Takie tam wędrowanie

[don Enrico]

Ach,
czytam, tęsknię za górami ale bardziej za spotkaniem z wami. Dlaczego to się rymuje?
Heniu pisz, poznaje Biesy, a spotkanie z wami jest ogromną przyjemnością.
Zawsze żałuje jak nie mogę z Wami być. Oby jak najrzadziej:)
Hryszcztą "zwiedzałem" na oklep z tabunem koni. Piękna rzecz:D

Trzymam za słowo, a jak nie wystarczy to będę trzymał za co innego.
Gotów jestem dla Ciebie specjalnie coś zmontować.
Mogło by być to przykładowo błądzenie po lesie, tak bez szlaku i bez sensu. Takie błądzenie może trudne i zawierać niespodziewane elementy: przykładowo podany przez Komisarza element hamakowy, czy też ilustrowane przez Bazyla "zaminowanie" Mówiąc szczerze jeszcze tak osranej ścieżki w Bieszczadach nie widziałem, ale co tam, gdy już sobie poszła gdzieś ta ścieżka (a z nią szlak) wyłonił się w lesie daszek
Jak się okazało było to pokrycie dachowe kapliczki, zagubionej bieszczadzkiej kapliczki, stojącej u wyciekającego źródła.
.

.
Może to zabrzmieć dziwnie, ale cieszę się że, nie znam wszystkich takich uroczych i tajemniczych miejsc w Bieszczadach.
Wielu się rozczaruje że taki nieuk i tumak jak ja, ciągle zadaje jakieś zagadki niczym uczony
No więc gdzie można znaleźć tą kapliczkę ?
A ta figurka umieszczona z wątku zgadywajek z detalami .....?
.

.
poniżej kapliczki studzienka i wypływa z niej woda źródlana. Może jakaś legenda jest przypisana do tego miejsca ?
Może komuś wiadomo o "cudownych " właściwościach tej wody ? Przecież nie bez powodu powstała kiedyś ta kapliczka ?
.

.
Zapraszam , podzielcie się wiadomościami o tym miejscu.
ale najpierw trzeba odgadnąć gdzie to jest.
-----
W tym miejscu przypomniałem sobie jak to pewna nasza koleżanka forumowa twierdzi że Bieszczady są zadeptane, skomercjalizowane i nie ma tu już miejsca dla prawdziwych odkrywców.
Nieciekawe, do niczego, nie ma tu wulkanów, kawern i szkieletorów

[sir Bazyl]

(...)
Zapraszam , podzielcie się wiadomościami o tym miejscu.
(...)

„Samo jej otoczenie zaskakuje, albowiem położona jest już w tęgim bukowym lesie, zaś przed nią ujęte w cembrowinę cieknie źródełko z rzadkiej czystości wodą.(...)
Kapliczkę wzniósł ponoć stary wiarus, weteran c.k. austriackiej armii, który wróciwszy po kilkunastu latach wojaczki, postanowił za część przyniesionych łupów ufundować kapliczkę. Niestety, imienia fundatora nikt już dziś nie pamięta.(...)
Przez całe lata kapliczka ściągała ludzi z całej okolicy, którzy przychodzili się modlić. Coroczny odpust odbywał się tu 21 września.(...)”
Cytat z książki „Leśne ślady wiary” Edwarda Marszałka.