Galeria: KOLOROWE Bieszczady

[Miejscowy]

Już dziewiętnastowieczny esteta Mallarme stwierdził,że wszystko istnieje po to,by znaleźć się na fotografii...,a ja z tymi słowami mam problem do dziś...tzn:
Fotografowanie jest nie tylko rodzajem zaświadczenia o przeżyciu czegoś, jest także środkiem rezygnacji z przeżyć ,ponieważ człowiek ogranicza je wyłącznie do poszukiwania ładnych widoków,a przeżycia przekształca w obrazy i pamiątki.
Podróże( które to uwielbiam bardzo...)stają się strategią gromadzenia zdjęć.
Sama czynność wykonywania zdjęć działa kojąco i łagodzi ogólne poczucie zagubienia towarzyszące ludziom ,zwłaszcza w podróży.
Większość turystów odczuwa przymus odgrodzenia się aparatem fot.od czegoś ,co jest godne uwagi,a co spotyka nas w drodze.Niepewni jak zachować się w podróży robią zdjęcia...

Kurczę,odznaki tej skłonności zauważyłem także u siebie...!

pamiętam, że rozmawialiśmy na ten temat po zdobyciu Przełęczy Nasiczańskiej (717m.) (zaprawdę moje najcięższe podeście w życiu..).
Sam od kilku lat walczę z tym odgradzaniem się; podróżuję bez aparatu i czasem nawet mi się udaje nie odgrodzić się; nie psuję np., robieniem zdjęć, rozmowy z pilarzami,

ale, niestety, mam starą zdezelowaną komórkę
i chociaż przecież nie przepadam jakoś specjalnie za widoczkami, a za wschodzikami/zachodzikami to już w ogóle..
ale z tego co?z tego pstro!
ustawiam się w szeregu o świcie i pstrykam foty jak głupi, w pełni zdając sobie sprawę, że mój telefonik kompletnie się do takich zdjęć nie nadaje: