Terka-Tworylne-Krywe-Zatwarnica

[stasiuvino]

Teraz znów przyjemnie i wesoło maszerowaliśmy leśną drogą. Droga w niektórych miejscach zupełnie błotnista, w innych miejscach przypominała małe stawy (zdj.2, które trzeba było omijać szerokimi łukami. W pewnym momencie jak zwykle najbardziej spostrzegawcza Monika dojrzała ślady... misia. I to całkiem świeże. Oczywiście obowiązkowe fotki (zdj. 29 i 30) i dalej w drogę.
W końcu doszliśmy do ruin zabudowań dworskich w Krywem (zdj. 31 i 32). Odbiliśmy w prawo i po 10 min. staliśmy już przy przepięknej i okazałej ruinie cerkwi (zdj.33 i 34). Uwagę zwracają również nagrobek kamienny (zdj.35), drugi - tradycyjny z metalowym krzyżem (zdj.36) oraz bardzo okazała murowana ruina dzwonnicy przycerkiewnej(zdj.37). Trzeba przyznać, że miejsce jest to wyjątkowe i warto zadać sobie trochę trudu aby trafić w to odludzie.
Spowrotem do szlakowskazu przy ruinach dworu. Stąd zgodnie z czerwonymi znakami kierowaliśmy się w kierunku stokówki do Zatwarnicy. (cdn.)

[stasiuvino]

Idąc w kierunku gospodarstwa agrot. u Tosi zatrzymaliśmy się na śniadanie(!) przy jednej z drewnianych wiat (zdj.38 ), które jak widać pełnią właśnie takową rolę. Zresztą mimo, że pogoda pogarszała się z minuty na minutę, widok z tego miejsca na ruiny cerkwi prześwitujące przez zarośla robi wrażenie (zdj.39). Po posiłku ruszyliśmy szybkim krokiem pod górę w stronę wzgórza Ryli (zdj.40) lub jak kto woli Szczołb. Szybkim krokiem, gdyż w powietrzu pachniało deszczem. Po opuszczeniu wzgórza i wejściu w las spotkaliśmy kolejną grupę ludzi. Tym razem byli to turyści podróżujący wierzchem z Zatwarnicy do Krywego - jak myślę(zdj. 41). Po paru minutach doszliśmy do stokówki. Stąd nużącą i mało interesującą trasą jakieś 40 min. do pierwszych zabudowań Zatwarnicy. Całkiem ładnie prezentuje się kościół gdy dochodzimy do wsi - ledwo widoczna kopuła wśród zarośli(zdj.42). Uff w końcu asfalt - przystanek PKS Zatwarnica. Czas na ostatnie pamiątkowe zdjęcie (zdj.43). Jeszcze tylko telefon do przyjaciela Bola i powrót do Ustrzyk wygodnym autkiem.

Wyprawa, którą opisałem miała miejsce 10 października 2008 roku. Trasa znana jak podejrzewam większości na tym forum, jednak osoby, które nie chodziły w tych okolicach a doceniają piękno i nostalgię bieszczad - obowiązkowo powinny tę trasę zaliczyć. Szczególnie jesienią. Czas przejścia - bez błądzenia ok. 6-7 godzin.