Wrócę jeszcze do przyjemnego - moim zdaniem - momentu na odcinku szerokiej drogi z huczącymi pojazdami. Spotkaliśmy tam pracownika zakładu gazowniczego, który szedł z nami przez kilka kilometrów. Opowiadał, że ostatnio pracował w Polsce i nawet nauczył się kilku słów (to takie, które automaty na forum wycinają). Zaprosił na na obiad do swojej stołówki. Stołówka wydaje obiady od 13:00 ale dla zaproszonych gości znalazło się jedzenie już o 11. Załoga była bardzo sympatyczna. Na obiad dostaliśmy barszcz ukraiński, pielemieni (pierogi z mięsem) i pyszny kompot z suszonych owoców. Kosztowało nas to ok. 5 zł na osobę.

Za Wielką Rokitą nie było już przykrych niespodzianek. Długi popas z uzupełnieniem zapasów wody odbył się na rozległej Połoninie Tołsytyj.



Ostatni górski odcinek prowadził na górę Smericzok, gdzie rozgałęzia się główny grzbiet Beskidu Huculskiego. Tu skręciliśmy w lewo, na zachód i nieodwracalnie opuściliśmy tereny powyżej 1000 m n.p.m. Jako miejsce noclegowe spodobało nam się wzgórze Stajki 951, gdzie stanął ostatni obóz.



W pobliżu starsza pani zbierała borówki. Z tyłu Chomiak w Gorganach.



Potem zapłonęło ognisko ...



... i zaszło słoneczko.