Płajami Świdowca przez 3 Menczyły

[Wojtek Pysz]

I tam zobaczyliśmy pierwszego od trzech dni człowieka. Jechał motocyklem na borówki

Wtedy, gdy przejeżdżał nad nami, nie wiedzieliśmy jeszcze, że jedzie na borówki. Bo motocykl miał taki dość współczesny, nie "borówkowy". Po trzech dniach na bezludziu trochę byliśmy zaskoczeniu widokiem człowieka, w szczególności człowieka na motocyklu. Motocyklista też chyba był zaskoczony widokiem dwóch głodomorów na połoninie. Przystanął i pomachał nam, a my mu odmachaliśmy. I zniknął nam z oczu.
Po kilometrze albo dwóch zauważyliśmy stojący na szczycie motocykl. Daleko w dole jego właściciel zbierał borówki.
Miejsce, gdzie stoi motocykl to Połonina Wedenieska. Widok na północ. Z tyłu na środku - Dogiaska, po lewej - Ungariaska i Trojaska a po prawej Bliźnice. A może to wszystko jest co innego. A piszę to, bo za tydzień zapomnę;-)

[bartolomeo]

po prawej Bliźnice

To nie są Bliźnice Wojtku. Te dwa szczyty na północ od kotła pod Geriszaską, jeszcze przed Stohem i Dragobratem.

Poniżej Bliźnice, w środku Wielka a po prawej Bliźnica bezprzymiotnikowa. Mała Bliźnica się nie zmieściła.

[Wojtek Pysz]

To nie są Bliźnice Wojtku. Te dwa szczyty na północ od kotła pod Geriszaską, jeszcze przed Stohem i Dragobratem.

Ja wiedziałem, że tak będzie! Ja wiedziałem, że tak będzie;-) Może za drugim razem się uda. Proszę o poprawki i uzupełnienia.



Tutaj większy obrazek

[jojo]

Tutaj większy obrazek

Oglądam fotki z relacji i nie mogę uwierzyć - Wojtek z Bartkiem po połoninach jeżdżą na motorze !!!!

[Wojtek Pysz]

Oglądam fotki z relacji i nie mogę uwierzyć - Wojtek z Bartkiem po połoninach jeżdżą na motorze !!!!

Ale - dla oszczędności - we dwóch na jednym!

[Wojtek Pysz]

Myślę, że bartolomeo pokaże jeszcze jakieś ciekawe widoki, a ja przechodzę do owiec.
Owiec w tym roku na połoninach nie widzieliśmy.
Regulaminowo owce powinny być na halach od św. Wojciecha 23 kwietnia do św. Michała, czyli 29 września. W tym roku już ich nie było. Może bacowie sprawdzili prognozę pogody i uzyskali dyspensę na wcześniejszy redyk powrotny.

Pasterze pewnie nie wiedzą, że to, co oni robią, naukowo nazywa się "transhumancja". A może widzą, bo mają smartfony i mogą wyczytać to w Wikipedii. Ukraińscy pasterze mogą mieć z tym problem, bo hasło nie występuje w ich języku. Ale baca może znać angielski lub polski i juhasom przetłumaczy. Tak więc sam nie wiem, czy wiedzą, czy nie wiedzą.

Poczytajmy po polsku, co to takiego pasterstwo transhumancyjne: https://pl.wikipedia.org/wiki/Transhumancja

Zacytuje fragment: Transhumancja (inaczej: pasterstwo transhumancyjne) – rodzaj pierwotnej, ekstensywnej formy pasterstwa, niesłusznie czasem zwanego koczownictwem. W odróżnieniu od klasycznego koczownictwa transhumancja polega na sezonowych, stałych przegonach stad między pastwiskami zimowymi (na równinach podgórskich, w dolinach etc.) i pastwiskami letnimi (górskimi), jednak jego ośrodkiem pozostaje stała osada – wieś, gdzie część ludności trudni się uprawą roli.
W Europie pasterstwo transhumancyjne zanikło kilkadziesiąt lat temu. Tradycyjne społeczności transhumancyjne wobec spadku opłacalności ekstensywnego pasterstwa zostały gospodarczo zmarginalizowane, górskie wioski wyludniły się w wyniku masowych migracji do miast, które oferowały pracę w przemyśle i usługach.

Autor, piszący to hasło w Wikipedii pewnie nie był nigdy w Karpatach Wschodnich. Podczas czterodniowej wędrówki spotkaliśmy kilkanaście staji (szałasów pasterskich), z których kilka widzieliśmy z bliska, zaglądając do ich wnętrza. Z oględzin wynikało, że były używane w tym sezonie i opuszczone kilka dni temu. Znaleźć można było jeszcze resztki niezepsutej żywności, suszące się wyprane tkaniny do wyciskania sera i rozchodził się zapach świeżego dymu z pasterskiej watry. Każdy, kto chodził po Karpatach Wschodnich w miesiącach wcześniejszych, nie tylko widział owce na połoninach, ale pewnie nieraz mleka i sera spróbował. Nie będziemy jednak korygować hasła w Wikipedii. Niech transhumancja pozostanie wiedza tajemną wśród karpackich wędrowców.

Teraz będzie kilka pasterskich obrazków.
Na tej połoninie pod Małym Menczyłem Pierwszym widać pięć szałasów, z których co najmniej dwa były w tym sezonie używane.


Wnętrze jednego z nich nadawało się nawet do noclegu:


Większość staji, nawet tych ostatnio używanych, była w fatalnym stanie technicznym. Widać była jakieś drobne naprawy, ale bardzo nietrwałe, wykonane za pomocą tektury, folii, starego linoleum lub resztek zardzewiałej blachy. I zastanawiam się, czy pasterze są tak biedni, że nie stać ich na coś trwalszego, czy też ciągle myślą, że w kolejnym roku już tu nie wrócą?


To staja pod Małym Menczyłem Drugim. Ściany wzmocnione blachą ze starych beczek. Na żerdzi suszy się płachta do wyciskania sera.

[bartolomeo]

Myślę, że bartolomeo pokaże jeszcze jakieś ciekawe widoki

Proszę bardzo:


Po kliknięciu duża wersja.