Bieszczadzka Inicjacja

[Samotny Włóczykij]

ale skad to poczucie beznadziei? byles w pieknym miejscu, wszystko bylo w porzadku... dziwne...

Dla mnie też to było dziwne i nie spodziewałem się tego. Bo do tej pory traktowałem Bieszczady wyłącznie turystycznie i przygodowo, tak, jak Wy. Dopiero potem, gdy wracałem, zrozumiałem, że dzięki temu uzyskałem coś niesamowitego. Inicjacje z zasady nie są przyjemne, bo one polegają na trudnościach. Im większe trudności, tym większe zadowolenie po przejściu inicjacji.
Przygody stanowią w Bieszczadach pewnego rodzaju wabik, ale jeśli ktoś przekroczy pewien pułap ich intensywności - to automatycznie jest to traktowane jako pierwszy etap inicjacji, którego drugim etapem jest, niestety, totalna beznadzieja. Wy widocznie jesteście jeszcze na etapie wabika.

[trzykropkiinicwiecej]

... uważasz że wszyscy traktują te Góry jak przygodę a Tylko Ty jesteś "uduchowionym" traperem po inicjacji? ...ło matko... powtórzę się po raz kolejny... BZDURY chrzanisz.. tudzież pieprzysz jak potłuczony.... caałkiem personalne to i świadome... zamierzone wręcz... WY jesteście szczeniaki.. a JA to stary wilk... żesz ...ku... i inne epitety... za dużo tego JA , kolego... płytkie to jak cholera.. ale co zrobić... szczęścia życzę... szczerze... i bez ograniczeń...

[peruwianka]

hm... w Bieszczadach byłam kilkakrotnie, raz z bardzo ciężkim "bagażem" wydarzeń w życiu osobistym, ale nawet wtedy nie było mowy o jakiejś beznadziei...jeśli przebywam w pięknym miejscu, z fajnymi ludźmi to po prostu zostawiam ten "bagaż" za sobą i ciesze się chwilą.
I chyba bardzo mi się podoba pozostawanie na "etapie wabika"