To tu wkraczacie w objęcia zielnych wzgórz / Przemyśl

[don Enrico]

Piękny Przemyśl , bez upiększeń
.

[maciejka]

Piękny Przemyśl , bez upiększeń

don Enrico, ja bym wolała, żebyś usunął te kilka autek i znaków parkingowych, ramka może zostać

[don Enrico]

ależ Maciejko ! dla Ciebie wszystko .
Już wysłałem maila do Jurka Krużla (...ach te buty, te buty rajdowe, nie całkiem podarte i nie całkiem nowe...)
i mam nadzieję że że wkrótce auta zostaną usunięte.
Bo jeśli miałaś nadzieję , że zrobię to z największym przyjacielem kobiet .... to niestety , ja się z nim nie przyjaźnię.
p.s pan Jerzy K. mam nadzieję że nadal pełni obowiązki vice-Przemyśla

[maciejka]

ależ Maciejko ! dla Ciebie wszystko .
Już wysłałem maila do Jurka Krużla (...ach te buty, te buty rajdowe, nie całkiem podarte i nie całkiem nowe...)
i mam nadzieję że że wkrótce auta zostaną usunięte.
Bo jeśli miałaś nadzieję , że zrobię to z największym przyjacielem kobiet .... to niestety , ja się z nim nie przyjaźnię.
p.s pan Jerzy K. mam nadzieję że nadal pełni obowiązki vice-Przemyśla

Cóż, dzięki za dobre chęci, ale miałam naiwną nadzieję, że można to zrobić szybko i bez pośredników, tak po cichu, o świcie lub zmroku, choćby z boku i z użyciem techniki;-)

[maciejka]

Dość gadania o fotkach.

Mam wspomnienie, nie tak bardzo stare;-)

Przemyśl musiałam szybko opuścić, żałuję, że brakuje mi czasu, żeby spokojnie po nim pochodzić – zawsze w przelocie, poza dwoma tygodniami spędzonymi w podziemiach, bardzo dawno temu;-). Również porzuciłam objęcia zielonych wzgórz, żeby wymknąć się na płaskie i JEJ poszukać. Już od dawna to planowałam...zobaczyć JĄ na własne oczy! To był główny cel wyprawy. Pogoda od rana jawiła się kapryśna, lało i na przemian świeciło słońce. Nad miastem pojawiła się tęcza, a ja JEJ szukałam wierząc w znaki na niebie...
Jednak było jakoś „pod górkę”;-).Przez chwilę ogarnęło mnie zwątpienie może to nie ten czas, może nie to miejsce...Nic, nic, nie ma...Ciche rozczarowanie, prawie odwrót i nagle...Widzę JĄ, jedną samotną, ale taką jak z obrazka!
Rzucam się na ziemię, proszę słońce o chwilę jasności i utrwalam z każdej strony...
W końcu wstaję, idę parę kroków dalej i jest następna i jeszcze jedna i kolejna...
Hihihi...niewiele trzeba człowiekowi do szczęścia;-) Już tylko radośnie pełzam w trawie.
Wychodzi na wierzch wielka pazerność, każdą chcę mieć dla siebie i na zawsze!;-)
Ignoruję wielkie stado saren, one też nic sobie nie robią z mojej obecności.
Najważniejsza jest ONA – szachownica kostkowata.
Gatunek z kilku stanowisk w kraju, pod ścisłą ochroną, krytycznie zagrożony wg Polskiej Czerwonej Księgi Roślin.

[buba]

don Enrico, ja bym wolała, żebyś usunął te kilka autek i znaków parkingowych, ramka może zostać

zamiast aut mozesz dokleic furmanki