Siły i zaparcia w tych zmaganiach. A gdy Cię coś podkusi, aby choćby na chwilę odpuścić, przypomnij sobie wszystkich, których kochasz i miejsca, które są najdroższe - dla nich warto walczyć.

Nuć sobie, z naciskiem na dwa ostanie wersy:

"Więc nie martwmy się, bo w końcu
Nie nam jednym się nie klei
Ważne by, choć raz w miesiącu
Mieć dyktando u nadziei
Żeby w serca kajeciku
Po literkach zanotować
I powtarzać sobie cicho
Takie prościuteńkie słowa

Jeszcze w zielone gramy jeszcze nie umieramy
Jeszcze się spełnią nasze piękne sny marzenia plany
Tylko nie ulegajmy
Przedwczesnym niepokojom
Bądźmy jak stare wróble, które stracha się nie boją
Jeszcze w zielone gramy chęć skroń niejedna siwa
Jeszcze sól będzie mądra a oliwa sprawiedliwa
Różne drogi nas prowadzą, lecz ta, która w przepaść rwie
Jeszcze nie
Długo nie"

Pozdrawiam bardzo serdecznie.