Płajami Świdowca przez 3 Menczyły

[bartolomeo]

Wojtek napisał to bardzo delikatnie, wiało tak, że gdy podmuch złapał w wykroku trzeba było zrobić z wiatrem kilka kroków aby odzyskać równowagę. Stelaże namiotu faktycznie doginało do ziemi a kilkukrotnie wyrwało szpilki od odciągów. Każdą lekką rzecz trzeba było obciążać kamieniami zaś pakowanie namiotu to było wyzwanie Na dodatek jeszcze ta temperatura, ledwo przekraczająca zero...

Ale widoki były fantastyczne. Często po deszczach przychodzi doskonała widoczność i tak było też i tym razem.



Tutaj widać ścieżkę, którą rozpoczynaliśmy wspinaczkę na boczną grań Świdowca. Tę, która miała nas sprowadzić do Kobyleckiej Polany.



Było pięknie!


Po kliknięciu duża wersja.

Albo nawet jeszcze lepiej


Po kliknięciu duża wersja.

Wiało coraz słabiej, słońce świeciło coraz mocniej, znów można było położyć się na trawie. I zdjąć na chwilę przemoczone buty

[Wojtek Pysz]

[QUOTE=bartolomeo;176917]Tutaj widać ścieżkę, którą rozpoczynaliśmy wspinaczkę na boczną grań Świdowca./QUOTE]

Podchodzenie tą ścieżką było dla mnie tak mordercze, że w połowie drogi, po dojściu do bocznego grzbietu od bocznej grani skręciłem w lewo, w dół, schodząc w "nienaszą" dolinę. A trzeba było iść jeszcze w górę, na na Dogiaskę, ponad 1700 m. Do właściwego kierunku przywróciły mnie okrzyki wspólnika;-)

.... znów można było położyć się na trawie. I zdjąć na chwilę przemoczone buty

Tak to wyglądało:



A to mój widok numer jeden z tego dnia. Do tej doliny (Kosivska) i na górki widoczne za nią (Bliźnica) chciałbym kiedyś powrócić!

[bartolomeo]

Tak to wyglądało:

Jedliśmy tam, kilkanaście metrów poniżej grani, śniadanie. Nad jeziorkiem, w miejscu noclegu, nie było to możliwe ze względu na wiatr. I tam zobaczyliśmy pierwszego od trzech dni człowieka. Jechał motocyklem na borówki

[Wojtek Pysz]

I tam zobaczyliśmy pierwszego od trzech dni człowieka. Jechał motocyklem na borówki

Wtedy, gdy przejeżdżał nad nami, nie wiedzieliśmy jeszcze, że jedzie na borówki. Bo motocykl miał taki dość współczesny, nie "borówkowy". Po trzech dniach na bezludziu trochę byliśmy zaskoczeniu widokiem człowieka, w szczególności człowieka na motocyklu. Motocyklista też chyba był zaskoczony widokiem dwóch głodomorów na połoninie. Przystanął i pomachał nam, a my mu odmachaliśmy. I zniknął nam z oczu.
Po kilometrze albo dwóch zauważyliśmy stojący na szczycie motocykl. Daleko w dole jego właściciel zbierał borówki.
Miejsce, gdzie stoi motocykl to Połonina Wedenieska. Widok na północ. Z tyłu na środku - Dogiaska, po lewej - Ungariaska i Trojaska a po prawej Bliźnice. A może to wszystko jest co innego. A piszę to, bo za tydzień zapomnę;-)

[bartolomeo]

po prawej Bliźnice

To nie są Bliźnice Wojtku. Te dwa szczyty na północ od kotła pod Geriszaską, jeszcze przed Stohem i Dragobratem.

Poniżej Bliźnice, w środku Wielka a po prawej Bliźnica bezprzymiotnikowa. Mała Bliźnica się nie zmieściła.

[PaweleS]

Panowie!
Dziękuję za info w sprawie peleryn przeciwdeszczowych. Co prawda coś tam mam od deszczu ale te Wasze wydawały się takie profi, że pomyślałem co by sobie takową sprawić.
Teraz to już nie wiem
Ale żeby stół drewniany dżwigać ze sobą w góry Brawo Wy
Cudne zdjęcia, aż chciałoby się pójść w tą dal. Może kiedyś, wszak ciągnie mnie w tamte strony niemiłosiernie.

[bartolomeo]

I jeszcze raz.


Po kliknięciu duża wersja.

Wydaje mi się, że na zdjęciu Wojtka nie widać Wielkiego Kotła. Na moim to ten ostatni z prawej, z cieniem pod samym szczytem. Te dwa podpisane przez Wojtka to szczyty 1715m oraz 1731m (Worożeska). Wielki Kocioł ma 1770m.

[Wojtek Pysz]

Wydaje mi się, że na zdjęciu Wojtka nie widać Wielkiego Kotła. Na moim to ten ostatni z prawej, z cieniem pod samym szczytem. Te dwa podpisane przez Wojtka to szczyty 1715m oraz 1731m (Worożeska). Wielki Kocioł ma 1770m.

Podpisy na zdjęciu z motocyklem już poprawione i kilka szczegółów dodane. Można składać dalsze reklamacje.
http://ciekawe.tematy.net/2019/swido...18_131624n.jpg

A ja kontynuuje temat staji / szałasów pasterskich. Trzeci nocleg mieliśmy na przełęczy między Małym Menczyłem Drugim 1275 m a Menczyłem Wielkim 1291m. Korzystając z tutejszych środków trwałych, mieliśmy wygodne miejsce do sporządzania i spożywania posiłków.


Zbliżenie na drewnianą konstrukcję, spotykaną niemal przy każdej staji. Na podstawie pozostawionych tu przedmiotów wnioskujemy, że służyła do przechowywania naczyń kuchennych i środków spożywczych, czyli jako kredens. Pozostał porcelanowy kubek, sól w słoiku, torebki po czymś tam. Kuchenka gazowa z butlą to już nasz dodatek – kredens stanowił dobrą osłonę przed wiatrem.


A to już siedziba zarządców sąsiedniego stada spod Wielkiego Menczyła.


Podchodzę bliżej, bo nie mam „zooma”


W okolicy pasterskich staji zawsze można znaleźć źródło. Czasem jest bliżej, czasem dalej, ale gdzieś musi być. Tutaj było na miniaturowej polance w lesie pod przełęczą – 300 m przed siebie i 100 m w dół.

[bartolomeo]

Wieczór był piękny.



I dobrze, była szansa dosuszyć część rzeczy po poprzednim, deszczowym dniu.



A podczas kolacji obserwowaliśmy termometry jak film sensacyjny. Sześć stopni, pięć, cztery... Kiedy temperatura spadła poniżej dwóch stopni schowaliśmy się do namiotu. Znów jedynym ciepłym miejscem w okolicy był śpiwór Noc była zimna, ale cicha. W przeciwieństwie do poprzedniej nie wiało w ogóle. Kompletnie nic

[Wojtek Pysz]

Temperatura zbliżała się do wspomnianych 2 stopni, gdy słońce się schowało.


A rano zeszła nieco poniżej zera.


Idzie jednak ku cieplejszemu, dzisiaj namiot zwiniemy suchy.


Na pożegnanie z Małym Menczyłem – taki patyk na pasku noszą pasterskie psy na szyi. Ktoś wie, w jakim celu?


Bartolomeo zapodał – z tytułem: Wieczór był piękny - widok z Małego Menczyła w stronę Wielkiego. Rankiem, idąc dalej, mamy widok odwrotny: z Wielkiego na Mały. Przy okazji – z góry leci coś białego