A. Potocki, "Przystanek Bieszczady", Libra, Rzeszów 2008. Rozdział pt. "Sprofanowane Sacrum" str. 53-54
Murowaną pięciokopułową cerkiew w Wetlinie, konsekrowaną w 1928 roku, miejscowy posterunek WOP wysadził w powietrze około 1950 r. Średnica jej środkowej kopuły była imponująca, największa w tej części Karpat. Z uzyskanego w ten barbarzyński sposób materiału zbudowano posterunek WOPu. W grudniu 1952 roku jednostka wojskowa nr 2304 z Baligrodu zwróciła się do prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Lesku o przekazanie jej szejściu cerkwi drewnianych w: Cisnej, Lisznej, Smereku, Stężnicy, Woli Michowej i Żubraczem. Decyzja kierownika wydziału do spraw wyznań tejże rady z 24 stycznia 1953 roku cerkwie te przekazano wojsku z przeznaczeniem na rozbiórkę i prawem zużytkowania otrzymanego materiału do budowy urządzeń granicznych. Protokół zdawczo-odbiorczy podpisano 14 marca 1953 roku. Zgodnie z porozumieniem cerkwie zburzono. Najpóźniej ciśniańską, bo w 1956 r...
Dalej autor pisze o strażnicy WOP w budynku klasztoru w Rajskim...
Ciekawi mnie tylko z "czego" wybudowano schronisko na Wetlińskiej...?
Polecam tą książkę... sporo ciekawych szczegółów.