Odp: Kochajmy Syrenki - wspomnienia z czasów "przedcyfrowych"
Pewnie w szczególności, u kogo opony zmieniałemZamieszczone przez bogdaneg
To w oddzielnym wątku.
Wracajmy do tematu. Jako, że to forum bieszczadzkie, trzeba teraz zagonić Syrenkę w Bieszczady. No więc zaganiajmy. Najmłodszy uczestnik wyjazdu nie docenia jeszcze uroków wyższych gór, więc będą to okolice podgórskie, czyli Zalew Soliński. Niekoniecznie najkrótszą drogą. Ze sprzętu biwakowego - własne mieliśmy tylko śpiwory, naczynia i „Juwelek”, reszta pochodziła z wypożyczalni zakładowej.
Droga Kalnica - Terka. Piękna, pusta dolina Solinki. Przy drodze tony malin.
Sine Wiry. Oj, tędy chyba nie przejedziemy - zauważył najmłodszy. I miał rację. Trzeba wracać i jechać przez Buk.
Punktem docelowym jest jakieś spokojne miejsce nad zalewem. Na dachu mamy namiot, kajak, całe biwakowe wyposażenie. Oprócz śpiworów - z wypożyczalni zakładowej. Dojeżdżamy do małej wioski, kończy się asfalt. Nad wodę schodzi kamienista droga. Ta się nie kończy, ale jakby łagodnie wchodzi w wodę. Syrenka dalej nie pojedzie ale tu nam się podoba. Na końcu tej drogi, po uprzednim "zameldowaniu się" u najbliższych mieszkańców, rozbijamy namiot. Juwelek, rosołek, makaronek. Ściągamy pniaczki i przytaczamy kamyczki. Popularne rejony zalewu były już wtedy mocno nasycone wczasowiczami i patrolowane przez służby jawne i tajne z wody, lądu i powietrza. Służby owe przeganiały biwakowiczów na oficjalne campingi oraz zbierały mandaty. Tutaj jeszcze było pusto.
Odpowiedz z cytatem