Przez przełęcz Prislop i góry Macin do Babadag

Koniec kwietnia, wielka majówka, postanawiamy znaleźć prawdziwą wiosnę. Taką ze słońcem, ciepełkiem, zieloną trawą, kwitnącymi kwiatami i rzecz jasna z górskimi widokami. – Mieliśmy wyjechać w piątkowe popołudnie. Niestety - udaje nam się wyjechać dopiero w sobotę przed południem. Mijamy Rzeszów i grzęźniemy w korku. Po kwadransie, dwóch dojeżdżamy na miejsce i sprawa wyjaśnia się – to tylko światła w Boguchwale. Dalej już bez przeszkód jedziemy na południe. Od Nyiregyhazy zaczyna padać i tak aż do granicy węgiersko-rumuńskiej. Tu nadrabiamy minimum godzinę – w odróżnieniu od letnich wypraw - na granicy jesteśmy sami – zero kolejek! Śpimy na opłotkach Satu Mare.

Nazajutrz słoneczny poranek z wyraźnie wyższą temperaturą 10-11 stopni (to aż o 10% cieplej niż wczoraj;)). Szybko docieramy do Baia Mare i drapiemy się na przełęcz Gutai. Droga jest w remoncie, co w tym przypadku oznacza , że brakuje tylko ostatniej warstwy asfaltu a tu i ówdzie trzeba dołożyć barierki lub zbudować murki oporowe. Ten remont musi już jednak trochę trwać bo gdzieniegdzie zabrano się za naprawę tej przedostatniej warstwy, wydawałoby się niedawno położonej. Sama przełęcz w chmurach, a potem już cały czas w mniejszej lub większej mżawce.

Szkoda, bo mijane wioski są naprawdę bardzo ciekawe – takiej ilości i różnorodności bram maramureskich jeszcze nie widziałem. Nie robimy zdjęć, jest pochmurno, pada i nie jest prosto bezpiecznie się zatrzymać – droga nie jest zbyt szeroka, brak zatok, spory spadek.
W Sighetu Marmatiei wracamy na dobrze znany nam szlak do Borszy i na przełęcz Prislop. Może pogoda się poprawi i uda się zobaczyć Alpy Rodniańskie w śniegu?

Nic z tego, pada z różnym natężeniem, a na dodatek okazuje się, że mniej więcej od Moisiei droga jest w remoncie/rekonstrukcji, a konkretnie w jego początkowej fazie, czyli w totalnej DESTRUKCJI!. W końcu Ci od których to zależało zdecydowali się na gruntowną przebudowę tej trasy. Żeby to zrobić prawidłowo rozpoczęto od przełożenia/ułożenia wszelkich instalacji biegnących w poprzek jezdni. Są więc potężne przekopy (pod odwodnienie, kanalizację, kable itp). Częściowo zasypane, częściowo nie, częściowo zalane wodą, częściowo nie... Po obu stronach trwa budowa murków oporowych.

Za wyjątkiem króciutkiego odcinka w samym centrum Borszy stan taki utrzymuje się do samej przełęczy, za którą natężenie rozkopów jest mniejsze, ale stan jezdni i bez tego był tam katastrofalny, więc o jakimkolwiek tempie jazdy mowy nie ma. Pełzamy na jedynce, marząc o wrzuceniu wyższego biegu choćby na chwilę. Ostatnie maszyny drogowe zastajemy sporo za Carlibabą, choć żółte oznaczenia ciągną się praktycznie aż do skrzyżowania w Iacobeni. No a na samej przełęczy była gęsta mgła.

I tak przejeżdżając obok Roman, Bacau, Adjud, Focsani docieramy do Braili - to nasz kolejny nocleg. Cały dzień bez słońca, czasami z deszczem, ale z coraz wyższą temperaturą – zasypiamy przy „aż” 12 stopniach.

cdn.

Sądziliśmy, że z Braili bez problemu przeprawimy się na drugi brzeg Dunaju. Na mapie mamy zaznaczone promy, ale okazało się, że nie tędy droga do Macin. Trzeba jechać do Galati, na szczęście to tuż tuż. Już z oddali widać tamtejszą Nową Hutę
https://djlzua.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Jak wygląda polski znak drogowy informujący o przeprawie promowej wszyscy wiedzą. Sugeruje on wielkie możliwości promu, co w znakomitej większości przypadków nie ma żadnego pokrycia w rzeczywistości. W Galati jest inaczej – znaku nie ma, ale jak się w końcu dojedzie na miejsce to widać, że żartów nie ma - można przeprawiać choćby czołgi i to plutonami naraz. Prom to de facto katamaran: dwa kadłuby przykryte solidnym pokładem, na którym w poprzek mieści się z zapasem 5-6 TIR-ów lub kilkadziesiąt samochodów osobowych o pasażerach i kierowcach nie wspominając. Szybko oddalamy się od stromego północno-zachodniego brzegu i za małą chwilę dobijamy naprzeciw.
https://ejlzua.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Po drodze mijamy drugi prom płynący w odwrotna stronę.
https://ftlzua.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Przeprawa trwa kilka minut
Prawy brzeg jest całkiem płaski. Na nadrzecznych łąkach pasą się owce i bydło. Po kilkuset metrach kiepskiej drogi wjeżdżamy kilka metrów wyżej na nadrzeczna terasę i po raz pierwszy widzimy „nasze” góry Macin (czyt. Maczin).
https://dzlzua.by3301.livefilestore....&cropmode=none

To co widać ma zaledwie trzysta kilkadziesiąt metrów wysokości bezwzględnej, ale wyrasta z poziomu tych może dwóch, trzech metrów, więc deniwelacja jest całkiem, całkiem i robi wrażenie. Tym bardziej, że to nie są obłe karpackie magury, ale bardziej urozmaicone formy. A do morza całkiem blisko.

https://fdlzua.by3301.livefilestore....&cropmode=nonePrzejeżdżamy przez miasteczko Macin – bardzo schludne z wyjątkowo małą „zawartością” szaroburych, betonowych niewykończonych budynków co było jak dotąd typowe dla mijanych miejscowości.

Za miasteczkiem odbijamy z drogi na szutrówkę biegnącą wprost w stronę najbardziej północnego pasma gór Macin. Na mapie Munti Macinului firmy Zenith, (arkusz nr 10) nazywa się ono Culmea Pricopanului Jest to zarazem początek Parku Narodowego Gór Macin. Naszym celem jest pole biwakowe nieopodal Monasteru Izvorul Tamaduirii.
https://ezlzua.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Stoi tu już kilka samochodów, a po rozejrzeniu się dostrzegamy też kilka namiotów. Jest czysto, jest toaleta, obok przepływa strumień, są ławy stoły, miejsce na ognisko. Można rozbić namiot w oddaleniu od sąsiadów. Ale póki co zostawiamy cywilne ciuchy w samochodzie i wyekwipowani jak należy (z zapasem wody) idziemy w góry.
https://gdlzua.by3301.livefilestore....&cropmode=none
Jest ciepło +22 st , wieje miły wiaterek no i jest piękne słońce.

Ścieżka łagodnie pnie się po stoku.
https://gtlzua.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Po obu stronach rozsypane są mniejsze, większe, duże, bardzo duże głazy.

Wiosna w pełni, dużo kwiatów, drzewa ze świeżymi pędami, liśćmi, kwiatami.
https://ftmwga.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Spory ruch w powietrzu: nisko pracowicie brzęczą pszczoły, chrząszcze… a wyżej przeciągają potężne klucze bocianów
https://dzmwga.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Daleki widok na miasteczko Macin
https://ejmwga.by3301.livefilestore....&cropmode=none

a po dojściu na grzbiet otwiera się widok na północną stronę pasma
https://gtmwga.by3301.livefilestore....&cropmode=none
Dużo soczystej wiosennej zieleni, sporo żółci rzepaku – brakuje tylko błękitu rozlewisk naddunajskich i samego Dunaju, to według mapy powinno tuż tuż, ale niestety nie możemy ich dostrzec w terenie.

Mijamy bardzo ciekawe formy skalne,
https://edn7cw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://fdn7cw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://ftn7cw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://ejn7cw.by3301.livefilestore....&cropmode=none
ścieżka jest jakby specjalnie wysypana drobnym grysem, jak się potem przekonamy to efekt naturalnego wietrzenia tutejszych skał.

https://ezmwga.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://etmwga.by3301.livefilestore....&cropmode=none

niektóre bloki tylko czekają, aż ktoś strąci je w dół
https://dzn7cw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://djmwga.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://fdmwga.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Dobrze widać wyrobisko nieczynnego kamieniołomu z odkrywką intruzji białych skał.
https://etn7cw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Jest coraz cieplej, ale dzięki coraz mocniejszemu wiatrowi nie ma poczucia dyskomfortu.
Można w spokoju podziwiać przedstawicieli fauny latającej.
https://gdmwga.by3301.livefilestore....&cropmode=none

za to mimo pilnego wypatrywania nie udaje nam się dostrzec ani słynnych żółwi, ani nie mniej słynnych żmij.

Jest coś sympatycznego w tych widokach, które ciągną się na ładnych parę kilometrów na obie strony grzbietu – słońce, daleko poniżej nas skupiona zabudowa wiosek, łany zbóż – i to wszystko z ledwie trzystu metrów npm.
https://djn7cw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

cdn.

Fajne te pagóry, które wyrastają nagle z płaskiego terenu. Już zatęskniłem za Rumunią.

Bywają nieco większe podejścia, albo nieco „bardziej techniczne” pośród sporych głazowisk, ale cała trasa ma wybitnie relaksowy charakter.
https://gtn7cw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

No i te widoki na równiny u stóp. Na tym zdjęciu, nieco poniżej linii horyzontu widać boczną odnogę Dunaju, która odcina Macin od głównego koryta rzeki.
https://twlztg.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Widok na północ
https://gdn7cw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

To na tych dwóch szczytach byliśmy godzinę temu.
https://tmlztg.by3301.livefilestore....&cropmode=none
Widać sporo dawnych dróg i drożynek, które zapewne są śladem dawnej eksploatacji tutejszych skał. Bo zanim zorientowano się co do unikalności tych gór to były one intensywnie eksploatowane przez liczne kamieniołomy. Teraz też działa kilka czynnych wyrobisk, ale oczywiście tuż poza granicą Parku.

https://tglztg.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Na ostatnim planie po lewej widoczna część najwyższej części gór Macin. W odróżnieniu od tej po której się poruszamy jest kilkakroć rozleglejsza, przeważnie zalesiona i mniej skalista.
https://s2lztg.by3301.livefilestore....&cropmode=none
Żółty kolor to nie tylko rzepak…

Kolejny, kamienny palec…
https://uwlztg.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://umlztg.by3301.livefilestore....&cropmode=none
Na ostatnim planie góra Turcoaia (341 mnpm), jedna z wielu samotnych wysp poza trzema głównymi pasmami Gór Macin.

https://t2lztg.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Po prawej najwyższa kulminacja tego pasma Sulucul Mare 370 mnpm
https://uglztg.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Gdzie by tu spaść – aż trzy możliwe kierunki…
https://vwlztg.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Opuszczamy grzbiet i zaczynamy powrót na niziny.
https://vmlztg.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://twny2q.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://s2ny2q.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://tgny2q.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://uwny2q.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://umny2q.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://t2ny2q.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Dochodzimy do drogi, której pełną szerokością płynie woda.
https://ugny2q.by3301.livefilestore....&cropmode=none

A tuż obok płynie sobie „zwykły”strumyk. Taka obfitość wody to wyłączny przywilej tutejszej wiosny. Za tydzień, dwa zacznie się lato i upalne temperatury, znikną potoki, wszystko zamieni się w spalony słońcem step. Tak mówili Ci, którzy namawiali nas na odwiedziny tych stron na przełomie kwietnia i maja.

Jesteśmy coraz niżej. To ostatnie widoki na dzisiejszą trasę
https://vwny2q.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://vmny2q.by3301.livefilestore....&cropmode=none \

Dochodzimy do drogi, która ciągnie się wzdłuż całego grzbietu i zaczynamy powrót do campu przy monastyrze. Ten jest zresztą przed nami, a za nim widziany już z góry nadgryziony „biały” krater dawnego kamieniołomu.
https://twk9zq.by3301.livefilestore....&cropmode=none
Po drodze mijamy się ze zwartą grupą „miejscowych”…

… a nieco dalej spotykamy pasące się świnki z których najodważniejsza uwaznie sie nam przyglada
https://s2k9zq.by3301.livefilestore....&cropmode=none

I w końcu miejsce docelowe
https://tmk9zq.by3301.livefilestore....&cropmode=none
– za chwilę będziemy się tu rozbijać.

Do zachody słońca nie tak daleko, a my zastanawiamy się jak długo będą trwać chorały, które mnisi właśnie zaczęli transmitować z głośników na wieży? Mija sporo czasu, czyli - jak u nas mawiali górale – klika tęgich pacierzy i kilka zdrowasiek, a pieśni nie ustają. Słucha się tego dobrze, ale to pewnie nieznajomość języka sprawia, że z czasem wydaje nam się, że to wciąż sekwencja tych samych śpiewów. CD ma określoną pojemność, ten czas już dawno minął, może to box kilku płyt, a może wciśnięto przycisk „repeat”?
Martwiłem się niepotrzebnie. Nim zasnęliśmy zapadła cisza.

cdn.

Rano sprawnie zwijamy namiot i przemieszczamy się autem do niedalekiego Greci. Przy skręcie do wioski ostatni taki widok na nasze wczorajsze góry.
https://umk9zq.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Greci to duża wieś położona na styku północnego (skalistego) grzbietu gór Macin z częścią centralną, najwyższą. Udaje nam się odcyfrować przebieg niebieskiego szlaku wśród wielu uliczek i docieramy na północne opłotki. Tu nasze autko musi na nas zaczekać. Z mapy wynika, że po drodze będą dwa żródła, ale skoro obok jest studnia, dociążamy się wodą i zaczynamy marsz na Tutuiatu.

Po drodze mijamy letnie zagrody pasterskie, czyli mówiąc po marmarosku - letniarki.
https://t2k9zq.by3301.livefilestore....&cropmode=none
Bardzo orginalne, bo dachy i ściany całkowicie kryte są trzciną. Tu i tam wystają rury od pieców, a na dachach stoją talerze TV. Pomieszczenia dla zwierząt są znacznych rozmiarów.

Jesteśmy już sporo za wsią. Jest przyjemnie ciepło. Rzut oka na przebytą drogę, Greci i górę Turcoaia na ostatnim planie.
https://uwk9zq.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Podchodzimy początkowo szeroką polną drogą, która z czasem się zwęża i zamienia w ścieżkę. Jest trochę głazów i odkrywek prastarych skał, które erozja zamienia w przyjazny dla wędrowców żółty żwir.
https://vmk9zq.by3301.livefilestore....&cropmode=none

I gdy tak sobie posiadujemy na kolejnym postoju Ala dostrzega jakiś ruch…
https://vwk9zq.by3301.livefilestore....&cropmode=none
…jeden z kamieni ewidentnie się poruszył!

https://ugk9zq.by3301.livefilestore....&cropmode=none
A więc to są te słynne żółwie!
Ten jest pierwszy, a zanim dojdziemy na szczyt będzie ich jeszcze sporo. Pora na zmianę niektórych naszych wyobrażeń co do tych zwierząt. Są szybkie – nie ma mowy o żółwim tempie. Gdy zauważą, że zostały dostrzeżone, umykają co sił w grubych łapach w gęstą trawę, lub chowają się w swoich norach pod kamieniami. Łapy są zakończone pokaźnymi pazurami i to umożliwia im zgrabne przemieszczanie się nawet na sporych pochyłościach lub po kamieniach.

Pojawiają się bardziej górskie krajobrazy.
https://twmi8a.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Widoki na Greci i dalszą okolice nabierają coraz większej urody.
https://tmmi8a.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Jeszcze jeden żółw...
https://s2mi8a.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Mijamy kolejną żółtą strefę skalnej erozji
https://tgmi8a.by3301.livefilestore....&cropmode=none

i odpoczywamy przy pierwszym źródełku
https://uwmi8a.by3301.livefilestore....&cropmode=none
Niesie ono znacznie mniej wody niż strumień wzdłuż którego schodziliśmy wczoraj z gór.

https://ummi8a.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Wkraczamy w strefę, gdzie stoki porośnięte są osobliwym, pięknym, świetlistym lasem.
https://vwmi8a.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Rosnące z rzadka dęby, lipy i akacje dają wspaniały głęboki cień na soczystej, zielonej murawie.
https://t2mi8a.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Skojarzenia z parkiem angielskim są natychmiastowe.
https://ugmi8a.by3301.livefilestore....&cropmode=none4829
Ale to pierwotne, cenne przyrodniczo lasy, między innymi dla ich ochrony powstał tu Park Narodowy.

https://vmmi8a.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://twnfia.by3301.livefilestore....&cropmode=none Podobne można spotkać dopiero na Krymie.

Osiągamy grzbiet. Pojawiają się widoki na sąsiednie kulminacje
https://s2nfia.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Wkrótce mija nas stado kóz, które słyszeliśmy już od jakiegoś czasu. To pewnie one „mieszkają” w letniarkach.
https://tmnfia.by3301.livefilestore....&cropmode=none

To już zaledwie kilka kroków od szczytu
https://uwnfia.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://umnfia.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://tgnfia.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://ugnfia.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Kulminacja. Znak geodezyjny (z krzyżem), a za nim skalisty wierzchołek Tutuiatu 467 mnpm
https://t2nfia.by3301.livefilestore....&cropmode=none
Wyżej w Macin już się nie da wejść.

Piękna panorama od północnego zachodu do południa
https://vwnfia.by3301.livefilestore....&cropmode=none
Na pierwszym planie Cavalu, dalej i na prawo zalesiony Capusa, a za nimi po lewej - północne pasmo, gdzie byliśmy wczoraj.

cdn.

…piękne widoki sprawiają, że z trudem zbieramy się do dalszej drogi. Ruszamy dalej w ogólnym kierunku na południowy wschód. Ścieżka prowadzi przez stary las. https://tmlera.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Duże drzewa, gęste poszycie i od czasu do czasu skupiska głazów różnej wielkości.
https://s2lera.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Początkowo towarzyszy nam znak niebieskiego trójkąta.
https://tglera.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Potem pojawia się czerwony trójkąt.
Gdy zastanawiamy się, gdzie podział się ten niebieski natrafiamy na niebieski, ale pasek. Na wszelki wypadek wyciągamy mapę, ale ta nic nie wyjaśnia. To nas nie dziwi bo jak do tej pory żaden z napotkanych od dwóch dni szlaków nie jest na niej naniesiony właściwym kolorem. Za chwilę jest za to drogowskaz pokazujący, że jesteśmy pół godziny drogi od Tutuiatu. Ok, ale dlaczego jest on umieszczony prawie 6 metrów nad ziemią?
https://uwlera.by3301.livefilestore....&cropmode=none

To pytanie zadajemy rangerowi, którego właśnie spotykamy. Nie rozumiemy jego odpowiedzi, ale mimo to wdajemy się w dyskusję na temat krzyżowania się szlaków o takim samym kolorze, braku oznaczeń początku i końca szlaku. Ranger wie o co nam chodzi, bo okazało się, że był w Polsce między innymi w Białowieży i miał okazję zorientować się jak to u nas z tym znakowaniem jest.
Przygląda się nam uważnie i pyta o cel naszej wędrówki. Pokazujemy na mapie, gdzie chcemy dzisiaj dojść. Jesteśmy ostrzeżeni o zakazie palenia otwartego ognia (bo już zaczyna robić się sucho). Tłumaczy nam też zawile jak dojść do najbliższej wody (która jest daleko). Niepotrzebnie… Mamy gaz, mamy wodę. Mamy luksus wyboru takiego miejsca na nocleg, które się nam po prostu spodoba.
No i na koniec formalność – płacimy za dwa dni pobytu w parku i za dwa biwaki w parkowym interiorze. W sumie dwadzieścia kilka lei. Ranger informuje, że za chwilę napotkamy znaki czerwonego krzyża, bo właśnie jest w trakcie znakowania tegoż szlaku. I rzeczywiście za chwilę takie krzyże pojawiają się, a potem znikają bez jakichkolwiek drogowskazów.

Za moment nadarza się okazja do odpoczynku na stylowej ławeczce
https://t2lera.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Napotykamy sporo żółwi. Są sobą bardzo zajęte, więc… nie przeszkadzamy im robieniem zdjęć. Ten na zdjęciu to ostatni jakiego udaje się nam dzisiaj dostrzec.
https://umlera.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Wędrujemy dalej wybierając te ścieżki, które prowadzą nas na południowy wschód. W lesie od czasu do czasu napotykamy na coś ciekawego. Tutaj coś podobnego do naszej piestrzenicy.
https://uglera.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Za chwilę łany ziołorośli, które sądząc po zapachu są krewniakami naszego czosnku niedźwiedziego.
https://twmpnw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://vwlera.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Las od czasu do czasu otwiera się na klimatyczne, rozgrzane słońcem polany
https://tmmpnw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

…po których pełza coś egzotycznego. Tu wielki chrząszcz…
https://s2mpnw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

... a tu super kolorowa jaszczurka
https://tgmpnw.by3301.livefilestore....&cropmode=none
Ma na sobie chyba wszystkie kolory tęczy i jest niezwykle ruchliwa. Mierzy coś około 30-40 centymetrów. Spotkaliśmy ich wiele, ale tylko tą udało się sfotografować.

I tak przez coraz to mroczniejszy las
https://vmlera.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://ummpnw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://uwmpnw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

docieramy do miejsca naszego biwaku nieopodal skalistego grzbietu
https://t2mpnw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://ugmpnw.by3301.livefilestore....&cropmode=none
cdn.

Poranek budzi pełnym słońca niebem. Ptactwo przekrzykuje się nawzajem, nad łąką pracowity owadzi harmider.
https://twkoww.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Podchodzimy na niedaleki szczyt. Na ostatnim planie północny fragment „naszego” pasma. Jasna smuga po prawej stronie to Dunaj z prawobrzeżnymi zalewiskami
https://vmmpnw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Najwyższy Tutuiatu (zalesiony) w centrum
https://tmkoww.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Widok na równinę z fragmentem Greci
https://tgkoww.by3301.livefilestore....&cropmode=none

I widok na wschód – lesisty, trzeci grzbiet Macin, nie objęty parkiem. Po lewej, na ostatnim planie Dunaj.
https://s2koww.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Zbliżenie na zakola odnogi Dunaju nad którą, bardziej na północ, leży miasteczko Macin
https://umkoww.by3301.livefilestore....&cropmode=none

W tej „niskobeskidzkiej” panoramie wypatrzyłem też bardziej zdecydowane kształty
https://uwkoww.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Te góry widzieliśmy już wczoraj i przedwczoraj – to Priopcea i Turcoaia
https://t2koww.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Turcoaia w teleskrócie prezentuje się bardzo okazale
https://wn4a8q.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Łagodnym stokiem opuszczamy się w stronę nizin
https://vmkoww.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Oprócz żółwi góry Macin słyną z żyjących tu okazałych żmiji, najbardziej jadowitych spośród występujących w Rumunii.
https://ugkoww.by3301.livefilestore....&cropmode=none
Tym razem to tylko egzotyczna purchawka (?)

I właśnie na takiej łące
https://vwkoww.by3301.livefilestore....&cropmode=none

spotykamy naszego kolejnego i jak się potem okazało, ostatniego żółwia
https://twll8w.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Okoliczne wzniesienia wyraźnie wypiętrzają się, jesteśmy coraz niżej
https://wd4a8q.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Żegnamy świetliste łąki
https://un5qfa.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Maszerujemy wzdłuż stoku kozimi ścieżkami przez las
https://s2ll8w.by3301.livefilestore....&cropmode=none

w którym rosną dzikie piwonie
https://tmll8w.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Zaczyna się wędrówka wzdłuż strumienia
https://tgll8w.by3301.livefilestore....&cropmode=none

który staje się coraz pokaźniejszy
https://umll8w.by3301.livefilestore....&cropmode=none

i pokaźniejszy
https://t2ll8w.by3301.livefilestore....&cropmode=none

aż urasta w sporą strugę, która spływa kaskadami w dół doliny
https://uwll8w.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Nie da się iść wzdłuż strumienia. Obchodzimy go kilka metrów ponad korytem, stromymi skałkami po jego obu stronach. Trzeba się trochę wysilić, obie ręce ciągle zajęte, więc zdjęć brak

Ostatni rzut oka na grzbiet z którego zeszliśmy
https://vmll8w.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Strumień płynący obok w pobliskich krzakach jest coraz cichszy, co nie dziwi, bo teraz płynie po płaskim. Ale gdy krzaki rzedną okazuje się, że strumienia nie ma! Cała woda, którą widzieliście na poprzednich fotkach znikła bez śladu!
https://vwll8w.by3301.livefilestore....&cropmode=none
To ponor. Przynajmniej tak się to nazywa w Polsce w okolicach Tomaszowa Mazowieckiego, gdzie widzieliśmy kilka takich osobliwości blisko Niebieskich Źródeł.

Kończy się las, a zaczynają pola, których piękne bezkresy oglądaliśmy wcześniej z grzbietu
https://ugll8w.by3301.livefilestore....&cropmode=none
Pichcimy dwudaniowy obiad, smakujemy herbatę…

cdn.

….korzystamy z kolejnej ławeczki (widocznej też na poprzednim zdjęciu) - pełny relaks…
https://s2mwfg.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Ale pora ruszać. Przed nami dobrych parę kilometrów. Początkowo gruntową, a potem szutrową drogą do Greci. Słońce w zenicie, na niebie póki co, ani chmurki. Wędrujemy a to skrajem pól, a to przez „parkowy” las
https://tgmwfg.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Od czasu do czasu spoglądamy na nasze góry
https://tmmwfg.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Owce i konie są wszędzie
https://uwmwfg.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://vwmwfg.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Drugie życie opony do traktora…
https://t2mwfg.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Ostatnie górskie widoki na południe
https://ummwfg.by3301.livefilestore....&cropmode=none

… i północ
https://ugmwfg.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Docieramy do Greci drogą, przy której od razu natykamy się na nowe centrum turystyczne Parku Narodowego. Na zewnątrz prawdziwy wysyp szlakowskazów.
https://un4a8q.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Nie widzimy szlaku czerwonych krzyży, które malował w górach nasz ranger. Są za to inne oznaczenia, których nie napotkaliśmy wędrując …Porównujemy - prawie wszystkie oznaczenia na naszej mapie są inne..
Centrum okazuje się być otwarte. W środku przyjemny chłód klimy. Gospodarz zaprasza, aby zająć miejsca w eleganckich, wyściełanych skórą fotelach, ale nasze turystyczne stroje nie bardzo się do tego nadają.
Zaczynamy zwiedzanie ekspozycji, po części multimedialnej. Jest bardzo ciekawa, sporo etnografii, historii, biologii choć tę ostatnią dziedzinę oceniam jako najsłabszą (choćby w porównaniu z naszym Magurskim PN). Jest bardzo duża część poświęcona geologii. Na dziedzińcu zgromadzono okazy najciekawszych skał, minerałów i skamieniałości. Występują tu skały nawet sprzed 410 milionów lat.
https://vmmwfg.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Wielokroć wyższe Karpaty są wielokroć młodsze.
Ale największym hitem jest dla mnie ekspozycja strojów ludowych wszystkich grup narodowych, które mieszkają na tym terenie. A jest ich kilkanaście. W gablotach widzimy stroje żeńskie i męskie. To nie są stroje wykonane te minimum kilkadziesiąt lat temu, a teraz wyjęte ze starych kufrów i przekazane dla Parku. To stroje uszyte współcześnie, ale dokładnie wg starych wzorów. Prezentują się wspaniale! Niestety nie mam żadnych zdjęć, ale jak zawitacie do Greci to nie zapomnijcie wpaść do centrum, aby zobaczyć choćby tylko te stroje – warto!

Dzielimy się z Gospodarzem wrażeniami z wędrówki po parku. Opowiadamy o spotkaniu z rangerem, który okazuje się kolegą naszego rozmówcy. Na pożegnanie dostajemy lepszą wersję mapy, której ksero każdy może dostać w centrum gratis (wstęp do Centrum też gratis). Z mapki wyczytujemy, że odnoga Dunaju opodal Macin nazywa się Bratul Macin.
Przy wyjściu mijamy wystawkę win rejonu, ale to tylko ekspozycja -nie na sprzedaż. Szkoda!

Opłotkami Greci idziemy do samochodu. Jedną z dróg płynie wartka struga ???
https://tt4a8q.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Trochę czasu na ogarnięcie siebie i ekwipunku i ruszamy dalej. Jedziemy wzdłuż południowych stoków gór Macin. Z kolejnej przełęczy otwiera się widok na dalszą drogę
https://ud4a8q.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Nie ma mowy o żadnych równinach. Wszędzie większe i mniejsze pagóry – Dobrudża. Chcąc zaoszczędzić czas skręcamy w Slava Rusa z głównej drogi 22D na boczną, wprost do Babadag. Na pewno jest to oszczędność kilometrów, ale czasu to chyba nie oszczędziliśmy. Po szutrze - choć dobrym - nie jedziemy tak szybko jak wcześniej. Droga jest bardzo urozmaicona, mijamy dwie niewielkie wioski z malutkimi meczetami, których minarety jak igły ledwo wystają ponad dachy zabudowań.
Gdy kończy się kolejny las zjeżdżamy do większej miejscowości. Nie ma tablicy, ale to już chyba Babadag? Po kilometrze sprawa jest jasna – docieramy wprost pod słynny meczet.
https://vn4a8q.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Obchodzimy dookoła cały kompleks, rozglądając się po okolicy.
https://vd4a8q.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://t94a8q.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Jest bardzo późne popołudnie, prawie wszystko pozamykane. Kupujemy lody i pomału je pochłaniając zwiedzamy okolicę. Sporo szarej wielkiej płyty w smutnych blokach. Tam gdzie stasiukowy „autobus zatrzymał się na 10 minut” jest teraz schludny mini dworzec autobusowy. Nikt nie wyciąga rąk po jałmużnę, nie widać rozpadających się domostw. Ale od tamtej pory minęło już dobrych kilkanaście lat… Cyganów też nie ma.
No prawie – jak wyjeżdżamy musimy ustąpić miejsca furze z sianem powożonej prze starą Cygankę, dla której jest oczywiste, że skoro jedzie najkrótszą dla siebie drogą to na pewno ona ma rację.
Drogowskaz do Tulczy kieruje nas na boczną ulicę, która na pewno jest z czasów Andrzeja S. Dziura na dziurze przykryta dziurą w najlepszym staroukraińskim stylu.
I tak pomalutku docieramy na kraniec miasta
https://u94a8q.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Ile kilometrów przejechaliśmy, aby tu dotrzeć? Nie wiadomo - nie zapisaliśmy dokładnego stanu licznika przed wyjazdem. Ale przecież ktoś, kiedyś wyliczył ile jest z Lipowca do Babadag
https://ud5qfa.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Jedziemy drogą 22 wzdłuż Dunaju. Droga jest kręta, pnie się w górę, w dół. Dzień się kończy. Przez Dunaj przeprawiamy się już w nocy. Przed wjazdem na prom obserwujemy skomplikowane manewry wyjeżdżających z niego TIR-ów. Nasz prom przywiózł ich aż sześć!
https://ut4a8q.by3301.livefilestore....&cropmode=none

cdn

Z Galati docieramy do Buzau i ruszamy dalej drogą 10 w kierunku na Braszow do wsi Berca. Nawet wśrodku nocy nie sposób nie zauważyć drogowskazu Vulcani Noroiosi. Wąskimi, ale znośnymi asfaltowymi drożynami docieramy tuż obok jednego z trzech miejsc występowania wulkanów błotnych - Paclele Mari.
Rano mamy parę minut drogi do „miejsc erupcji”. Jest wcześnie, nie ma obsługi, więc zwiedzanie mamy gratis.
Szybko kończy się zieleń i zaczyna coś zółto biało szarego, o obłych kształtach. Niektóre stoki ma toto cokolwiek niebieskie.
https://vn5qfa.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Gdzieniegdzie widać, że chwilę, dwie przedtem coś płynęło po łagodnym stoku w dół…
https://vd5qfa.by3301.livefilestore....&cropmode=none

…spływało do wąskich parowów i odpływało gdzieś dalej
https://ut5qfa.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://un7kbw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://u95qfa.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://tt7kbw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Stożki wyrastają z otoczenia na wysokość ok. jednego metra, ale teraz żaden z nich nie jest aktywny.
https://wd5qfa.by3301.livefilestore....&cropmode=none
w odróżnieniu od kraterów, gdzie cały czas trwa ruch...

... i bezgłośnie „gotuje się lawa”, czyli zimne błoto.
https://wn5qfa.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Kręcimy się wokół błotnych lejów, wąwozów i stożków podziwiając coraz to nowe faktury mniej lub bardziej wyschniętego błota.
https://t97kbw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://ud7kbw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://ut7kbw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://vn7kbw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Można by tak bez końca - spacerować, pstrykać fotki, czekać, aż "coś" zacznie się dziać... Ale pora ruszać dalej. Po przejechaniu ok 1,5-2 kilometrów wysiadamy przy tawernie La Hangar.
https://u95jkw.by3301.livefilestore....&cropmode=none
Jest tu małe pole namiotowe, stoły i ławy pod trzcinowymi parasolami.

https://wn5jkw.by3301.livefilestore....&cropmode=none
Tu zaczyna się Aleja Wulkanów, która doprowadza w kilkanaście minut do drugiego ich skupiska – Paclele Mici.

Tylko trzeba wdrapać sie ze trzydzieści metrów pod górę
https://vd7kbw.by3301.livefilestore....&cropmode=none
Na północy widać wyraźnie żółtobiałe krańce zastygłego pola błotnej lawy Paclele Mari, gdzie byliśmy przed chwilą. W linii prostej to dosłownie rzut beretem.

Po uiszczeniu kilku lejowej opłaty (od osoby) wkraczamy na teren Paclele Mici. A dalej niby to samo co w Mare, ale inaczej.
https://u97kbw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

To miejsce jest wbrew nazwie o wiele większe od poprzedniego.
https://wn7kbw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://un5jkw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://wd7kbw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

a deniwelacje są większe
https://ud5jkw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Ma też nieco inną kolorystykę, ale najważniejsza różnica to akustyka. Nie ma mowy o ciszy!
https://t95jkw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Już z daleka słychać zbulgotanie wydobywającego się praktycznie zewsząd gazu. W kraterach faktycznie, aż się gotuje.
https://tt5jkw.by3301.livefilestore....&cropmode=none
Co chwilę rozrywają się coraz to nowe błotne bańki. Jest co oglądać. Z tego wszystkiego zapominam, że mam przecież w aparacie opcję filmowania i zamiast bezskutecznie próbować uchwycić moment extra eksplozji jakiegoś bąbla mógłbym spokojnie nakręcić kilkunastu sekundowy efektowny spot.

https://vn5jkw.by3301.livefilestore....&cropmode=none
Stożków jest sporo więcej niż w Mari

https://ut5jkw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

a tu najbardziej fotogeniczny w pełnej krasie
https://vd5jkw.by3301.livefilestore....&cropmode=none
cdn

Na koniec zaglądamy do miejscowego wulkanicznego przedszkola.
https://tt5q2g.by3301.livefilestore....&cropmode=none
Te dwa maluchy wystają co najwyżej na 10-15 centymetrów ponad „okolicę”, ale już prezentują się całkiem , całkiem…i coś tam gaworzą po swojemu…

https://t95q2g.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://vn5q2g.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Wracamy do autka pod La Hangar. Ciekawe jak wyglądają te pola lawowe po kilku dniach deszczowej pogody?

Przy wyjeździe z wulkanicznej krainy ciekawy przydrożny krzyż
https://t96gww.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Wracamy do Berce i skręcamy na Braszów. Drogą nr 10 wspinamy się w górę doliny rzeki Bodza. W Nehoiu obserwujemy jak mieszkańcy blokowisk radzą sobie z ogrzewaniem.
https://un6gww.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://ud6gww.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Droga jest kręta, sporo ciekawych widoków … Przy zaporze zbiornika Siriu jest możliwość zatrzymania i rozejrzenia się spokojnie po okolicznych górach
https://tt6gww.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Wspinamy się mozolnie w górę, czekając na spektakularny moment przekroczenia łuku Karpat. Nic takiego nie ma miejsca. Góry, które wcześniej widać było po obu stronach na wyciągnięcie ręki, teraz odsuwają się od drogi gdzieś na dalekie krańce horyzontu, a my jedziemy co prawda dalej pod górę, ale pośród niepozornych wyżynnych pagórów. A w pewnym momencie jest już z górki, a w następnym ewidentnie dookoła jest płasko, chociaż w dali piętrzy się moc wysokich i po części ośnieżonych szczytów. I tam gdzieś pod tymi szczytami jest Braszów.
Przed miastem wjeżdżamy na fragment autostrady co osłabia moją czujność tak dalece, że w ostatniej chwili udaje mi się ominąć głęboką dziurę na środku jezdni. Braszów to duże miasto, ale nie na tyle, żeby nieomal w śródmieściu nie zabrakło stad owiec.
(Ale to nic nowego! W Krakowie odkąd pamiętam na Błoniach rano i wieczorem pasły się krowy, a kilka lat temu przez całe lato wypasano tam regularny kierdel owiec z Podhala z bacą, juhasami i owczarkami. A to też było przecież w centrum miasta. W latach siedemdziesiątych władze poczuły się tym mocno zażenowane, ale przy próbach ukrócenia tych wiejskich zwyczajów wypasający skutecznie powołali się na przywilej królewski dla mieszkańców ówczesnej wsi Zwierzyniec i wszystko zostało po staremu - jak to w Krakowie)

Na wyjeździe do Sighisoary znajdujemy odpowiednie miejsce na nocleg i po odpoczynku oraz po rzucie oka na okolicę (najdalsze góry z płatami śniegu)...
https://vn6gww.by3301.livefilestore....&cropmode=none

... ruszamy w miasto.

Miejscowi zadbali, aby nikt nie miał kłopotu z orientacją. Wystarczy kierować się w kierunku góry Tampa ze stacją kolejki i wieżą widokową oraz napisem BRASZOV obok
https://vd6gww.by3301.livefilestore....&cropmode=none
Stare Miasto położone jest w kotlinie pomiędzy górą Tampa a wzgórzem Sprenghiul (plan wcześniej)

Mijamy stare kamieniczki
https://ut6gww.by3301.livefilestore....&cropmode=none

oraz okazałe gmaszyska
https://wn6gww.by3301.livefilestore....&cropmode=none
ze starych, dobrych, dziewiętnastowiecznych czasów

https://u96gww.by3301.livefilestore....&cropmode=none

W oddali, na końcu ulicy Republiki sylwetka Czarnego Kościoła
https://wd6gww.by3301.livefilestore....&cropmode=none
ale zanim do niego dotrzemy kręcimy się trochę po bocznych zaułkach

https://un7rtg.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://ud7rtg.by3301.livefilestore....&cropmode=none

I tak trafiamy na rynek
https://tt7rtg.by3301.livefilestore....&cropmode=none
Cerkiew prawosławna z 1896r., a właściwie brama do świątyni, która znajduje się w podwórzu

https://wn7rtg.by3301.livefilestore....&cropmode=none
Ratusz czyli Dom Rady z XV wieku z wieżą strażniczą młodszą o sto lat

https://wd7rtg.by3301.livefilestore....&cropmode=none
Pod Ratuszem francuska armata kaliber 75 z I wojny. Jak czytamy, mogła miotać 6-cio kilogramowe pociski na blisko 11 kilometrów.

We wszystkich możliwych miejscach umiejscowiły się knajpki, kafejki, cukiernie, gdzie mimo europejskiego blichtru braszowskiej starówki, dało się niedrogo i smacznie posilić
https://vd7rtg.by3301.livefilestore....&cropmode=none

W bezpośrednim sąsiedztwie rynku położony jest Czarny Kościół. Jak czytamy w przewodniku Stanisława Figla nazwa pochodzi od barwy osmalonych pożarem murów świątyni. Potężna późno gotycka budowla widoczna jest z wielu miejsc starówki. Jest wielka – długa na blisko 90 metrów, szeroka na 38. Zbudowana przez Sasów Siedmiogrodzkich jako kościół warowny. Początkowo katolicka, od początków XVI wieku luterańska. To największa budowla sakralna Rumunii.
https://t97rtg.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Prezbiterium wsparte przyporami ze sterczynami
https://vn7rtg.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Jeden z kilku wspaniałych portali
https://u97rtg.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Wieża przy bryle nawy wydaje się niska, ale ma swoje 65 metrów wysokości. Pod nią (z lewej strony) stoi pomnik Ioana Hunterusa luterańskiego duchownego tej świątyni, humanisty, założyciela pierwszej drukarni w Siedmiogrodzie (XVI w)
https://ut7rtg.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://un5q2g.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Słońce zachodzi, pora wracać…

cdn

Rano niebo zasnute chmurami przez które czasami z trudem przedziera się nieco słonecznego światła. Ruszamy w głąb krainy Sasów Siedmiogrodzkich. Już po 20 kilometrach skręcamy w boczną drogę do Feldioary. To nazwa rumuńska,która Polakom raczej nie kojarzy się z niczym, wegierska Barcafoldvar też brzmi obco,ale niemiecka – Marienburg - już powinna nam coś przypominać…?! Toż to niemiecka nazwa naszego Malborka! Nie ma mowy o przypadku – wjeżdżamy do stolicy pierwszego, europejskiego państwa Krzyżaków. Na początku XIII wieku sprowadził ich tutaj król Węgier Andrzej II, który nadał im znaczne ziemie i przywileje, ale już kilkanaście lat później zostali stąd wypędzeni i wtedy … przygarnął ich nasz rodak z Mazowsza, Konrad M. Ale nim do tego doszło Krzyżacy zdążyli pobudować okazałe zamczysko, którego pozostałości tkwiły na wzgórzu nad doliną rzeki Aluty. Czas przeszły jest w tym przypadku uzasadniony, ponieważ kończy się gruntowna rekonstrukcja tej budowli. Póki co prace trwają i nie da się zwiedzać fortalicji, więc oglądamy ją z oddali.
https://u95q2g.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Wracając przejeżdżamy obok potężnego obronnego kościoła z przełomu XIII i XIV wieku. Pierwotnie katolickiego, a później ewangelickiego . Służył osiadłym tutaj Sasom.
https://ut5q2g.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Droga prowadzi przez siedmiogrodzkie równiny. Skręcamy w boczna drogę w stronę kolejnej atrakcji
https://wn5q2g.by3301.livefilestore....&cropmode=none

To Homorod ze swoim słynnym kościołem warownym. Góruje swoją wieżą, podwójnymi murami obronnymi i kilkoma basztami nad całą okolicą. Zbudowali go w XIII wieku katoliccy osadnicy z Flandri, których potomkowie przeszli na luteranizm.
Odnajdujemy dom kościelnego, którego żona otwiera nam świątynię
https://tt61zq.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Bardzo skromne, surowe wnętrza
https://wd5q2g.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://un61zq.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Oczywiście chcemy wejść na wieżę. Przewodniczka coś nam długo tłumaczy, ale w końcu macha ręką i pokazuje, że możemy się tam wspinać. No to idziemy. Tablica pamiątkowa na murze okalającym kościół podaje co prawda, że w 2000 roku staraniem Towarzystwa Kulturalnego Niemców w Rumunii wyremontowano kościół. Nie był to zapewne gruntowny remont, bo to co od razu rzuca się w oczy to niezwykła surowość tego zabytku.. Żadnego śladu nowożytnych materiałów ze słynnym szarym betonem na czele.
Budowla miała wytrzymać ostrzały i oblężenia, mury są naprawdę baaardzo grube
https://ud61zq.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Pomału zdobywamy kolejne podesty, półpiętra i piętra
https://vn61zq.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Z hurdycji, przy pełnym słońcu, ciekawy widok na wioskę
https://t961zq.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://ut61zq.by3301.livefilestore....&cropmode=none

oraz założenie obronne
https://wn61zq.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Widać podwójny mur z basztami mniejszymi (pulpitowymi) i większymi
https://wd61zq.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://un7ylq.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Podziwiamy też szczegóły konstrukcji drewnianej konstrukcji wieży
https://vd61zq.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://u961zq.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Schodzimy po surowych, kamiennych schodach
https://ud7ylq.by3301.livefilestore....&cropmode=none

I na odchodne spoglądamy od środka na zewnętrzny mur warowni-kościoła. Jest na niej kilka sfatygowanych kartek z informacjami dla turystów. Jedna z nich po polsku, gdzie znajdujemy ostrzeżenie, że wchodzenie na wieżę odbywa się na własną odpowiedzialność zwiedzających
https://vd7ylq.by3301.livefilestore....&cropmode=none
…żegnamy się z przewodniczką i pora ruszać dalej

Kilka kilometrów dalej kolejna atrakcja
https://ut7ylq.by3301.livefilestore....&cropmode=none
Nad miasteczkiem Rupea góruje potężna twierdza,

która z bliska robi jeszcze większe wrażenie
https://tt7ylq.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://vn7ylq.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Całość poddana została gruntownej renowacji i częściowej rekonstrukcji.
https://t97ylq.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Z zamku jest ponoć wspaniały widok na Transylwanię. Niestety my mamy pecha, jest szaro, mgliście i czasami pada.
Przejeżdżamy jeszcze raz przez miasteczko z zachowaną saską zabudową
https://u97ylq.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Cdn.

Po kilkunastu kilometrach ponownie zapuszczamy się na boczną drogę. Do przejechania mamy tylko osiem kilometrów, ale ich fatalny stan sprawia, że droga dłuży się niesamowicie. Dookoła łagodne wzgórza pokryte łąkami i lasami. Ani śladu człowieka.
Z któregoś z kolejnych wzniesień dostrzegamy kościół w Viscri czyli Białej Wsi
https://wd7ylq.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Przejeżdżamy przez zabudowania wsi. Domy niebogate, ale niektóre z gankiem...
https://ud5xiq.by3301.livefilestore....&cropmode=none

To było przedmieście (a raczej opłotki) z domostwami mieszkających tu teraz Romów,

a zaraz potem wjeżdżamy na główną ulicę z saską zabudową
https://un5xiq.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Jeszcze kilkaset metrów bocznej uliczki i jesteśmy opodal świątyni
https://tt5xiq.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Zwiedzanie jest możliwe w kliku wyznaczonych porach. Mimo, że do najbliższej z nich jeszcze sporo czasu, udaje nam się wejść do środka
https://vn5xiq.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Wszystko co można wyczytać o kościołach warownych Siedmiogrodu jest tu na wyciągnięcie ręki
https://t95xiq.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://vd5xiq.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Kościół ma swoje początki w XII wieku. Od wieku szesnastego jest świątynią ewangelicką,
https://wn5xiq.by3301.livefilestore....&cropmode=none
Trafiliśmy na porę sprzątania

Z trzynastowiecznej, potężnej wieży spoglądamy na bliższą i dalszą okolicę
https://ut5xiq.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://u95xiq.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Wiekowa konstrukcja z jednej strony prezentuje się solidnie, ale z drugiej - deski uginają się przy każdym kroku, a przez szpary widać wokół sporo „przestrzeni”…
https://wd5xiq.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://7flckw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://6vlckw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://61lckw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Sasi w tych domostwach mieszkali, modlili się i chronili w kościele i na tym cmentarzu zostali…
https://8flckw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Wszystko tutaj jest wiekowe, więc i prastare drzwi podparte są okruchem nastowiecznego muru
https://6llckw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Urokliwe zaułki wewnątrz obwarowań
https://71lckw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://7vlckw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

W kilku pomieszczeniach jest ekspozycja upamiętniająca dawnych mieszkańców
https://61inhw.by3301.livefilestore....&cropmode=none
„Kto chce żyć w spokoju, powinien dużo milczeć i mieć dużo cierpliwości”

i jeśli tak żyli, to być może i dzięki temu przetrwali na obcej ziemi z górą 700 lat…
https://7llckw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Można by tu spędzić i cały dzień, ale… pora na nas
https://81lckw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://9flckw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Przy uliczce popod kościołem mieszkające tu Romki sprzedają swoje rękodzieło i domowe przetwory
https://7finhw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Wracamy na główną ulicę ... Nie udało się nam spotkać Andrzeja w Babadag, a może tutaj uda się nam spotkać Karola. O, przepraszam - księcia Karola – przecież ma tutaj wykupioną przez siebie posesję. Może to ta?
https://6linhw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

I jeszcze jedno ciekawe obejście
https://6vinhw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Przed nami znajome osiem kilometrów prawdziwie bocznej drogi…
cdn

Wkrótce po dotarciu do głównej drogi dojeżdżamy do Saschiz….Jest tu XV-to wieczny okazały kościół i potężna, wolnostojąca wieża
https://7vinhw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://8finhw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Kościół po renowacji, wieża czeka na swoją kolej
https://81inhw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

W małym sklepiku obok wieży dopadamy mapę (która nazywa się „Atlas der Siebenbürgisch-Sächsischen Kirchenburgen und Dorfkirchen” i została wydana przez Patrimonium Saxonicum) z lokalizacją zabytków Sasów Siedmiogrodzkich. Druga strona mapy jest ciekawsza od pierwszej (która jest po prostu mapą) - są tu widoki, rzuty, aksjonometrie 22 najokazalszych budowli co pozwala ocenić stopień złożoności i porównać wielkość poszczególnych fortalicji. Są też krótkie opisy, choć tylko po niemiecku. Do mapy załączony jest spis/indeks, który zawiera 527(!) zabytków umiejscowionych na pierwszej stronie mapy.
Dwie panie z obsługi posługują się niemieckim, a oprogramowanie komputera i kasy też jest po „sasku”.

Przed nami Sighisoara. Jak podaje przewodnik to jedna z dwóch umownych stolic „saskiej krainy”.
Rozglądając się po okolicy maszerujemy w stronę starówki
https://7linhw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://9finhw.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://61kmqg.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Otoczenie placu Hermann Oberth to zarówno secesja
https://7fkmqg.by3301.livefilestore....&cropmode=none

jak i średniowiecze
https://6lkmqg.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://6vkmqg.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Brama zegarowa
https://71kmqg.by3301.livefilestore....&cropmode=none

To na niej wzorowano się budując wieżę w Saschiz. Obie mają wielobarwne dachówki, ale tylko ta ma zegar umieszczony nie w osi wieży.

Z okolic bramy rozpościera się widok na okolicę
https://8fkmqg.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://7vkmqg.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Tu stare sąsiaduje z nowym. Ze wzgórza można szybko zejść niżej efektownymi schodami

Kręcimy się po uliczkach i zaułkach. Wszędzie błysk niedawnej (?) gruntownej renowacji
https://7lkmqg.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://81kmqg.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://9fkmqg.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Cała starówka otoczona była murami obronnymi, w większości zachowanymi
https://7flxnq.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://6vlxnq.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://71lxnq.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://6llxnq.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://8flxnq.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Widok na wzgórze katedralne
https://61lxnq.by3301.livefilestore....&cropmode=none

I kolejne miłe oku zakątki
https://71lxnq.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://7llxnq.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Ostatni widok na starówkę
https://81lxnq.by3301.livefilestore....&cropmode=none

A na koniec nasz wkład do zbioru orginalnych zdjęć z Rumunii zapoczątkowanych tutaj http://forum.bieszczady.info.pl/show...spolitej/page6 przez naszego forumowego klasyka
https://9flxnq.by3301.livefilestore....&cropmode=none

…chaos jakby mniejszy, ale ta ilość! No i środek miasta!

cdn.

Jeśli chodzi o atrakcje "pozapejzażowe" to uwielbiam właśnie takie miejsca - mniejsze i większe wsie lub miasteczka, gdzie średniowiecze nie dało się wyprzeć do końca kolejnym współczesnościom. :)

Zdjęcia są super. Miejsca i ich historie bardzo ciekawe. Rupea z twierdzą nasunęła mi skojarzenie z Olsztynem pod Cz., a w tym wypadku na pierwszy rzut oka pomyślałam, że to jakaś dziwna biblioteczka :wink:

Cytat:

---

Zamieszczone przez Waldemar

https://8flxnq.by3301.livefilestore....&cropmode=none

---

No to czekam na c.d. :)

Zbaczamy do Dumbraveni. Dzisiaj to senne miasteczko…
https://71iuzg.by3301.livefilestore....&cropmode=none

które w przeszłości było jednym z kilku najważniejszych ośrodków Ormian w Transylwanii. Pozostała po nich mocno zniszczona, ale nadal wspaniała, olbrzymia osiemnastowieczna katedra, którą mogliśmy obejrzeć tylko z zewnątrz
https://7fiuzg.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://6viuzg.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Z niedawno zakupionej mapy/atlasu z zabytkami Sasów Siedmiogrodzkich jasno wynika, że Biertan to jeden z największych warownych grodów tych stron! A to tuż obok! Zapuszczamy się więc po raz kolejny w boczną drogę…
https://6liuzg.by3301.livefilestore....&cropmode=none

…na mgnienie pojawia się skojarzenie z Neuschwanstein (góry, wieże i wieżyczki…)

https://8fiuzg.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Wędrujemy nieśpiesznie po wsi i wokół zachowanych murów
https://7viuzg.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://7liuzg.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://81iuzg.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Na sporym odcinku kościół otoczony jest potrójnym murem
https://9fiuzg.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://6lkt8q.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Obwarowania są w dobrym stanie
https://6vkt8q.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://71kt8q.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://8fkt8q.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Tak jak i wielu podobnych miejscach, kościół pierwotnie był katolicki, ale ostatecznie przeszedł w ręce protestantów. Długo był siedzibą ewangelickich biskupów. A mimo to w jednej z wież cały czas funkcjonowała katolicka kaplica. Ciekawe czy zaistniał gdzieś…,kiedyś... przypadek odwrotny – w katolickiej świątyni czynna protestancka kaplica?

https://7vkt8q.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://81kt8q.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://6ll4fa.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Klasyczna, saska zabudowa wsi, a za nią charakterystyczny stok sąsiedniego wzgórza
https://7lkt8q.by3301.livefilestore....&cropmode=none

I to już koniec przechadzki-przejażdżki po saskiej krainie...

Jeszcze tylko parę kwadransów w Klużu
https://71l4fa.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Katedra św. Michała, a przed nią pomnik Macieja Korwina, króla Węgier

I kilkuset kilometrowy powrót do Polski urozmaicony choćby takimi przydrożnymi niespodziankami
https://6vl4fa.by3301.livefilestore....&cropmode=none

…kilka zbliżeń detali dla zainteresowanych (Asia999 :wink:?)…
https://9fkt8q.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://7fl4fa.by3301.livefilestore....&cropmode=none

https://61l4fa.by3301.livefilestore....&cropmode=none

Do zobaczenia!

Rzadko wyrażam zazdrość. Tym razem poddaję się - genialna podróż. Od bałkańskich klimatów po romskie zamki. Jeśli Ci kiedyś braknie kierowcy czy towarzystwa to ja się piszę.:-)

Cytat:

---

Zamieszczone przez Waldemar

…kilka zbliżeń detali dla zainteresowanych (Asia999 :wink:?)…
https://9fkt8q.by3301.livefilestore....&cropmode=none

---

wśród misternych "koronek" dostrzegłam i socjalistyczną gwiazdę i kapitalistycznego "mercedesa" - ktoś miał fantazję...:wink:

Dzięki za super relację! :))

Piękna Ta Twoja Rumunia Waldemar. Chyba czas porzucić Ukrainę i ruszyć twoimi śladami. Dzięki za fotki, opis i zmotywowanie do zmiany kierunku.