Schronisko na Łopienniku. Wspomnienia..

[qbek]

Z wielkim zainteresowaniem czekam na kolejne posty. Czytam to z ogromną przyjemnością!

[Ed 56]

według zdjęcia zamieszczonego przez Browara orientowałem opis pomieszczeń w schronisku

[Srubaa]

Inne zdjęcie jest na wiki.
http://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81o...-Lopiennik.jpg

[Browar]

No to trzeba je tu zamieścić dla ilustracji.

[coshoo]

Ja gdzieś, kiedyś trafiłem na takie fotki:

[Ed 56]

Smutne zdjęcia zamieszczone przez Zbyszka, pierwsze to pozostałości po wierzy obserwacyjnej, drugie to wspomniany przeze mnie niedoszły kominek w piwnicy schroniska.

[Basia Z.]

Schronisku na Łopienniku było dla mnie zawsze taka legendą, której nie dane mi było dotknąć.
W początkach października 1977 byłam na najdłuższej 9-dniowej trasie rajdu SKPB W-wa przez Bieszczady.
Trasa była ogromna, liczyła chyba 80 osób więc nie chodziliśmy wszyscy razem a mniejszymi grupkami, którym przewodnik tylko udzielał rad.
Znałam wtedy i przyjaźniłam się z wieloma przewodnikami SKPB (zresztą nadal utrzymujemy kontakty, np. z Andrzejem Wielochą), ale tych co prowadzili wtedy naszą trasę pamiętam tylko z imienia - był to Jacek wraz z Ireną.

Zapewne w kronikach SKPB istnieją informacje kto prowadził wtedy trasy i jaki był ich przebieg. Chętnie poczytałabym.

Najpierw mieliśmy nocleg na Otrycie, potem 3 noclegi w Ustrzykach Górnych (chyba w szkole, w każdym razie spaliśmy na podłodze w jakiejś wielkiej sali, tak wielkiej ze zmieściło się cale 80 osób), skąd robiliśmy trasy m.in. na Krzemień, Tarnicę i Halicz, a ja w małej grupie przeszłam od Kremenarosa przez Semenowe (co było wtedy surowo wzbronione, bo to była granica z ZSRR). Przewodnik udzielił nam specjalnej pochwały :)

Przedostatni o ile pamiętam nocleg mieliśmy mieć w schronisku pod Łopiennikiem, tego dnia szliśmy o ile pamiętam przez Jasło, była przepiękna pogoda, bajeczne wprost kolory, takie że do dziś pamiętam. Zeszliśmy chyba do Cisnej, tam spotkaliśmy się z resztą grupy i tam dotarła do nas "szeptana" informacja, że schronisko właśnie dzień wcześniej się spaliło.
Załatwiono nam na szybko jakiś nocleg zastępczy, w Cisnej lub Dołżycy (tego nie pamiętam).
Kolejnego dnia w planie było podejście na Łopiennik. Podchodziliśmy przez Horodek, podeszli w miejsce schroniska, były tam dymiące jeszcze zgliszcza, nie pozostało właściwie nic, ani jednej całej belki.

Poszliśmy dalej w kierunku Łopiennika.

[dziabka1]

Znałam wtedy i przyjaźniłam się z wieloma przewodnikami SKPB (zresztą nadal utrzymujemy kontakty, np. z Andrzejem Wielochą), ale tych co prowadzili wtedy naszą trasę pamiętam tylko z imienia - był to Jacek wraz z Ireną.

Zapewne w kronikach SKPB istnieją informacje kto prowadził wtedy trasy i jaki był ich przebieg. Chętnie poczytałabym.

Piękna historia, Basiu.
Może to ci pomoże?

http://www.skpb.waw.pl/przewodnicy/wszechlista.html

[Basia Z.]

Piękna historia, Basiu.
Może to ci pomoże?

http://www.skpb.waw.pl/przewodnicy/wszechlista.html

Zaglądałam i domyślam się o jakie osoby chodzi. Nazwisko Ireny nawet sobie przypomniałam :) Byłyśmy jeszcze kiedyś przy innej okazji razem na jakimś szkoleniu przewodników studenckich na wyspie Wolin i na Rugii.

Ale tras "Połonin" niestety nie ma spisanych.

[Ed 56]

Koniec września to ostatnie dni mego pobytu w schronisku. Zdarzali się pojedynczy goście, czuć było schyłek sezonu. Maciek mówił, że z masowych imprez zostało tylko przeżyć "Połoniny". On dotrwał - schronisko nie.