Mocanita: ostatnia wąskotorowa leśna kolejka parowa w Europie

[Henek]

Wojtku !
jak piszesz

Henek widzę , że jesteś wielkim przeciwnikiem podjeżdżania samochodem w góry

to pisz takie tematy na priva, na priva proszę
nie zaśmiecaj zasadniczego wątku.
Andrzej pyta

Czy ten wyciąg będzie czynny w maju?

... jak zapłacisz to włączą go dla Ciebie w tym dniu i o tej porze którą zapodasz. Pozostaje tylko kwestia ceny i negocjacji.

[Krysia]

Henek więcej luzu, jakie zaśmiecanie zasadniczego wątku???
Wojtek jedzie do Rumunii więc pisze w temacie.
Ja jestem za off roadem najwyżej będę znowu płakała jak...no nie ważne gdzie, bo mnie zaraz zjedzą

[Basia Z.]

Może małe wyjaśnienie "techniczne" co do podjazdów samochodem w góry.

Przełęcz Przysłop jest przejezdna, jest tam normalny asfalt, jeżdżą autobusy i ciężarówki. Podjazd na tą przełęcz ułatwia podejście pod Gargalau (ok 3 godz. od przełęczy w jedną stronę i ok 700-800 m podejścia) ale na inne wysokie szczyty - Pietros lub Ineul jest daleko.

Można kombinować z wypadem z przełęczy na dwa dni - np. na Ineul, ale to się wiąże już z zabraniem namiotu i innego sprzętu biwakowego.

Pietros Rodniański jest w zasiegu jednodniowej wycieczki z Borszy, nigdzie nie trzeba podjeżdżać (a nawet nie da się), ale jest to o ile pamiętam 1700 m deniwelacji, a więc spora wyrypa.
Mimo wszystko da się wejsć i zejść w około 10-12 godz.

Drogami w głąb dolin zdecydowanie nie opłaca się zapuszczać, można zniszczyć samochód, są w bardzo ale to bardzo złym stanie, czasem zamiast drogi jest po prostu potok.

Głownym problemem nie są raczej odległosci i dlugości dolin, tylko różnice wysokosci. Każde wejscie na szczyt to minimum 1000 m podejścia.

Dlatego ja osobiscie preferuję turystykę z namiotem i noclegami wysoko.
Niemniej zdarzało mi się robić podejścia jednodniowe - tam i z powrotem, jednak były to raczej poważne i długie wycieczki (no może z wyjątkiem Torojagi, która pomimo podejścia ok. 1200 m była bardzo przyjemna i wcale nie męcząca).

Pozdrowienia

Basia

[Doczu]

Witam.
Henek, ja także jestem zagorzałym przeciwnikiem bezmyślnego rozjeżdżania gór przez offroadowców, ale w przypadku Wojtka (Andrzeja nie mialem okazji poznać osobiście niestety) jest to całkowicie uzasadnione.
Nie czuję się tu uprawniony do pisania o stanie zdrowia Wojtka, ale zapewniam Cie Henek, że Wojtek to człowiek o wielkiej miłosci do gór i ludzi, i z pewnoscia gdyby stan zdrowia mu na to pozwalał, wolał by pokonac pieszo tą, czy inna trasę.
O jednym Cię Henek mogę zapewnić - Andrzej z Wojtkiem nie zamierzaja podjeżdżać dla sportu.
A wracając do tematu - przypominam Panowie, że w maju (nie pamiętam kiedy KIMB się odbywa) może tam jeszcze leżeć śnieg.

[andrzej627]

Dziękuję wszystkim za cenne rady.

Basiu, na jakiej mapie widzisz Torojagę? Mam ją na amatorskiej mapie do GPSu, ale nie widzę tam żadnego szlaku. Poza tym czy na 1930 m można wejść w maju? Przecież tam będzie jeszcze śnieg.

[krzychuprorok]

W wykazie znakowanych szlaków w Górach Marmaroskich na stronie alpinet.org nie ma Torojagi, także szlak na tę górę nie istnieje. Wogóle to chyba nie ma żadnej współczesnej mapy, na której byłaby Torojaga. Znam tylko radziecką topograficzną arkusz L-35-2 (Baja Borsza) w skali 1: 100 000.

[Basia Z.]

W wykazie znakowanych szlaków w Górach Marmaroskich na stronie alpinet.org nie ma Torojagi, także szlak na tę górę nie istnieje. Wogóle to chyba nie ma żadnej współczesnej mapy, na której byłaby Torojaga. Znam tylko radziecką topograficzną arkusz L-35-2 (Baja Borsza) w skali 1: 100 000.

Szlaku nie ma.
Śpiąc w Borszy dojechaliśmy miejskim autobusem do Baja Borsza (ok 5-6 km, można łatwo dojechać samochodem). Jest to brzydka górnicza miejscowość, bo są tam kopalnie rud polimetalicznych. Wprost stamtąd poszliśmy po prostu do góry. I tak idąc sobie grzbietem kilka godzin, dość spokojnie z częstymi odpoczynkami za ok 5-6 godz. doszliśmy na szczyt. Cały czas szliśmny ściśle grzbietem - drogami, potem ścieżkami. Prawie pod szczytem widzieliśmy dużą rodzinę cygańską z małymi dziećmi, wszyscy zbierali jagody. Z powrotem niestety tą samą drogą.
Mapy mieliśmy tylko WIG-ówki.
Niespieszne zejście (robiliśmy pełno zdjęć) zajęło nam ok. 4-5 godz. i na koniec dosłownie biegnąc zdążyliśmy na autobus z powrotem do Borszy.

Pozdrowienia

Basia

[irek]

Troszkę weszliśmy w podziemia i sobie po planowaliśmy. Moje założenia i pomysły przelałem na www. Na razie jest to pierwszy dzień ale co chwile będą przybywały następne . Czekamy na cenne uwagi i pomysły :) A po powrocie pewnie niejedna relacja powstanie.
Tak więc moje gdybania tutaj: www.rumunia.net.travel.pl

[Basia Z.]

Czekamy na cenne uwagi i pomysły :)

No to od razu mam.

W okolicach Sygetu i Sapanţa jest kilka drewnianych cerkwi z listy UNESCO, warto je zobaczyć.

Szczególnie piękna była wg mnie cerkiew w Deseşti z fantastyczną polichromią wewnątrz.

Na mojej galerii zobaczyć można zdjęcia Kuby (czyli jacob.p.pantz) z objazdówki po tamtym rejonie (bylo nas 7 osób, wynajęliśmy sobie busa), w tym sporo zdjęć wnętrza cerkwi w Deseşti :

http://picasaweb.google.pl/basia.zyg...kieZdjCiaKuby#

Niektóre, niestety nie wszystkie zdjęcia są podpisane.

Jeszcze inna galeria, tym razem mojej koleżanki (sporo się powtarza):

http://picasaweb.google.pl/jolanta.w...ieIRodniaSkie#

Zdjęć jest bardzo dużo, ale dają pojęcie co tam mozna zobaczyć.

Ja niestety nie miałam wtedy aparatu (i dobrze, pewnie byłaby trzecia podobna galeria )

Pozdrowienia

Basia

[buba]

nie gonili was w desesti ze robicie zdjecia w srodku cerkwi? mnie gonili :( chyba tylko dwa pstryknelam z ukrycia wiec mi sie rozmazaly :(