W rzeczy samej ładnie to Derty ująłeś
Masz mój podpis pod tym.
Teraz właśnie tak ma to wyglądać - furą na parkinzio, szybka zmiana sandałów na borealki, wpad na pik, kilka fot (tylko ma być dużo niebieskiego), zejście do parkinzia i odlot do komfortu. Żadnych smrodów ognisk, okopconych garów, wilgotnych śpiworów, spleśniałych namiotów itd. To są jakieś przeżytki, anachronizmy. GPS, namierzamy point, wykonujemy way i come back. No i trzeba się zmieścić w czasie na tabliczce, bo inaczej wyprawa nieudana. Jak nie ma szlaku i tabliczek, znaczy nic tam nie ma i się nie idzie. Nigdy nie wolno iść, gdy pada lub jest > 50% pokrycia nieba przez chmury, bo foty do luftu.