Malinowe wypady w Bieszczady

[malinka74]

Wypad nr 3 jedniodniowy 11 lipca 2009
Tym razem pogoda pięknie dopisuje .Po śniadanku na parkingu w Lutowiskach mamy w planach wejście na Wetlińską .Po drodze przy skręcie na Zatwardnicę bierzemy na stopa przemiłą siostrę zakonną z Torunia wraz z jej siostrą .One też udają się w tym samym kierunku .dojeżdzamy na Przełecz Wyzną i po kupieniu bilecików udajemy sie na szlak .Specjanie wybieram taka łatwą trasę ze względu na kondycję meza - on chodzi ale na króciutkich dystansach - ja jestem nieco lepiej rozchodzona - bo spaceruje z kijkami trekkingowymi .Mimo upału na dole bierzemy w górę skafanderki .Szlak jest mokry , trawa śliska - poprzedniego dnia lało i była burza.Mój mąż troszke lecewazy górkę i łapie pod szczytem zadyszkę .Idziemy oboje w adidasach - nie mamy jeszcze trekkingów - ale po tej trasie jestem w 100 % przekonana do ich kupna .Widocznośc na górze się doskonała , choć wieje lekki acz chłodny wiaterek - czujemy takie typowe górskie powietrze świezutkie i ostrzejsze.Połonina jest cudnie zielona - podjadamy sobie batoniki siedząc pod Chatką - no i podziwiamy piękno widokow - świetnie widać okolicę .Schodzimy na dół(na szczęście morka trawa szybko wysycha) i na parkingu jemy kanapki - chmurzy się nieco i lekko kropi .Dziś wypad do Chatki po zbudowaniu kondycji jest dla nas przebieżką .Nastepnie udajemy się do Myczkowiec - oboje nigdy tam nie byliśmy - cóż to chyba jedyne miejsce w Biesach które mi sie nie podoba - jest pusto , ale jakoś nieciekawie .Spacerujemy po zaporze - Solina wydaje się inną bajką - ładniejszą .No i już wracając mój mąż podejmuje decyzję nastepna wycieczka - Tarnica .
p.s. zdjęcia ze wszystkich wypraw są w moim goglowskim albumie .

[malinka74]

Wyprawa nr 4, 24 lipca 2009 ,jedniodniowa
Cel podrózy Tarnica .

Budzimy się wcześniutko przed 4 rano na dworze już jasno ale nietypowo - jakieś żólte chmury i dziwne oswietlenie ,ciepły i silny wiatr jakby miała być burza - ale twardo kierując się prognozą pogody podejmuję decyzje jedziemy .
W Birczy jest coraz ciemniej - jakby miało się solidnie rozpadac - mimo aury jedziemy dalej.Na śniadanie zatrzymujemy się na punkcie widokowym w Lutowiskach .Gór nie widac - z trzech stron pełne zachmurzenie - tylko od zachodu niebo niebieskie - telefon z domu mnie uspokają - w Przemyslu już się rozpogodziło pieknie .Jedziemy do Wołosatego .Na parkingu pakujemy plecak - bierzemy 3,5 litra picia - mężuś przebiera trekkingi - ja nadal w adidasach bo w sklepie nie było na mnie numeru .Jest ciepło nieco wietrznie - a pani Tarnica w białych chmurach .Głaskamy Murzyna , kupujemy bilety i w górę .Idąc zatrzymujemy się na przystankach ścieżki Orlik krzykliwy .I sam pomysł takich ścieżek uważam za genialny - mnie ciekawi przyroda która w Biesach jest wyjątkowa .Podoba nam się żuraw studzienny .Gdy wchodzimy do lasu urzekają mnie mostki i kawel gdzie przeważają świerki - przy podejściu ku końcowi buków wychodzi słoneczko .Robimy sobie postój po wyjściu z lasu .Podziwiamy Pikuja i Stoha - widac je w miarę dobrze a mamy dokładny opis panoramy .Wolnym tempem robiąc fotki - które wychodża rewelacyjnie - bo chmury i słonko tworzą na połoninach "koronke " cienia i światła - podchodzimy na górkę - chwilowy oddech na Siodełku i w górę .Tarnica jeszcze bez barierek ale zatłoczona .Rozkładamy karimatkę z widokiem na Halicz i Krzemień.Na szczycie spotykamy oazę - fajnie spiewają i gdy już mamy schodzić zaczyna się ich Msza Św .Oczywiście zostawiamy drobnaczki w Krzyżu aby powrócić .Na górze mamy piekną pogodę - chury znikają i świeci ostro słonko .Jest bardzo gorąco i szybciutko łapie nas opalenizna.Schodzimy do Wołosatego i w barze Pod Tarnicą konsumujemy pierogi ruskie oraz kawkę .Dokuczją muszki - ale i one są tu cudne .Postanawiamy ze jedne dzień to nam mało - na przyszły wypad planujemy już nocleg.Wracamy do domu pelni wrażeń i coraz bardziej zakochani w Biesach .

[malinka74]

Wypad nr 5 dwudniowy 8 - 9 sierpnia
Lutowiska - Muczne - Bukowe Berdo - Tarnawa Niżna - Połonina Caryńska

Jak zwykle bywa w ostatniej chwili dowiaduję sie ze mamy wolny weekend.W piątek od rana obdzwaniam możliwe miejsca noclegowe - środek sezonu więc musi być łut szczęscia aby coś znaleźć .Udaje się - mam do wyboru Hotel Górski w UG i Hotelik w Tarnawie - wybieram druga opcję ze względu na cenę i spokój .
Wyjeżdzamy wczesnym rankiem - pogoda przeciętna - sporo chmurek na niebie .Tradycyjnie w Lutowiskach na punkcie widokowym zjadamy śniadanko - choć ja zjadam symbolicznie - jakoś nie mam apetytu.Jedziemy do Mucznego - jest chlodno i lekki zimny wiaterek podwiewa.Coś mnie oświeca i biorę dodatkowe dresy do plecaka .Kupujemy bileciki i zaczynamy wspinaczkę .Jest trochę mokro po wczesniejszych opadach a my sobie podlagamy ze szlaku czy gdzieś jakiegoś borowika nie widać .Niestety same trujaczki .W lesie podziwiamy cudne narośle na pniach buków - istne rzeźby natury - patrząc chwilkę idzie dopatrzyć sie róznych kształtów .Po wyjści z lasu na połoninę robimy postój na batonika .Jest dużo zimniej niż na dole i dokucza wiatr - ubieram pod spodnie dresy - troszkę cieplej .Przechodzimy cała grań Bukowego - w dole fajnie widać Muczne - ale widocznośc nie rozpieszcza zbytnio .Jak zwykle siadamy sobie na odpoczynek na grani - szukamy miejsca osłoniętego od wiatru i podziwiamy grzbiet m.in.Szerokiego Wierchu.Byłoby względnie pusto na górze gdyby nie wycieczka dzieciaków - fajne smarkacze .Lornetkujemy sobie okolicę - no i powoli schodzimy do Mucznego .To moja pierwsza wyprawa w profesjonalnych butkach - udało mi sie zdobyć Bergsony Lady Dolomiten - które troszkę ocierają mnie na kostce ,bo skarpetka sie zsnuęła - no i co tu ukrywać ucze się iść od pięty a nie od palców jak to zwykle w obuwiu sportowym.W Mucznym idziemy do hotelu na obiadek.W restauracji jest dośc tłoczno - większość stolików zarezerowana dla obozu sportowego .Zjadamy schabowe z frytkami i surówkami ,męzuś sobie jeszcze barszcz ukraiński zamawia - mnie wystarczy drugie .Ostatni telefon do domu w zasiegu i jedziemy do Tarnawy - tam recepcja tylko do 7 czynna.Zachwyca nas po drodze stary wiadukt , dziewicze lasy i klimat "końca świata - gdzie diabeł mówi dobranoć "W Tarnawie dostajemy przytulny pokoik ,bardzo miłe panie opiekujace się hotelikiem i czystośc robi jak najbardziej pozytywne wrażenie .Mnie dopada wychłodzenie ze szczytu Bukowego - marznę i zawijam się w kołdry .Meżuś spacerkuje jeszcze po Tarnawie - ja już nie .Biorę gorący -wręcz wrzący prysznic i ciepło mi wraca .Zasypiam jak niemowlak .Rankiem wypoczęci budzimy się koło 6.Zapowiada się ładniejsza pogoda i więcej słonka - stąd plan Przelecz - Caryńska .Zegnamy Tarnawę z myslą ze bedziemy tu nie raz wracać .W UG wstepujemy na kawencję do Zajazdu Pod Caryńską .Kusimy się jeszcze na gorący bigosik .Jedziemy na parking i zdobywamy Caryńską .Jest o wiele cieplej i widoczność lepsza - Raweczki pięknie widoczne - kuszą aby zdobyc .Po drodze mijamy sympatycznych ludzi - rozkoszuję sie każdą chwilką niesłyszenia cywilizacji .Na górce dochodzimy do punktu 1297 m - gdzie robimy sobie biwak na obiadek z suchego prowiantu .No i pada postanowienie - przyjeżdzamy jak najszybciej zdobyć Rawki .Wlokąc sie totalnie schodzimy w dół - przeraża myśl o powrocie.Robimy jeszcze serkowe zakupy u pana Nikosa i decydujemy sie wracać przez Lesko .W Lesku korek - co nas szokuje .Gdy wracamy do miejsca zamieszkania uderza nas w nosy smród - serce krzyczy - chcę mieszkać w Biesach .

[malinka74]

15 sierpnia 2009 wyprawa jedniodniowa Przemyśl - Lutowiska - Przelecz Wyzniańska - Rawki - Górna Wetlinka - Przemyśl

Długi weekend nie objął wszystkich - mamy tylko jeden dzień ale decyzja bez żadnego namysłu jedziemy .Takżesmy się na Rawki napatrzyli w niedzielę ostanią ,że aż nogi sie rwią .Wyjeżdzamy raniutko przed 5 .Po drodze w Liskowatem przepuszczamy owieczki na wypas - ech te ich kupki długo się podwozia trzymały .W Lutowiskach jemy szybkie sniadanko - serki i chlebek z szynką .Na parkingu jesteśmy jedni z pierwszych - ubieramy trekingi i w górę - pogoda jest średnia - więcej chmurek i nie za gorąco .W Bacówce też ludziska snadankują - rezygnujemy z kawki i i dziemy w górę .Przy wejściu do lasu spotykamy SG z fajnym psiakiem - ależ grzeczny - nie tak jak nasz rozrabiaka.W lesie jest chłodno i wilgotno od strumienia .Jego szum kojarzy mi sie z Tatrami - wodospadzik przy rozwidleniu bajeczny .Droga na Rawki to jedna chyba z najbardziej stromych - daje w kośc - wypity po drodze energy drink pomaga nieco .Słonka prawie nie widać .Pod szczytem Malej Rawki robimy odpoczynek bo ja padam .Jarzębinisko zachwyca .Wypoczęta gnam na Małą Rawkę i bez odpoczynku decydujemy się podejśc na Dużą .Robimy sobie biwaczek niedaleko słynnego słupa .Jest pochmurno i dośc wietrznie - sweterki się przydają .Ale i cudnie - piękny widoczek na Caryńską .Gdy schodzimy znacznie porawaia się pogoda i słoneczko .W Bacówce pijemy kawkę - ach jak smakuje .Czas na parking i po serki .Serce sie kraje - cudna pogoda góry , a tu trzeba do domi i pracy .Ale obiecujemy sobie dłuszy wypadzik .Miał być jeszcze w sierpniu ale z powodu braku noclegu mam miejsce dopiero we wrześniu .
cdn

[Piskal]

15 sierpnia 2009 wyprawa jedniodniowa Przemyśl - Lutowiska - Przelecz Wyzniańska - Rawki - Górna Wetlinka - Przemyśl

W Bacówce też ludziska snadankują - rezygnujemy z kawki i i dziemy w górę

Rezygnujemy z kawki
Bo walimy na Rawki.