Czeski wilczak jest akurat dobrym przykładem że krzyżowanie wilka z psem nie przynosi oczekiwanych rezultatów. Ta rasa powstała (jest zarejestrowana w FCI) ze skrzyżowania wilka z z owczarkiem niemieckim w celu zwiększenia wytrzymałości i zdolności do regeneracji tego drugiego - miała to być główna cecha przekazana przez wilka; czyli miał powstać pies o charakterze owczarka i wytrzymałości wilka. I tak się - po części - stało. Wilczak jest 2 razy bardziej wytrzymały. Tyle że okazuje się, że przy krzyżowaniu wilka z psem, jako dominująca przekazywana jest inna cecha wilka: wilk jest bojaźliwym, strachliwym i nieufnym zwierzęciem. Z tego tez powodu wilczak jest trudnym w szkoleniu psem - na pewno nie dla każdego, ale poprzez kolejne pokolenia stał się coraz bardziej możliwym do ułożenia zwierzakiem, pracują m.in. w policji, ratownictwie, itp. Tyle że należy pamiętac o tym - co tu często jest pomijane - że wilczak to nie krzyżówka w prostej linii; ot bierzemy sobie wilka, psa i mamy wilczaka, albo coś podobnego - nigdy w życiu. Wilczak to efekt kilkudziesięcioletnej pracy badawczej, metodą prób i błędów a od roku 1983 w hodowli tej rasy nie stosuje się domieszki wilka - krzyżuje się już tylko wilczaki.



Odpowiedz z cytatem