Wody w górach nie brakowało;-)

[Wojtek Pysz]

Myślę, że moje opowiadanie nie zostało potraktowane jako narzekanie na nadmiar wody. To były bardzo komfortowe warunki! Wręcz przeciwnie - jest ciepło, słonecznie, na głowę nie spadła _ani_jedna_kropla_ a pod nogami mamy stałe zaopatrzenie w wodę!
A to już Łopiennik.


I widok spod Łopiennika


Schodzimy do Dołżycy


Pod cerkwiskiem widać, że wczoraj było tu mokro.


Cerkwisko jest starannie wykoszone i posadzono dokoła młode dęby.


Potem poszliśmy do Skupu Runa Leśnego


Nic od nas nie skupiono, za to można było smacznie zjeść.

[Derty]

Hej:)
Miło czytać włóczęgowskie relacje. Mieszkam w górach, ale gdzie im do Bieszczad. Nawet nie ma takich fajnych punktów skupu Dawaj dalej:)
Pozdrowienia z dalekich Sudetów,
Derty

[Wojtek Pysz]

400 m podejścia na Falową po sutym obiedzie było trudnym startem Dobrym pretekstem, żeby odpocząć, były nieliczne dziury w lesie, przez które i tak prawie nic nie było widać.


Ale w końcu na Falową doszliśmy.


Potem już było lepiej. Czyli równo i bez błota.


Spotkaliśmy po drodze starą podmurówkę o wymiarach ok. 4 x 3m. Jest to tuż przy czarnym szlaku, po prawej stronie, w miejscu, gdzie szlak przecina grzbiecik Kiczery 931m schodzący do Nanowej. Ktoś może wie, co tu było?


To miejsce na mapce Krukara:


Po przeczytaniu ostrzeżenia, odtąd zachowywaliśmy wzmożoną czujność.


Po kilkunastu minutach dotarliśmy do Bacówki Jaworzec. Po kolejnych kilkunastu minutach czekania przy okienku (aż młodzież kupi piwo) dowiedzieliśmy się, że wolnych miejsc nie ma. Można za to postawić (obok pastwiska dla koni) swój namiot za 15zł + opłata klimatyczna od osoby. Po postawieniu namiotu załoga schroniska poinformowała nas donośnym głosem z balkoniku, że rozbiliśmy się na drodze (szlaku pieszym i konnym) i powinniśmy przenieść się gdzieś w lewo albo w prawo. Jako że po lewej były ławeczki, a dalej krzaki zaś po prawej bagienko, poinformowaliśmy załogę (donośnym głosem), że ewentualnie przechodzący tędy ludzie i konie nie będą nam przeszkadzać. I tak nam minął drugi dzień wędrówki.

[sir Bazyl]

Spotkaliśmy po drodze starą podmurówkę o wymiarach ok. 4 x 3m. Jest to tuż przy czarnym szlaku, po prawej stronie, w miejscu, gdzie szlak przecina grzbiecik Kiczery 931m schodzący do Nanowej. Ktoś może wie, co tu było?

Gdzieś, kiedyś czytałem, że to nie podmurówka tylko umocnienia po stanowisku strzeleckim (na armatę czy inne ustroistwo) z czasów I wojny światowej. Położenie idealne do ostrzału drogi w dolinie więc uznałem to za bardzo prawdopodobne ale czy to prawda to nie wiem.

[Wojtek Pysz]

W nocy nie podeptali nas pędzący szlakiem turyści ani nie stratowały konie.
Rano jemy wystawne śniadanie prawie na trawie i napełniamy butelki wodą. Niezależnie od warunków hydrologicznych, wodę lepiej mieć ze sobą.


Kontynuujemy marsz wczorajszym czarnym szlakiem. Oszczędzając podsuszone buty, gdzie się dało, bokiem.


Ten nie chciał iść bokiem i pewnie sobie łapy pobrudził.


Prognozy przewidywały na dzisiaj duże opady, a my mijaliśmy w pełnym słońcu jedna górkę, …


… drugą górkę i kolejne górki.


Czasem drogę zagradzały jakieś potwory


Miejscami leżały niesprzątnięte liście z ubiegłej jesieni


Były też ładne grzyby


I tak spokojnie dotarliśmy do przełęczy Szczycisko.

[Wojtek Pysz]

Baczny obserwator na pewno zauważył, że opuściliśmy na Krysowej czarny szlak i przenieśliśmy się na zielony. Gdyby nim dalej iść, doszlibyśmy do Terki i musieli wracać parę kilometrów asfaltem do samochodu w Polankach. Dochodząc do Połomej, zrobiliśmy naradę topograficzną, połączoną z obserwacją zapylania jeżyny (albo jakiejś innej ...ny).


Nie było tu pszczół, więc w zastępstwie zapylały jakieś inne owady.


W wyniku narady skręciliśmy ze szlaku w lewo, na szczyt Połomej, zamierzając schodzić grzbietem w kierunku pn.-zach. do drogi asfaltowej. Grzbiet był bardzo przyjazny, bez krzaków i większych przeszkód.


Gdzieniegdzie poniewierały się zabawki z wojny.


W pewnym momencie doszliśmy do miejsca, w którym zaczynała się uformowana spychaczem droga. Tak, jakby robiona na nasze zamówienie.


Skorzystaliśmy z tego udogodnienia, spokojnie schodząc w dół i obserwując na niejeżdżonej drodze tropy zwierzątek.







Tego dnia, wbrew przewidywaniom, nie spotkaliśmy po drodze ani jednego miejsca z wodą do picia. Zapasy uzupełniliśmy dopiero tuż przed zejściem na asfalt. W domu wprawdzie mamy wodę bieżącą, ale - z przyzwyczajenia - nabraliśmy do butelek.


Zgodnie z planem zeszliśmy na asfalt w Polankach. Terka zaczynała się 150 m na północ stąd

[Wojtek Pysz]

Na koniec – ślady z całej wycieczki. Da się zmieścić trzydniową wycieczkę w czasie dwóch dób;-)

https://ciekawe.tematy.net/2020/lopienka/mapka.php