Brenzberg

[Recon]

Takiej postawy też nie rozumiem i nie akceptuję.

Browar i Pyra.57, dziękuję, że to zauważyliście.
Tutaj autor od razu się zabezpiecza i pokazuje alibi, by nie być osądzonym przez "poprawnych" jako jakiś rewizjonista lub mąciciel, chociaż i tak "wybija się ponad szary tłum" (czyj cytat, to zachowam dla siebie) pozwalając sobie na publiczne(!) przypomnienie "tych wydarzeń".

[partyzant]

Na wschodzie mamy setki jeśli nie tysiące Brenzbergów.

[Recon]

Reportaż. Zbrodnia UPA w Mucznem
Opublikowany 22 kwi 2017
15 sierpnia 1944 roku w Mucznem, w Bieszczadach, na terenie leśniczówki Brenzberg bandy UPA okrutnie wymordowały 74 Polaków. Byli to mieszkańcy okolicznych wiosek m.in.: leśnicy, księża oraz dzieci, którzy ukrywali się przed ukraińskimi nacjonalistami. Polacy umierali w męczarniach, nigdy nie zostali pochowani, a ich ciała wchłonął las.

• Kategoria
  
  
  • Ludzie i blogi
  
  
• Licencja
  
  
  • Standardowa licencja YouTube

https://youtu.be/6gX7mH7MBE8

[Miejscowy]

"Zbrodnia to niesłychana..." (przypomina mi "Lilie"):

"
Dwaj koledzy z Brenzbergu, co jak bracia byli,
Obaj się w jednej dziewce ruskiej zadurzyli.
I wzajemnie wstręt k sobie poczuli haniebny.
Że się jeden drugiemu stał tu niepotrzebny.
W tym miejscu, gdzie krzyż stoi, jeden zamordował
Drugiego niegodziwie i upozorował
Śmierć przypadkiem, że lora przejechała jego.
Lecz mord się nie ukryje, nie jest nic dziwnego,
Bo krew niewinna woła o pomstę do Boga,
Wszystko więc się wydało, bo choć pusta droga
Była w owym momencie, chłopak na maliny
Był jakiś w owym lesie i z dala z gęstwiny
Obserwował zdarzenie. Tak zamordowany
Został potem w tym miejscu mordu pochowany,
A morderca w areszcie znalazł miejsce dla się...
"

Można posłuchać dr. Krukara:
http://www.bieszczadzka24.pl/histori...ieku-film/6151

[Miejscowy]

Jeszcze jeden wierszyk pozwolę sobie przytoczyć; o żądnej zemsty na ludziach jodle.
Wiersz pochodzi z epopei ks. Erazma Skórnickiego „W Karpatach”, w rozdziale "Brenzberg", wydanej przez Ruthenus w 2014 roku:

"Ale wróćmy już do tych, co pod lasem idą!
Właśnie teraz siadają pod jodły egidą,
Starej grubej i wielkiej. Dziwne tu uczucie.
Ogrom ciebie przetłacza. Usiądziesz, wnet ucie-
Kać stąd musisz czym prędzej z jakimś lękiem w duszy
I wolisz nikły krzaczek, którym wiatr poruszy,
Niźli taką potężną, niebotyczną jodłę.
A pastuchy, jak zwykle na igraszek modłę,
Szeroko rozpalali przy jodle tuż blisko
Z uzbieranych gałęzi i szyszek ognisko.
Wypełnili więc dziuplę wielką z jednej strony.
Pień cały do gałęzi stał się osmolony.
Stąd krzywda wyrządzona drzewu przez człowieka
Jakby zemsty żądała. I każdy ucieka
Z jakimś strachem spod jodły…"

Chyba się przespaceruję do Ruthenusa..

[dorota z krakowa]

"Brenzberg"


i tylko buki widziały.
w rozpaczy kuliły ramiona...
wiatr głośno krzyczał!
na próżno.
nienawiść...
jej wiatr nie pokona...

i tylko ziemia z czułością
do łona tuliła ich ciała,
skąpana we krwi,
niczym w rosie...
jak matka
nad synem – płakała...

i tylko niebo zadrżało,
przywdziało nocną żałobę.
nikt nie rozumiał,
nie słyszał
wołania
tej ciszy sierpniowej...

i tylko studnia została,
choć z żalu uschło jej serce.
i cisza,
ciągle ta sama,
wciąż woła,
by nigdy więcej...

(02.11.2011)

Dziękuję za piękny wiersz.
Sama esencja.

[Miejscowy]

"Brenzberg"


i tylko buki widziały.
w rozpaczy kuliły ramiona...
wiatr głośno krzyczał!
na próżno.
nienawiść...
jej wiatr nie pokona...

i tylko ziemia z czułością
do łona tuliła ich ciała,
skąpana we krwi,
niczym w rosie...
jak matka
nad synem – płakała...

i tylko niebo zadrżało,
przywdziało nocną żałobę.
nikt nie rozumiał,
nie słyszał
wołania
tej ciszy sierpniowej...

i tylko studnia została,
choć z żalu uschło jej serce.
i cisza,
ciągle ta sama,
wciąż woła,
by nigdy więcej...

(02.11.2011)

tak mi się pokimbowo przypomniał jeden z powodów, dla których na filiplesnego głosowałem