Spacerkiem po Bieszczadach

[jojo]

pasące się stadko
spacer11.jpg

Fajowe to stadko Ci się trafiło
Bazyl, a co to za wioska o takiej różnicy wzniesień ?

[sir Bazyl]

Fajowe to stadko Ci się trafiło

Stadko niewielkie, ledwie pięć sztuk. Ponieważ szły zgodnie z kierunkiem mojej marszruty więc najwięcej zdjęć mam z ich zadami. Nie do końca więc takie fajne...

Bazyl, a co to za wioska...

Toć przecie napisałem, że nieistniejąca

Podczas kilkugodzinnego spaceru spotkałem tylko jednego człowieka, obleczonego w firanki bartnika, który mimo, iż zajęty był miodobraniem, uprzejmie odkłonił się na moje pozdrowienie. I niech tak zostanie gdyż coraz trudniej o ciszę i spokój w „dzikich” Bieszczadach.
Wyjaśnienie dlaczego nie podaję do publicznej wiadomości niektórych nazw jest szerzej opisane w wątku „Chaszczem się sztachnąć” post 98. Tu dodam jedynie, że moja pisanina ma jedynie na celu ukazanie radości z wędrowania, obcowania z przyrodą i odkrywania różnych zapomnianych miejsc. Daleki jestem od wskazywania palcem konkretnych punktów na mapie gdyż takie działania w dobie internetu przynoszą głównie negatywne skutki.

[Dlugi]

Toć przecie napisałem, że nieistniejąca
...
Wyjaśnienie dlaczego nie podaję do publicznej wiadomości niektórych nazw jest szerzej opisane w wątku „Chaszczem się sztachnąć” post 98. Tu dodam jedynie, że moja pisanina ma jedynie na celu ukazanie radości z wędrowania, obcowania z przyrodą i odkrywania różnych zapomnianych miejsc. Daleki jestem od wskazywania palcem konkretnych punktów na mapie gdyż takie działania w dobie internetu przynoszą głównie negatywne skutki.

Myślę jednak, że to trochę wyolbrzymianie problemu. Po prezentacji "atrakcji" czekających na turystę mało który zdecydował by się na eksplorację takich terenów.
A takiego, który by się zdecydował -z chęcią bym spotkał na takim odludziu

[sir Bazyl]

Z góry przepraszam za poszatkowanie Twojej wypowiedzi ale chciałbym odnieść się do jej poszczególnych części :)

Myślę jednak, że to trochę wyolbrzymianie problemu.

Szanuję Twoje zdanie ale swojego nie zmienię :) Gdybym sądził inaczej niż napisałem to bym tak nie napisał :) Nie mam zbyt długiego doświadczenia w łażeniu po Bieszczadach (w porównaniu z niektórymi forumowiczami) gdyż plącze się po nich dopiero od trzydziestu lat, ale tego co nastąpiło w ciągu ostatnich lat dziesięciu z komercjalizacją miejsc niegdyś odludnych, pięknych tzw. dzikich gdyż położonych generalnie poza szlakami nie sposób nie zauważyć. Kiedyś trzeba było włożyć choć odrobinę wysiłku by wyniuchać coś nieoklepanego, poczytać przewodniki stare i współczesne, zapoznać się z mapami, wsłuchiwać się o czym starsi, bardziej doświadczeni turyści rozmawiają przy ognisku bądź przy piwie a teraz ciach hasło w google i wyskakują informacje na blogach, fejsach i innych takich. Zatrzymać tego się nie da ale po co przyśpieszać ten proces? Zalogowanych osób jest kilka czytających a nie wiadomo kogo o wiele więcej. Oprócz wpływu internetu dochodzi jeszcze większy obecnie zasób portfeli turystów, co przekłada się na możliwość dotarcia samochodem we wszystkie zakątki Bieszczadów.

Po prezentacji "atrakcji" czekających na turystę mało który zdecydował by się na eksplorację takich terenów.

To właśnie mogło zmylić, gdyż ja opisałem drogę, którą celowo wybrałem po analizie mapy jako tą najbardziej "atrakcyjną" :). Wspomniany przeze mnie pszczelarz dojechał na miejsce zwykłym samochodem osobowym.

A takiego, który by się zdecydował -z chęcią bym spotkał na takim odludziu

Ja też i właśnie dla takich osób piszę, zamieszczam zdjęcia i podaję pewne wskazówki, które mogą pomóc w odnalezieniu zapomnianych miejsc. Myślę, że akurat dla Ciebie, Joja i wielu innych forumowiczów nie stanowi to większego problemu.
Pozdrówka i do zobaczenia gdzieś na odludziu :)

[sir Bazyl]

Wróćmy do spaceru przez bieszczadzką dżunglę.

W końcu przedarłem się przez to splątane ze sobą kłębowisko wszystkiego ze wszystkim do potoku
spacer23.jpg
i po leśnej kładce
spacer24.jpg
na jego drugą stronę, gdzie napotkałem pierwsze ślady po wsi, w postaci pojedynczo rosnących na polanach drzew owocowych
spacer16.jpg spacer17.jpg
Na obrzeżach pięknie ukwieconych łąk
spacer20.jpg spacer21.jpg
natknąłem się na wiekowe dęby
spacer18.jpg spacer19.jpg
a w głębi lasu, przy dawnej wiejskiej drodze, na potężną lipę
spacer22.jpg

[asia999]

I to koniec wędrówki był?
Nie wiem czy dla mnie sir Bazyl też pisze ale po dwóch tygodniach w Beskidzie Niskim jeszcze bardziej tęsknię za Bieszczadami, a tu na forum zdjęć, relacji jak na lekarstwo.
Było coś dalej, głebiej i zieleniej?

[sir Bazyl]

I to koniec wędrówki był?

Nie był, chwilowa przerwa w emisji :)

Nie wiem czy dla mnie sir Bazyl też pisze

He, he, dobre...jeszcze czego!

ale po dwóch tygodniach w Beskidzie Niskim jeszcze bardziej tęsknię za Bieszczadami,

Wczoraj wieczorem też wróciłem z urlopu, który spędziłem w Beskidzie Palmowym
beskidpalmowy1.jpg beskidpalmowy2.jpg
i stąd ta obsuwa w pisaniu. Też już tęsknię za Bieszczadami więc niedługo trzeba będzie wyskoczyć bodaj na jeden dzień!

a tu na forum zdjęć, relacji jak na lekarstwo.

O to-to-to, jakiś marazm kompletny! (ale jakąś relację z Beskidu Niskiego też byśmy chętnie poczytali )

Było coś dalej, głebiej i zieleniej?

Było, było - skrobnę jeszcze o tym :)

[asia999]

He, he, dobre...jeszcze czego!

No trudno, bezczelnie będę nadal przyglądać się temu spacerkowi

Wczoraj wieczorem też wróciłem z urlopu, który spędziłem w Beskidzie Palmowym i stąd ta obsuwa w pisaniu.

Beskid Palmowy no fiu, fiu, fiu!

Też już tęsknię za Bieszczadami więc niedługo trzeba będzie wyskoczyć bodaj na jeden dzień!

Tego nawet nie skomentuję, bo mnie szlag trafia, że ja nie mogę

Było, było - skrobnę jeszcze o tym :)

No!

O to-to-to, jakiś marazm kompletny! (ale jakąś relację z Beskidu Niskiego też byśmy chętnie poczytali )

Beskid był tylko troszkę turystyczny, więc tylko podrażnił zmysły A Beskid, jak to Beskid...zielony...

[sir Bazyl]

No trudno, bezczelnie będę nadal przyglądać się temu spacerkowi

Co zrobić...jakoś to przeboleję
Lecimy zatem dalej:

Większość terenu wsi wchłonął las ale co pewien czas, czy w dolinie, bliżej potoku, czy na zboczach pagórów ją otaczających można natknąć się na polanki mniejsze
spaser26.jpg
bądź większe
spacer27.jpg
Oprócz rosnących na nich pojedynczych drzew owocowych nie odnalazłem innych śladów pozostałości po czasach gdy tereny te były zamieszkane przez ludzi, których było całkiem sporo, gdyż jak podaje literatura osada w 1921 roku liczyła prawie siedmiuset mieszkańców.
Natomiast w lesie można natknąć się jeszcze na różnej maści artefakty, od śladów z dawien dawna nieużytkowanych dróg
spacer31.jpg spacer38.jpg
przez zapadliska po piwnicach
spacer36.jpg spacer41.jpg
kopce cegieł i kamieni po zabudowaniach
spacer39.jpg
kamienne podmurówki
spacer40.jpg

[sir Bazyl]

Po sfotografowaniu jednej z tych studni wyszedłem zza drzewa pod którym była ukryta na polanę, wprost na tego osobnika
spacer29.jpg
Obu nas zamurowało – mnie bo się nie mogłem nadziwić dlaczego nie zwiał jak kręciłem się tuż obok robiąc zdjęcia studni a jego bo może myślał, że wyjdzie z krzaków jakaś dorodna żubrzyca a tu w jej miejsce taki cudak się pojawił
Wyjąłem aparat i strzeliłem mu szybko trzy zdjęcia gdyż myślałem że zaraz da drapaka a ten ani drgnie! Wgapia się we mnie i nie wiadomo co mu tam pod kopułą zaświta – może to ja będę musiał dać drapaka? Zacząłem rozglądać się za opcjami ewentualnej ucieczki ale nie za bardzo mogłem kręcić głową gdyż chciałem mieć go cały czas na oku. Na szczęście nie zdecydował się pokazać mi kto tu jest gospodarzem i leniwym truchtem opuścił polanę.
Ja też z odejściem nie zwlekałem gdyż już od dobrej chwili słychać było gdzieś z północnych stron, czyli od morza (może Asia nasłała? )

Tego nawet nie skomentuję, bo mnie szlag trafia, że ja nie mogę

nadchodzącą burzę. Znajdowałem się gdzieś na terenie szóstej części wsi i do spenetrowania została mi ostatnia, siódma jej część, którą postanowiłem odpuścić i wiać do samochodu. Wg mapy miałem do niego lotem ptaka nie więcej niż 800-900 metrów. Tyle, że ze mnie taki ptak jak żubrzyca więc miałem troszkę dalej, gdyż każdy kto łaził w linii prostej bieszczadzkimi stokami usianymi jarami ten wie, że to nienajlepszy pomysł. Drzewa już nieźle szumiały i wyginały się pod naporem wiatru a ja pędziłem pod górę w stronę schronienia. W końcu wydostałem się na wierzchowinę i biegnącą nią leśną drogą pognałem w stronę auta. Spadające z nieba wielkie i ciężkie krople deszczu nieźle motywowały do wzmożonego wysiłku i wkrótce znalazłem się pod dachem. Buty i koszulę przebrałem już w środku ponieważ na zewnątrz przez następne dziesięć minut świata nie było widać.