Jak tu przejść z Bieszczad polskich na ukraińskie?

[jacob.p.pantz]

łatwo mi
zrozumieć takie czy inne
indywidualne, osobiste
wybory - wbrew temu czy owemu
z takiego czy innego powodu, albo i całkiem bez
(sam nie jestem bez grzechu)

jednak świadome
publiczne
(zatem zakładające jakiś tam wpływ
więc i implikujące pewną odpowiedzialność za konsekwencje
wynikłe dla mniej świadomych czy doświadczonych)
pochwalanie łamania przepisów prawa,
usprawiedliwianie, ułatwianie tego,
czy praktyczne wręcz do tego zachęcanie

(zwłaszcza, że idzie
nie o zakazy jakoś szczególnie represyjne,
godzące w powszechne katalogi praw ludzkich i obywatelskich
któreś z szeroko uznawanych systemów etycznych
ale
o standardowe normy zwyczajnie porządkujące
fukncjonowanie osób i zbiorowości
w aktualnych warunkach społecznych i politycznych)

(zwłaszcza w kwestii zwykłej rozrywki - spędzania wolnego czasu
i gdy całkiem sprawnie można funkcjonowac zgodnie z przepisami)

- pozostaje w mej prywatnej opinii, ciągle jeszcze niestety

pospolitą głupotą

Serdeczności,

Kuba

[wtak]

..tak gwoli uzupełnienia... :)
granica w rejonie przełęczy Użockiej i Sianek jest od ukraińskiej strony dość regularnie patrolowana (chociaż bez specjalnej gorliwości chyba). Na samej przełęczy (przy drodze) jest posterunek, a w samych Siankach "pograniczna zastawa". Sistiema w sporych fragmentach istnieje.
Popatrzcie na mapę Ruthenusa-Krukara widać uchyłek granicy administracyjnej obwodu lwowskiego w rejonie źródła dopływu Sanu (tego z obeliskiem) i Piniaszkowego. Ten rejon jest w gestii straży granicznej ze Lwowa i jest znacznie !! bardziej patrolowany, niż ciut dalej na zachód (czyli na zach od słupów granicznych 222). Tamte należą już do straży granicznej zakarpackiej obłasti i to pograniczników bardzo rzadko się spotyka. Natomiast teren jest jednak trudniejszy.
Na połoniny Starostyny i Pikuja proponuję docierać przez Słowację i przejście gr. SK-UA Ubla-Małyj Bierieznyj. Potem pociąg w kierunku Sianek i... wiatr w żagle :)