Bo są piękne, bo w ich ciszę można wsłuchiwać się godzinami, bo wierzę, że w pochmurny dzień na pustym szlaku wciąż można spotkać Biesy, bo z ciężkim plecakiem można wędrować przez wiele dni, bo można tam spotkać wspaniałych ludzi, bo tam wszyscy są dla siebie serdeczni, bo tam zupki z proszku smakują najlepiej, bo połoniny wciąż są takie piękne, bo z nimi łączy się tak wiele wspaniałych wspomnień, bo "W górach jest wszystko co kocham..."

Moja przygoda z Bieszczadami zaczęła się zaledwie trzy lata temu. Wtedy przyjechałam tam po raz pierwszy i wróciłam po roku, po 2 latach, wrócę i w przyszłym i za dwa... Bo cząstka mnie już w nich została i zostanie już na zawsze...