Witajcie, cieszę się bardzo, że wątek wrócił i chętnie coś dorzucę. A ponieważ pomału wchodzimy do zimy więc:

Świat w uroczystym śpi skupieniu.
Śnieg drobnym pyłem srebra prószy.
Słuchajmy w ciszy i milczeniu
Mistycznych pieśni naszej duszy.

Kładzie się długa noc zimowa
Na lśniące bielą pól kobierce.
Noc szepce nam tajemne słowa,
Że mamy jedno wspólne serce.

Módlmy się... Cisza uroczysta,
Jak rozmodlony tłum w kościele...
Miłości mej symfonia czysta
Po polach w dal się śniegiem ściele...

Julian Tuwim
Zimowa noc

Pozdrawiam
Ewa