Grzbietem Żukowa (Ustjanowa Dln. - Rabe)

[Henek]

Wuka napisała

Dalej,dalej.......!

...no to idę dalej.
Idę dalej, za drogą która prowadzi mnie lasem, a myśli w tym czasie chodzą swoimi ścieżkami.
Nagle zorientowałem się że słońce świeci ze złej strony.
Jak to ze złej strony ? Bo przecież idę na północ (w stronę Żukowa) a słońce świeci mi w twarz
Wyciągam swoją starą mapę i widzę tylko jedną drogę , w dodatku na północ.
No tak, nie wiem gdzie jestem. Nieprawda , wiem. jestem gdzieś gdzie dawniej żyli ludzie a teraz jest pustka i cisza.
O zgrozo ! (powiedzą niektórzy) bez GPS-a łazi ....i się jeszcze zgubi !!!
Nie przejmuję się tym , idę dalej.
skręcam w pierwszą napotkaną po lewej stronie ścieżkę, która ściąga mnie w dół. Wszystko by było fajnie tylko że cisza upalnego lata i brzęczących muszek zostaje nagle tuż obok gwałtownie przerwana przez trzask łamanych gałęzi, tak jakby znienacka czołg ruszył w środku lasu.
Nie powiem, wystraszyłem się troszkę i wypatruję co mogło ten łomot wytworzyć. No tak, dwa dorodne osobniki (typu jeleniowatego) stały przyczajone w lesie i dopiero jak się zbliżyłem na kilka metrów ruszyły wprost łamiąc wszystko po drodze.
Pewnie ich wystraszyłem , ale ja też.

Nad napotkanym potoczkiem robię przerwę na kąpiel ale i posiłek z popitkiem. I w tej głuszy dochodzi cichutkie piszczenie sms-a , otrzymuję pozdrowienia od Bazyla który utknął gdzieś w chaszczach Łupkowa. Znaczy się będzie temat na kolejną konferencję.
Ostro pod górę, przez las , bez ścieżek, na wyczucie wspinam się na Żukowa, zaczęły się ostrężyny skończyły się żarty. Chodziliście w krótkich spodniach po takich chaszczach ? Fajne wrażenie.
Ale docieram na grzbiet gdzie spotykam wyraźną drogę. Teraz lekko i przyjemnie dojść można do polany która odsłoniła się szerokim widokiem w stronę Paniszczowa
.

.
To tutaj z oddali majaczą przymglone szczyty najwyższych Bieszczadów.
To tutaj - co pisałem w kontekście relacji Statuvino- można złapać to co misie lubią najbardziej. Są takie miejsca, są.
Wędrówka grzbietem przyobleczonym wyraźną drogą jest przyjemnie rozleniwiająca. Jako ciekawostki można zobaczyć oryginalne solniczki poustawiane dla zwierzyny. Są niby oryginalne pomniki.

.

.

[joorg]

.... I w tej głuszy dochodzi cichutkie piszczenie sms-a , otrzymuję pozdrowienia od Bazyla który utknął gdzieś w chaszczach Łupkowa....... Jako ciekawostki można zobaczyć oryginalne solniczki poustawiane dla zwierzyny. Są niby oryginalne pomniki.....
.

Pisz ..pisz ,i musze za tydzień tam być przez Ciebie i Statuvino .
Czy o takie solniczki chodzi ?? Te są akurat zrobione (zdjecie )17.08 , między Twoim łażeniem , a Bazyla przebywaniem, no może bliżej Bazylowego .
Pozdrawiam

[Henek]

Solniczka jest na przedostatnim moim zdjęciu. Czyli wyższy pieniek po obciętym drzewie, pięknie wymodelowany przez rozłożyste korzenie.
Na ziemi można znaleźć mnóstwo tropów

[stasiuvino]

Potwierdzam. Nie przesadzę jeśli powiem, że solniczek jest tam kilkanaście a może nawet dziesiąt.

[Henek]

Mijane solniczki i ambony to wymowny dowód na istnienie zwierzyny w tym rejonie. Rozglądając się wokół nie zwróciłem uwagi że szeroki wygodny trakt biegnący grzbietem zaczął schodzić w dół. Niczym użytkownik GPS-sa zamiast patrzeć wokół zaufałem że samo mnie poprowadzi.
Nie poprowadziło. Trzeba było wrócić na grzbiet i wyszukać nikłej ścieżynki która był właściwą kontynuacją trasy.
Tym razem uważniej patrzyłem po nogi i zauważyłem że już ktoś szedł przede mną. Zrobiłem zdjęcie aby porównać czy ma większą stopę od mojej.
.

.
Odcisk wykonany w świeżym błocie potwierdzał że opowiadania o bliskich spotaniach pierwszego stopnia nie były przesadzone.
To przecież tuż obok w dole leży Daszówka i Teleśnica Oszwarowa gdzie wiosną ten osobnik narozrabiał.
Biegnąca grzbietem ścieżka w pewnym momencie odchodzi na północ. Mnie pozostaje odszukanie nowych przejść przez przełęcz obok szczytu 725 (na innych mapach 719) na wysokości wsi Hoszowczyk.
To był najbardziej mylny fragment na całej trasie. Dalej trasa jest już jednoznaczna. Mijane polanki niekiedy odsłaniają widoczki na wcinającą się na tej wysokości Zatokę Teleśnicką.
.

.
Oczywiście dalej spotykamy niebieski szlak który wyskakuje tu z Równi aby wkrótce zejść południowymi stokami, oraz opisane wcześniej przez Stasiuvino polanki widokowe w okolicy Holicy.
Po 7 godzinach wędrówki dochodzę do pola namiotowego i spadam asfaltem do Ustianowej Dolnej czekając na opóźniony autobus.
ale w sumie przecież nigdzie mi się nie śpieszy.
aha : na całej trasie spotkałem grupkę trzech osób poszukujących grzybów.i tyle.

[stasiuvino]

A mieli coś w koszu?