Pielgrzymka z ekskluzywnym obiadem

[Wojtek Pysz]

Z pierwszego dnia już zdjęć nie będzie. Ze szczytu nic nie było widać. Teren był wprawdzie płaski, ale tak zbuchtowany przez dziki, że głębokość dołków dochodziła do kilkudziesięciu centymetrów. Namiot rozbiłem w lesie poniżej, gdzie trzeba było najpierw uprzątnąć połamane gałęzie i inne przeszkody. Najbliższa woda była w Sanie. Czyli idealne miejsca na nocleg występują tylko w powieściach podróżniczych.
Nazajutrz rano mój biwak wyglądał następująco:


A rozległe widoki były takie:


Na wszelkich mapach ze wzgórza 370 do Wołodzi prowadziła droga:


Ale w samej Wołodzi droga już była. Wyjechałem akurat wprost na taka kapliczkę:

[Wojtek Pysz]

Teraz będzie spokojny przejazd doliną Sanu.
Tuż po malowniczej kapliczce trafiam na malowniczy śmietniczek.


Słońce walczy jeszcze ze snującymi się nad rzeką mgłami. Dawniej dzieci nie wychodziły na spacer z pieskami. Teraz wychodzą.


Bociany też wychodzą na spacer?


Koń chyba nie idzie na spacer.