Grzbietem Żukowa (Ustjanowa Dln. - Rabe)

[stasiuvino]

Ledwo złapałem rytm marszu gdy ujrzałem kolejną ambonę. Widać, że powstała niedawno. Z niej piękny widok na polanę w dole.

Od tego momentu warunki marszu ulegają systematycznemu pogorszeniu. Ok 30 min. od ostatniego przystanku dochodzę do wyłamanego szlakowskazu. Od południa od strony Daszówki ledwo widoczną ścieżynką dochodzą znaki niebieskie, znaki, które po kolejnych paru minutach odchodzą na północ (przyznam, że nawet nie zauważyłem w którym momencie). Ja idę dalej wzdłuż znakowanej ścieżki rowerowej.

Co chwila spod nóg uciakają sarny. Niestety przy moim refleksie są one znacznie za szybkie aby uchwycić je w aparacie. Zresztą śladów saren i jeleni jest tu pełne mnóstwo i nie dziwię się zresztą temu, gdyż co parę metrów widać upychaną przez leśników do konarów drzew sól, a człowieka w dalszym ciągu na mojej drodze ani widu ani słychu. Droga coraz bardziej błotnista...

[stasiuvino]

Dochodzę do kolejnej polany. Oznacza to że znajduję się na wysokości nieistniejącej wsi Bukowina. Znów zapierający dech w piersiach widok na południe. Gdzieś w okolicach Sokołowej Woli widoczne stado pasących się krów. Daleko, daleko na zachodzie widoczne zabudowania większej wsi. Podejrzewam Teleśnicę Oszwarową ale nie jestem pewien... Znów panorama po same połoniny z Tarnicą włącznie. Kolejna faja i dalej w drogę...

[stasiuvino]

Po kolejnych kilkunastu minutach dochodzę do kolejnej ambony w okolicy większej przecinki. Ku mojemu zdziwieniu tuż za nią trakt skręca w lewo. Rzut oka na kompas - w porządku, to wcześniej musiałem nieco odbić w prawo.... Coraz wyższa trawa, zaczyna chlupać w butach. W pewnym momencie (ok. 500 m za amboną) konsternacja - rozwidlenie w kształcie litery V. Mapa, kompas, hmm nie jestem pewien. Idę w lewo gdyż w prawo wyraźnie biegnie w dół. Zerkam w przewodnik - tak, idę dobrze.

W oddali słyszę wyraźny warkot silników. Po 20 minutach z przeciwka nadjeżdża 5-6 chłpaków na Quadach (nie wiem jak to się pisze). Zatrzymują się i proszą o wskazówkę jak dojechać do Ustjanowej.
- Z tamtąd idę - tłumaczę
- Na piechotę?
- No - odpowiadam
- A po co?
Jak to teraz wspominam w dalszym ciągu chce mi się śmiać. W oczach chłopaków było tyle zdziwienia i niedowierzania.

Chcę zrobić kolejną fotkę. Kur....a, zapomniałem naładować aparat. Sprzęt wysiadł. Kolejne kilkaset metrów zajęło mi przeklinanie i rzucanie wulgaryzmów pod swoją osobą. Jak można być tak głupim... Przypominam sobię, że dysponuję aparatem w telefonie. Lepsze to niż nic. Dochodzę do kolejnej polany. Tu zrobiłem swoją komórą tzw. zdjęcie panoramiczne. Widok znów przepiękny. Już wiem, że jestem nad Sokołową Wolą.

Droga zmienia się w jedną wielką kałużę błota. W niektórych momentach nie ma jak obejść. Błoto na spodniach do kolan, co chwila wpadam po kostki w zimną maź. Patrzę na drzewo - ścieżka rowerowa. Matko, kto to wymyślił.

[stasiuvino]

Patrzę na zegarek. To już 5 i pół godz. marszu. Ok. To znaczy, że wycieczka powoli dobiega do końca. Polana duża niestety ogrodzona siatką z bramą. Trochę to psuje efekt. Tuż przy bramie - o ile się nie mylę - pułapka na korniki. Tu zrobiłem błąd. Zamiast iść wzdłuż siatki - skrajem polany - poszedłem dalej błotnistym traktem. Po 10 minutach zorientowałem się, że nie idę w kierunku Żłobka a na Rabe. Wyciągam przewodnik. No tak, polana z ogrodzeniem była ostatnią atrakcją na trasie. Nie chce mi się wracać do góry. Idę dalej w dół. Po 15 minutach dochodzę do skraju lasu. Kolejna ambona. Coraz mniej widoczna ścieżka. Dochodzę do strumyka na małym potoczku. Za nim rozwidlenie. Idę w prawo - błąd po 100 metrach droga kończy się. Wracam i tym razem w lewo. Wychodzę na łąki. Stado owiec pasie się i ze zdziwieniem patrzy na intruza. Kolejny potok, słychać już samochody. To Rabe. Wychodzę koło cerkwi. Zaczyna grzmieć. Na przystanku autobusowym miła informacja - połączenie za 2 godziny. Zaczyna lać jak z cebra. Głupi ma zawsze szczęście - pomyślałem.

Cały marsz zajął mi 6 godzin. Szedłem wolno z częstymi przystankami. Oprócz "Quadowców" - ani żywej duszy. Piękne miejsca na wyciszenie. Błoto - dopiero od drogi schodzącej do Bukowiny/Daszówki. Szlak dość długi ale nie męczący - bardzo małą różnica wzniesień. Najbardziej godny polecenia jest odcinek od pola namiotowego do szlaku niebieskiego w okolicach Równi.

[stasiuvino]

Zapomniałem jeszcze o jednym bardzo istotnym fakcie. Fotografując panoramę przy ostatniej polanie udało mi się zarejestrować na aparacie przelot UFO!!! To nie żarty!!! Sami zresztą zobaczcie jeszcze raz (górny lewy róg, czwarte zdjęcie od końca).

[Henek]

No i to jest właśnie to co misie lubią najbardziej.
...popatrzeć z daleka na Tarnicę - gdzie sygnalizacja świetlna przepuszcza co parę minut kolejne setki turystów, raz na Szeroki, raz na przełęcz, a raz pod krzyż.
Dzięki Stasiuvino za tą fajną relację, odświeżyłeś wspomnienia.

[Stały Bywalec]

TO jest TO !
Cholera, do 8 września jeszcze tyle czasu !
Podwędzę żonie centymetr krawiecki i chyba zrobię sobie z niego "falę".