niestety chyba jestem poetą bez wierszy ale podejmę postanowienia noworoczne, więc może jutro.

Cytat:

---

Zamieszczone przez partyzant

Wojtek ratuj ! Biorę w ciemno każdy Twój wiersz, który pomoże Maciejce, ja nie dam rady. Nadzieja w ziołach, herbatka rozweselająca z bazylii i nawrot lekarski na wytrzeszcz oczu, ale uwaga na skutki uboczne. Niestety chyba jestem poetą bez wierszy ale podejmę postanowienia noworoczne, więc może jutro.

---

Tak, jak łatwo wpadam w dołek, tak gładko z niego wychodzę:-)
Poezja, hi hi, na wytrzeszcz oczu niekoniecznie;-)
Zaprawdę, nie nie oczekuję zapachu tuberozy, bo nie wiem czym ona jest jest.
O psie rozdartym, nie wspominając...
Ale, te utrwalone w Bieszczadach zapewne mi pomogą...;-)

Zatem do jutra...:-)

Dziękuję Wam z całego serca za rady i przepraszam za styl,ortografię i interpunkcvję mojego pisania[błędy młodośći].Znam swoje miejsce w szeregu i wiem że musi być Ktoś ostatni żeby Ktoś mógł być pietwszy.Ja ze swoimi wierszami stanę za Tym ostatnim i niech tak zostanie.Drogi Partyzancie-ja też kiedy na przykład zagłębię się trochę w poezję WUKI , odechciewa mi się pisać.Ale wiem że za ostatnim jest jeszcze troszkę luzu dla mnie.Co do tuberozy to nie znam jej zapachu a zapach jaki czułem wędrując Bieszczadem był właśnie piękny,nieznany i sprawiał ża mocno biło moje serce.

Zdrowych,Wesołych Świąt Bożego Narodzenia oraz Szczęśliwego Nowego Roku
Zyczy.
Wojtek z,,,

Zatem do jutra,(może w Bieszcadzie).

Pani pachnie jak tuberozy.
To nastraja i to podnieca.
A ja lubię zapach narkozy,
A najbardziej - gdy jest kobieca.
strzępki z Grechuty

Tak Marek Grechuta, choć tekst jest z wiersza Juliana Tuwima:"Sen złotowłosej dziewczynki". Marek już wędruje po pastwiskach nieba i białozielone obłoki zbiera. Sennym markom chcę powiedzieć, że nie mogę się uwolnić od tematu z innego wątku o spalonym domu. Błąka mi się po głowie wiersz Czesława Miłosza:" Który skrzywdziłeś człowieka prostego śmiechem nad krzywdą jego wybuchając... Nie bądz bezpieczny. Poeta pamięta. Możesz go zabić-narodzi się nowy. Spisane będą czyny i rozmowy". Nastroiło mnie pesymistycznie jak w wierszu u Poświatowskiej: ja minę, ty miniesz, on minie...
minąłeś, minęłam,już nas nie ma...
Może jutro...?

Kończy się dziś, zaczyna się jutro.
Będą Ci grały surmy bojowe,będą śpiewały...

Do jutra.

Wojtek z...

Blisko jutra, przed północą:

Dziś znów we śnie chodziłem po Bieszczadach
z kalekim chrześcijaństwem w plecaku
Wiatr tragedię mi do ucha opowiadał
i zmrok nad cmentarzem w Żubraczym zapadał

Tam na marach leżą zwłoki Janusza
choć w bandarzach żywy się rusza
Ona płacze i ogień podkłada
ktoś chichoce, ktoś mówi że biada.

Straszne bielmo widzę na oku
już mnie zakop, już mi daj spokój.
połóż kamień, zawieś dzwonki i ptaki
zapal świeczkę i poczekaj na znaki.

Ja rozpoznać ich przecież nie mogę,
jestem niemy strach odebrał mi mowę
On nie słucha i odchodzi w bandarzach
Coś o zdradzie i o znakach powtarza.

Już tak dalej nie mogę wędrować
znowu mówię, krzyczę ; stąd mnie wyprowadż !
ledwo słyszę gdy ustami porusza
-"zmów modlitwę na grobie Janusza"-

( Ciemno tu i straszno, no nawiedziło nie poradzę, niedługo jutro.)