Odp: Znowu pojechałem
Jeszcze nie wróciłem do domu. Nie zawsze mam czas i dostęp do sieci… Cały czas jestem na Podkarpaciu....
Wstaję rano. Wypoczęty, jak dawno nie było. Dzwonię do Renatki do Poznania. Ze zdziwieniem przyjmuję życzenia urodzinowe. Zapomniałem o swoich urodzinach….Plany jasno określone. Najpierw znajduję cmentarz, na którym jeszcze mnie nie było. Mam to, że lubię stare cmentarze… Potem Jazda na północ. Chcę obejrzeć jeszcze jeden cmentarz, kapliczkę i cerkiew z malowidłami na ścianach. Zjadam szybkie śniadanie i jadę. Najpierw zatrzymuje się przy Siekierezadzie. Rozmowa z Rysiem. Krótka, bo nie mam czasu. Jadę tylko kawałek dalej. Zatrzymuję karawan przed mostem nad potokiem dalej pieszo w poszukiwaniu cmentarza. Opis drogi świta gdzieś mi w pamięci ze strony Piotra. Okazuje się, że świta, ale nie bardzo. Zawsze mówiłem, ze nie jest ważne znalezienie tylko ważniejsze jest szukanie… Dość powiedzieć, ze Wylazłem na jedną polankę, potem na drugą polankę. Było tak fajnie, że na każdej z nich trochę się zasiedziałem. Potem zrezygnowany zlazłem na dół. Znalazłem urządzenie „wędzarskie”, które z daleka wydawało mi się jako urządzenie „pędzarskie”. Cóż pomyliłem się. Włażę ponownie pod górę. W pewnym momencie znajduję ślad miśka. Ślad wydaje mi się stary, więc podążam dalej. Dalej jest jeszcze gorzej. Ktoś kiedyś mi powiedział: „jak będziesz wędrował po Bieszczadzie i poczujesz smród jak z lisiej fermy, to spierdzielaj stamtąd, bo niedaleko od Ciebie łazi niedźwiedź”. Taki smród po chwili poczułem. Robiąc hałas zlazłem ponownie na dół. Nie poddawałem się jednak. Poczekałem około pół godziny i polazłem ponownie do góry. Smrodu nie było. Łaziłem, łaziłem i całkiem przypadkowo wlazłem na cmentarz. Kiedyś chyba ktoś o niego dbał. Był nawet kiedyś ogrodzony. Niestety czasy te minęły dawno. Czas i przyroda zrobiły swoje. Las zarósł cmentarz, a zwierzęta /tak myślę/ rozpieprzyły ogrodzenie. Porobiłem kilka fotek i zlazłem do karawanu. Niestety na następny cmentarz i cerkiew czasu nie stało. Wszak mam zamiar udać się … ale niech Marcowy dokończy swoją opowieść. Nasze drogi miały się skrzyżować. Jeszcze tylko spotkałem się z Irkiem i Barszczem i ich znajomym w Cisnej. Miałem też okazję obejrzeć Łemkowynę. Dom z grubych drewnianych bali i podłoga z plastikowych paneli. Pasuje to, jak pięść do nosa. Komercja całą gębą. Byle szybciej skończyć, byle szybciej zarabiać, byle jak…
Odpowiedz z cytatem