Rozpieracz drzewo wyróżnione zasadniczo w uprawach i młodnikach, które w porównaniu z drzewami tego samego wieku i gatunku w otoczeniu nieznacznie przewyzsza je pod względem wysokości, ale cechuje go wieksza długość i stromy przebieg gałęzi, mimo niezbyt ostrych kątów pachwinowych (sosna), dlatego też jego wierzchołki znajdują sie w pełnym świetle, dzięki czemu jest on żywotniejszy (grubszy i dłuższy), a rozpierając się na boki wrasta w przestrzeń życiową drzew sasiednich - Słownik encyklopedyczny lesnictwa, drzewnictwa, ochrony srodowiska, łowiectwa oraz dziedzin pokrewnych
Praktycznie rozpieracze wyróżniamy tylko w uprawach i młodnikach sosnowych, ewentualnie bukowych. Bieszczadzcy leśnicy nagminnie i całkowicie błędnie odnoszą ten termin do starych, często popastwiskowych i wielopniowych, bujnie rozwinętych buków, jaworów i grabów. Występowanie tych tzw. "rozpieraczy" wewnątrz lasu świadczy o błędach hodowlanych, najczęściej nadmiernej przecince i prześwietleniu drzewostanów z udziałem buka. Młode buki pod wpływem szerokiego dostepu do swiatła rozbudowywują szerokie i bujne korony. Przyrodniczo drzewa takie mają duza wartość, gospodarczo niską - najgorsza klasa drewna tartacznego + dużo opału trudnego w kuciu.


Odpowiedz z cytatem