Na niebiesko. Ciąg dalszy nastąpił

[bartolomeo]

ja sfinansuję ten bartkowy bilet na pks

No proszę, wcale nie jest trudno zdobyć dofinansowanie na wyjazdy turystyczne A kasa jest niebagatelna, o ile dobrze pamiętam to bilet PKS na koniec obecnego odcinka, tak aby kontynuować wyprawę, kosztuje całe 6.20zł

[asia999]

bilet PKS na koniec obecnego odcinka, tak aby kontynuować wyprawę, kosztuje całe 6.20zł

czyli dobrze myślałam, że sponsoring w tym wypadku kosztowny nie będzie

wędruj dalej, bo jest pięknie :))))))))))))

[bartolomeo]

Było pięknie, wędrowałem więc dalej

Przed atakiem na cywilizację nabierałem przez chwilę sił przy pierwiosnkach


po czym błyskawicznie przeskoczyłem tory, drogę i miasteczko i zatrzymałem się dopiero przy kapliczce.


A dalej już spokojnie, boczną drogą


ominąłem przyklejone do miasteczka przysiółki i wkroczyłem w zawilcowy las.


Zawilce oddawały tam czasem pola... żywcowi


Nie było już co prawda czego przebijać, ale i przebiśniegi czasem zaświeciły między żywcami.


Nie przeszkadzał nawet ulewny od pewnego czasu deszcz. Wszystko dobre jednak się kiedyś kończy i tabliczkę

zwiastującą niedaleki koniec drogi powitałem już z radością. To była długa wycieczka, być może jedna z najdłuższych w sezonie.

PS Odważyłem się nazwać niektóre roślinki, bardzo proszę o sprawdzenie i poprawienie jak coś nastulałem

[komisaRz von Ryba]

PS Odważyłem się nazwać niektóre roślinki, bardzo proszę o sprawdzenie i poprawienie jak coś nastulałem

jak to nazwać a plan wielkiej unifikacji ?
roślinka to roslinka ew. trawka lub kwiatek
a wycieczka cudna

[maciejka]

jak to nazwać a plan wielkiej unifikacji ?
roślinka to roslinka ew. trawka lub kwiatek
a wycieczka cudna

Mylisz się Komisarzu! Choć Bartolomeo stąpał siedmiomilowym butem i niebieską peleryną powiewał, to po nogami całkiem trafnie po imieniu wyłapał wszelkie kwiatki i roślinki:)

[bartolomeo]

plan wielkiej unifikacji ?

Nie plan a teoria, nie wielkiej a bezwzględnej! Teoria bezwzględnej unifikacji obowiązuje nadal. Z pewnymi poprawkami

[bartolomeo]

Wszystko dobre jednak się kiedyś kończy i tabliczkę zwiastującą niedaleki koniec drogi powitałem już z radością.

Upłynęło już sporo wody w Wisłoku odkąd mokry na wskroś oglądałem tabliczkę z napisem Hyżne Wczoraj po południu nie wytrzymałem i już o 16oo siedziałem sobie w autobusie do Kanady.

Wcześniej gospodarzy malowniczej chatki

zapytałem, czy mogę zostawić u nich na podwórku autko. Nie protestowali

Autobus podrzucił mnie w okolice końca poprzedniej trasy, wędrowałem sobie dalej asfaltem z zazdrością spoglądając w boczne dróżki


i zaglądając w okna mijanych domów.


Po kilku kilometrach niecodzienna kapliczka dała znak aby pożegnać się z asfaltem,


co uczyniłem baz żalu.


Po drodze mijało mnie wielu rowerzystów, ale nie było żadnego pieszego. Tylko ze strachem mogłem sobie chwilę pogadać


Przed opuszczeniem szutrówki rzuciłem jeszcze okiem na cywilizację...


i stanąłem w zadumie. Tam gdzie szlak miał opuścić drogę nijak nie dało się skręcić. Troszkę pokombinowałem i po chwili zaszedłem szlak z drugiej strony. Nie spodziewał się tego, dał sobie wyrwać wszystko co miał najlepszego


Mimo niewielkiej długości (lekko ponad 10km) ten asfaltowy kawałek dał mi się we znaki. Spodziewałem się tego, dlatego samą końcówkę niebieskiego podzieliłem sobie na dwie części. Został mi jeszcze maleńki kawałeczek, w sam raz na kolejne popołudnie:

[asia999]

Kolejny raz pięknie. :) Niby nic się nie dzieje, a jednak się dzieje. Nienachalnie, bez zbędnych dzwoneczków, klimatów, dzikości i innych popierdułek. Po prostu piękne wędrowanie.

Został mi jeszcze maleńki kawałeczek, w sam raz na kolejne popołudnie

Jako wierny kibic barw bartolomejsko-niebieskich i stając wobec nieuchronności tego, że owego kolejnego popołudnia niebieska wstążka tego szlaku zamieni się w Białą wstęgę mety zakrzyknę z przedlaptopowej fanzony : jeszcze jeden!! jeszcze jeden!! (może być nawet bezbarwny).

[bartolomeo]

Został mi jeszcze maleńki kawałeczek, w sam raz na kolejne popołudnie:

Dwa lata prawie minęły, dwa lata! Ale w końcu wczoraj się zmobilizowałem

Szlakowskaz na Białą jak wisiał tak wisi, co ciekawe dalej dwie godziny pokazuje z godną podziwu konsekwencją Zgodnie z jego wskazaniami zdobyłem pierwsze tego dnia wzgórze, z którego jak na dłoni widziałem końcówkę poprzedniego etapu wędrówki niebieskim szlakiem:



Więcej się już za siebie nie oglądałem, parłem zdecydowanie i mężnie do przodu. Znów zaglądałem w okna chatkom (tym starym, nowoczesne budownictwo w postaci willi, dworków i hollywoodzkich posiadłości jakoś mniej mnie interesowało).



Od pewnego momentu towarzyszyły mi rozległe widoki na bliższą i dalszą okolicę, ...



... i tak kręcąc głową to w lewo to w prawo szedłem sobie spokojnie "na Rzeszów". A szło mi się bardzo przyjemnie i zupełnie nie czułem tego, że zbliżam się do wojewódzkiego miasta. I to właśnie wojewódzkie miasto w pewnym momencie postanowiło sobie ze mnie zakpić, bo nie witając mnie tabliczką otwierającą pożegnało mnie zamykającą



Po chwili konsternacji stwierdziłem, że co prawda idę już półtorej godziny ale wg wszelkich znaków na niebie i ziemi powinienem dopiero zbliżać się do przedmieść Rzeszowa a nie już się z nim żegnać...

[komisaRz von Ryba]

masz rację Maciejko i nigdy nie wątpiłem w wiedzę Bartolomeo, wspomniał mi się tylko wielki plan wielkiej unifikacji co się tak dobrze swego czasu zapowiadał ale sza to jeszcze w projekcie jest ....