Deszczu pisze
Nikogo na Bukowym nie było, wzrok sięgał daleko, aż po grzbiety ukraińskich połonin, których śpiewne nazwy, niewyraźnie brzmią mi w uszach ale których nijak uporządkować i przypisać nie umiem,
... no i dobrze. Tak duzo jasnosci przed tobą.
W ostatnim grudniu gdy samotnie przemieszczalem się przez Bukowe , z nostalgią patrzylem na wschodnią stronę. Na miejsca nazwane i zaliczone.
Wspomnienia odgrzewane mialy dwa oblicza. Jedno sympatyczne , to co bylo, drugie smutniejsze - tego czego nie będzie.
Przed tobą tylko ta radosna strona : strona odkrywania wschodu.