Tatry z dystansu.

[kulczyk1]

Kolejny wyjazd w te strony nastapił po roku.
Tym razem do planu dokładam Podhale i zaczynam jak Ilicz w Poroninie. Przypuszczam , że on dojechał furką bezproblemowo ja przez korki wychodzę z nerw i wysiadam jeszcze przed przystankiem dochodząc do wniosku , że pieszo będzie szybciej. Nastepnie niespiesznie kieruje sie na wschód.
Koślowa Grapa.



Gliczarów Górny.



Wiekszość trasy to asfalt.
Kosciół w Bukowinie.





W Czarnej Górze przechodzę na prawy brzeg Białki witany tradycyjnie przez ciekawą młodzież cygańską i znów jestem na Spiszu.
Jurgów - kościół i straż pożarna.







Rzuca sie w oczy napis na remizie. Możliwe , że to pamiątka po czasach Tiso - budynek wybudowano w 1943 roku.
Pozostało doczłapać znów asfaltem do Łapszanki.



Dla odmiany tym razem agro w Łapszance (przy dzwonnicy) bedzie bazą wypadową.

[kulczyk1]

Poranek w Łapszance. Dziś idę za granicę czyli na południe.



Małe Osturniańskie jeziora okazują się jedynie wspomnieniem .





Nie należy sie zrażać jeziorek ma być więcej.
Z Polianki pierwszy widok na Tatry.



Planowałem dojść na przełęcz Żdiarską , leśna droga przy szlaku okazuje sie wyasfaltowana i dosyć ruchliwa. Udaje sie złapać stopa i tym sposobem jestem dwie godziny do przodu.
Powrót przez Magurke to sama przyjemność dla nóg i dla oczu.





Nie należy się sugerowac mapami o zalesieniu i braku widoków. Pamiętna kalamita jeszcze przez kilka lat zapewniac bedzie szerokie panoramy.
Wreszcie jezioro z wodą. Na mapie zwie sie Osturniańskie na tablicach jest napisane , że to jazero Miszki Kowala.



Jeszcze mały wodospad



i wracam do Osturni. Pierwsza knajpa - wypasiony lokal zamkniety . W centrum jest drugi czynny - w środku normalnie podróż w czasie , późny Edward - stare masywne meble , "boazeria" z płyt pilśniowych . Oprócz mnie czterech klientów (wygladają na stałych) trzech dziadków popijajacych nieśpiesznie browara i kurzących fajury oraz jeden młodszy - pewnie stażysta.
Jest chłodno i przyjemnie , zamawiam u bufetowej obiad dwudaniowy , chyba koźlina bo na zastawie napisane było Kozel.

[kulczyk1]

Teraz tak naprawdę po co tu przyszedłem wieś ma statut Rezerwatu Architektury Ludowej i takim jest . Dla miłośników drewnianej zabudowy to naprawde punkt obowiązkowy.
Poniżej kilka przykładów zabudowań . praktycznie kazda chata inna.













Wracam przez wielkie jezioro , którego nie odnajduję spotykam za to pana zaskrońca w trakcie obiadu - to wyraźnie nie koźlina.



Jeszcze tylko widoki prawie alpejskie z Kopylca



Zachód słońca .



Wieczorem z balkonu koncert wilków pod Repiskiem i rano zejście w mżawce do Białki.
Na koniec nie sugerujcie sie wiatami zaznaczonymi na mapie wyglądają tak:



a czesto tak: