Zmarł Jan Szelc

[Anyczka20]

Pewnego ciepłego, majowego dnia spotkałam Pana Jana w jednym z moich ulubionych miejsc... azylu od świata. Poprosił o szklankę wody ... a potem jakoś od słowa do słowa dzień zmienił się na późne popołudnie. Wtedy osobiście poznałam człowieka którego poezję czytałam od zawsze... dwa sacrum zbiegło się w jedno. Do dziś bardzo miło wspominam to spotkanie, tym bardziej, że owocem był wiersz, który od niego dostałam ...



Zejście z Huczka

Trop niedźwiedzia
i drżące jeszcze
siewki brzóz

Stary potok usycha z żalu
i tylko jeden
promień krzyża
z huty Fredrowskiej
na kurhanie

Obok
w kolibie
z pni sosnowych
barwionych lisami
dogasa romans
poetki cygańskiej
z białym wierszem
w talii

Z wonią ziół
absynt wróżby
w którą uwierzył
zaczarowany

Pewien student
z metropolii


Sanok, 6 maja 2007