Józef Pawłusiewicz syn ziemi bieszczadzkiej czy ?

[Moraczewski]

Józef Pawłusiewicz syn ziemi bieszczadzkiej czy powojenny komunistyczny osadnik ?

Pytanie to zadaję gdyż na tablicy przed domem "Pawłusiewicza" , jako jego miejsce urodzenia jest podawana wies pod Lwowem?

Twoje pytania i stwierdzenia sa mocno "tendencyjne"!

Sugerowanie :"komunistyczny osadnik","ludzie mówia o nim 'dziwne' rzeczy","opiekun Berlinga"
Myśle,że nie jest w porządku wobec tego człowieka !

Gdybyś zadał sobie choć trochę trudu i :

1.przeczytał jego wspomnienia,
2.porozmawiał z ludżmi którzy go dobrze znali,
3.pogrzebał trochę w archiwach,
to wszelkie twoje wątpliwości zostałyby rozwiane.

Józef Pawłusiewicz urodził się w majątku swoich dziadków Pióreckich w Stawczanach k/Lwowa w 1902 r.
Rodzice jego kupili Łeg będący częścia wielkiej własnosci Roińskich (właścicieli pałacu w Sokolem) jeszcze przed 1908 r.(gdy Józef miał ok. 6 lat, wiec jest z Bieszczadami związany od lat dziecięcych)
Po ukończeniu szkoły oficerskiej w Grudziądzu w 1925 r i centralnej szkoły straży granicznej w Gorze Kalwarii k/Warszawy był zawodowym oficerem az do zakończenia kampanii wrześniowej pracując na różnych placówkach w Polsce (Gdynia,Silna,Krępna,Dzietrzkowice k/Wielunia). po kapitulacji przedarł się spod Wielunia w Bieszczady w cywilnym ubraniu i pozostał tu az do opisywanych przez niego walk z UPA w ramach obrony ludności na terenie Bieszczad.
Po wojnie był twórcą i pierwszym komendantem szkoły tresury psów służbowych w Sułkowicach k/Warki (treserzy Szarika i Cywila to jego uczniowie i byli podkomendni). Było to miejsce gdzie realizował swoją wielką pasję jaką była kynologia.
Przeszedł na emeryturę w 1959 r i od razu powrócił w Bieszczady gdzie pozostał aż do swojej śmierci w 1979 r.(pierwsze wydanie "Na dnie jeziora" ukazało się już po jego śmierci)
Dom który wybudował w Rajskim był jedynym domem w okolicy.
"Berlingówka" powstała dużo póżniej

[eszka]

Twoje pytania i stwierdzenia sa mocno "tendencyjne"!

tendencyja jest książka "Na dnie jeziora". Znam, czy raczej znałam (bo już nie żyją) osoby, które miały kontakt z Pawłusiewiczem i nie wyrażały się o nim pochlebnie, zwłaszcza w kontekście jego działalności partyzanckiej

[Moraczewski]

Książka "Na dnie jeziora" to wspomnienia jednego człowieka ,dotycząca przeżyć wojennych czy myśliwskich , sytuacji oglądanych "jedną parą oczu".Mocno okrojona przez cenzurę i wydana po śmierci jej autora.
Napewno inne osoby które nawet znalazły się dokładnie w tym samym miejscu i czasie opisywanym przez Pawłusiewicza mogły mieć zupełnie inne odczucia.
Zwłaszcza jeżeli były po drugiej stronie barykady. A nie zapominajmy,że opisuje on sytuacje wojenne gdzie konflikt był i to bardzo krwawy. Co do tego chyba nikt nie ma wątpliwości.
Przygotowywana pozycja multimedialna jest ,jak słyszałem, materiałem o osobie Pawłusiewicza.Jest zbiorem relacjii różnych osób, z różnych środowisk ,które go znały.

Moje stwierdzenie o tendencyjności wypowiedzi wyżej przytoczonej dotyczyły rzeczy które wymieniłem:
"komunistyczny osadnik",
"opiekun Berlinga"
itd...
Były to nieprawdziwe i krzywdzące stwierdzenia co starałem sie w miarę możliwości uzasadnić.

Poczekajmy na zapowiadane wydawnictwo i miejmy nadzieję,że dowiemy się wielu nowych faktów z życia tej niewątpliwie nietuzinkowej postaci.

[delux]

....Zwłaszcza jeżeli były po drugiej stronie barykady,to przedstawione wydarzenia w książce mogą się wydawać żeczywiscie tendencyjne...jak i osoba samego autora...ale trzeba by było jakoś to uzasadnić kolego Eszka a tak...to można sobie pisać do woli ..co kto woli..