"Monografia przyrodniczo-historyczna Parku Krajobrazowego Pogórza Przemyskiego" jest moim zdaniem fantastyczna. To praca prawie naukowa, którą nie dość, że można zrozumieć to jeszcze dobrze się ją czyta. Autorem jest Radosław Janicki z Zakładu Ochrony Środowiska INoZ, UMCS Lublin. Podano nawet nr tel. 5375510 w 103. Można ją dostać bezpłatnie w Zespolu Parków Krajobrazowych w Przemyślu tel. 016 6770885. www.parkiprz.itl.pl
Miałam rację, że budowa geologiczna Pogórza Przemyskiego jest bardzo skomplikowana i nie przypomina budowy geologicznej okolicznych regionów. Te informacje zawarte w popularnych przewodnikach można jak to mowią paralotniarze rozbić o kant grani.
Pogórze Przemyskie jest pod względem geologicznym skrajną, najbardziej na wschód wysuniętą jednostką zewnętrznych Karpat Zachodnich. Powstało na przełomie paleogenu i neogenu. W czasie wypiętrzania Karpat na oszarze dzisiejszej Kotliny Sandomierskiej doszło do obniżenia terenu. Powstało morze środkowomioceńskie. Na południu od niego istniał basen wewnętrzny, który był do oligocenu połączony z morzem. Dopiero w neogenie teren PP został silnie sfałdowany. Ruchy górotworu były tak silne, że odkuły część podłoża i przesunęły je na północ o kilkaset km.
Na dzień dzisiejszy nawet nie wiadomo jakie płaszczowiny tworzą zręb PP. Najprawdopodobniej trzy: stebnicka, skolska i borysławsko-pokucka. Co jest widoczne w rzeźnie terenu. Nawet na mapie widać róznice pomiędzy pasmem Wysokiego, a okolicami Przemyśla. Poszczególne serie bardzo ładnie widać na mapie geologicznej terenu. Nie będę podawać z jakich serii zbudowane są poszczególne płaszczowiny.Kwestia tych nieszczęsnych lessów za które mi się oberwało.
Lessy występują we wschodniej części PP. Mają różną miąższość i tworzą trzy serie.Początkowo ich geneza była deluwialna, a potem po zmianie klimatu niveoeoliczna. Gleba która występuje na profilach lessowych to czarnoziemy.