Co by tu poczytać? Kącik Ksiązki

[Kamil Pietrzyk]

polecam 100 lat samotnosci

[Aleksandra]

"Tonsury i kaptury"

"kryminał bardzo retro, ale nie bardzo serio", czyli pierwsza część przygód pierwszego polskiego detektywa imieniem ziemowit (dla przyjaciół: Ziomek). Autorką doskonałych ilustracji jest aleksandra herzyk, całość w natchnieniu złożyła julita grosser.

czym historia ziomka różni się od innych powieści kryminalnych?

Opowieść zawiera dużą dawkę pierwszorzędnego humoru.
Fabuła ma jasną i przejrzystą konstrukcję.
Akcja toczy się wartko i zaskakująco.
Czytelnik nie jest epatowany okrucieństwami.
Historia przenosi nas do państwa polan w x wieku.
Opowieść jest okraszona oryginalnymi ilustracjami.
Książkę można nabyć wyłącznie w internecie – dzięki rezygnacji z usług większości pośredników – za niewielką cenę.

Autor: taki jakiś nieznany :)

[komisaRz von Ryba]

Maciej Pieczyński
Jak nas piszą cyrylicą. Białorusini, Rosjanie i Ukraińcy o Polakach.

http://lubimyczytac.pl/ksiazka/48560...ncy-o-polakach
" Lubimy patrzeć na Wschód z polonocentrycznego punktu widzenia. Oczekujemy, wymagamy, oburzamy się, choć nie zawsze rozumiemy. Ukrainę albo kochamy, albo nienawidzimy, Białoruś jest nam obojętna, a na Rosję patrzymy z wybuchową mieszanką strachu i pogardy. A może by zapytać, co oni o nas myślą i dlaczego?Autor potrafił dotrzeć do tuzów politycznej sceny krajów położonych za Bugiem i zadawać im niewygodne pytania (inna rzecz, że oni potrafili odwzajemniać się nieprzyjemnymi ripostami).Aleksander Dugin – filozof, doradca Władimira Putina, Artiom Skoropadski – rzecznik Prawego Sektora, Ihor Iljuszyn – historyk OUN/UPA, Nadija Sawczenko – żołnierz, polityk, Franak Wiaczorka – Białoruski Front Ludowy, Pietra Patrouski – Białoruskie Konserwatywne Centrum NOMOS, Władimir Żyrinowski – lider Liberalno-Demokratycznej Partii Rosji, Iwan Wyrypajew, Władimir Pozner, Oksana Zabużko, Wołodymyr Wjatrowycz, Stanisław Szuszkiewicz i inni.Polska publicystyka miota się pomiędzy uwielbieniem Wschodu (bo Giedroyć, bo bufor od strony Rosji ), a zrozumiałą nieufnością za nierozliczone zbrodnie II wojny światowej. Po latach, kiedy każdy posiadacz świadectwa maturalnego potrafił jako tako zrozumieć co do nas mówią sąsiedzi ze Wschodu, nadeszło pokolenie anglojęzycznych, mentalnie odwróconych na Zachód. I mało który publicysta zadaje sobie trud by czytać cyrylicą…Czy sąsiedztwo Białorusi, Rosji i Ukrainy będzie szczęśliwe, zależy również od tego, czy staniemy w prawdzie czy będziemy bazować na mitach i plemiennych kliszach. "

tu autor o książce

[bartolomeo]

Czytałeś? Może jakaś własna opinia?

[komisaRz von Ryba]

nie czytałem, muszę poczekać aż biblioteka zakupi, sam jestem ciekaw opinii

książka którą nabyłem ostatnio i polecam to album którego autorem jest
Tomasz Kizny Wielki Terror 1937-1938
świetna pozycja, bardzo dobre fotografie

wt.jpg

[włóczykij]

Jeśli kogoś fascynuje starożytność, to gorąco polecam "Wojny Sparty. Strategia, taktyka i kampanie". Autor: Scott M. Rusch.
Książka zawiera szczegółowe opisy wojen czy opisy uzbrojenia żołnierzy. Ponadto wyjaśnia dlaczego grecka falanga była w boju tak skuteczna, że przez kilka stuleci nikt nie mógł się jej przeciwstawić.
Istotną treścią książki jest także to, że bardzo klarownie objaśnia genezę militarnej i politycznej potęgi Sparty oraz przyczyny jej upadku.

[partyzant]

[QUOTE=komisaRz von Ryba;175177]nie czytałem, muszę poczekać aż biblioteka zakupi, sam jestem ciekaw opinii

Ciekawi mnie ta pozycja choć co innego mogą powiedzieć rozmówcy od tego co już powiedzieli? Opinia większości wymienionych jest przewidywalna. Kluczem do sprawy, tak jak mówi Komisarz, jest czytanie cyrylicą.
Czasem , no może nawet często, zerkam na różne portale co tam panie na Wschodzie, o co teraz się kłócą. Dość często wypowiadają się osoby wymienione wyżej i dość często nam się obrywa (ostatnio za chór) a czasem dostajemy komplementy i to od "anonimowych" osób na takim poziomie, że aż zawstydzają(pod piosenką wykonywaną przez St. Soykę- "wiem, że nie wrócisz", Irina Orlowa).
Ostatecznie to jak nie przeczytam, nie będę wiedział.

[Rozmak]

Dzika droga. Polecam wszystkim, nie tylko miłośnikom podróżowania

[bartolomeo]

Serhij Żadan: Internat

721964-352x500.jpg

Notatka wydawcy (Czarne):

U Żadana koniec znanego świata okazuje się wstępem do naprawdę długiego koszmaru. Pasza – trzydziestopięcioletni nauczyciel, mruk, idealista - musi odebrać z internatu siostrzeńca i wrócić z nim do domu. Byłoby to może łatwe, gdyby nie wojna. Jakoś rok temu przywieźli ją ze sobą ci dziwni ludzie, od których czuć prochem, tytoniem i smarem. Mówią w tym samym języku, w którym mówi Pasza, ale też w państwowym, którego Pasza uczy. Najpierw widywano ich w telewizji, później na ulicach. Potem kraj został znienacka anulowany, a na jego miejsce podstawiono zrujnowane industrialne przedmieścia, opustoszałe wioski i miasto widmo, w którym grasują okupanci, płoną bloki i trwa kanonada. Z tej pułapki można się wymknąć tylko cudem lub za cenę ogromnego upokorzenia. Albo w trumnie.

Wyobraźcie sobie Drogę Cormaca McCarthy’ego, tyle że osadzoną w zimowym wojennym Donbasie. To jest właśnie Internat.

[bartolomeo]

Dla czytających na czytnikach okazja: "Szlaki" Roberta Macfarlane'a w doskonałej cenie 14,90zł. Dla wędrujących na piechotę pozycja - moim zdaniem - obowiązkowa. Książka jest bardzo mocno (może nawet dla polskiego czytelnika za mocno) osadzona w świecie literatury anglosaskiej, wiele jest w tekście odwołań i dygresji niezrozumiałych dla nas. Samo opowiadanie o wędrówkach (podtytuł książki to "Opowieści o wędrówkach" właśnie) jest jednak przednie. Jak czytałem miałem ochotę od razu jechać w opisane miejsca Polecam na długie, zimowe wieczory!

Jeżeli ktoś zabierze się za czytanie drobna uwaga: tłumacz w kilku miejscach przeliczył mile na kilometry nie zmieniając stojącej za liczbą jednostki (weryfikowałem podejrzane dane z oryginałem, w uproszeniu: w oryginale jest 1 mila a w polskiej wersji 1,6 mili zamiast 1,6 km). Wychodzą dystanse i prędkości dla piechura nieosiągalne. Pisałem w tej sprawie do wydawnictwa ale mnie zignorowali