Początki z bieszczadami

[Derty]

Zgadzam się z Wojtkiem. Trzeba wiedzieć, jak szukać. Miejsce magiczne to jest czasem takie miejsce, w którym bywało się i sto razy, aż nagle przyszedł ten moment, gdy wszystko ułożyło się w jakąś szczególną kompozycję barw, dźwięków, zapachów i skojarzeń i miejsce się zaczarowało. Trzeba OTWORZYĆ się na góry. Trzeba IŚĆ przez góry, WRACAĆ tam, PLANOWAĆ te powroty, MARZYĆ o nich, trzeba góry ŻEGNAĆ, na jak najkrócej, choć czasem na cały rok albo i na wiele lat. Ale trzeba wrócić. Trzeba skręcać z utartych ścieżek, trzeba szukać TAJEMNIC gór, trzeba poznawać LUDZI i nie pytać o nic tylko iść z nimi dalej. Cała zabawa z tym... A czasem na drodze spotkasz kogoś, kto Ci powie 'chodź, pokażę Ci miejsce magiczne'. Ale na Forum nie będą ogłaszać gdzie jest magicznie, bo jak pisał Wojtek - zaraz zniknie magia tych miejsc.
Pozdrawiam,
Derty

PS: Zapomniałem ujawnić 1 magiczne miejsce: początek żółtego szlaku z BB do Mucznego, wśród czernic, z twarzą ku zachodzącemu słońcu, majową porą. Potrzebny do tego sztafaż. Jaki? Instrukcji nie będzie:)

[curik]

PS: Zapomniałem ujawnić 1 magiczne miejsce: początek żółtego szlaku z BB do Mucznego, wśród czernic, z twarzą ku zachodzącemu słońcu, majową porą. Potrzebny do tego sztafaż. Jaki? Instrukcji nie będzie:)

Sztafaż zawsze się w takich okolicznościach znajdzie...

[WUKA]

Derty, masz absolutną (i wyczerpującą) rację. Magia to jest to co nieustannie przyciąga, do czego się tęskni, wraca (to jest właśnie magiczne działanie magii). Dla mnie Michniowiec, Łopienka ale też co najmniej kilka urokliwych drobiazgów. A wszędzie LUDZIE, ich historie, doświadczenia i marzenia.

[don Enrico]

Greandalf dziękuję za zwróconą uwagę :

... takie teksty niewiele wnoszą do dyskusji.

W przeciwieństwie do Twojego posta który wnosi BArdzo WIELE.
Skoncentruj się raczej na sensownych wypowiedziach Wojtka, Dertego i Wuki i podążaj tym tropem w poszukiwaniu.

[beatawyrwas]

Mnie mój najmilszy zabrał najpierw do Mucznego...i tam pokochałam Bieszczady...radzę nie zaczynać od znanych szlaków i wspinania się na Tarnice...warto posiedzieć nad Sanem,posłuchać gadania wody i pomyśleć co w życiu ważne...I jak pisali poprzednicy-bez pośpiechu.To inna jakość niż Tatry(jeśli po nich łaziliście),nie musicie nigdzie doleźć na czas bo jutro też wstanie dzień.Miłego milczenia i do zobaczenia gdzieś,kiedyś na szlaku.