Na niebiesko. Ciąg dalszy nastąpił

[bartolomeo]

No i ruszył! Tak całkiem bez ostrzeżenia!

To ja dwa lata o tym gadam, jak bez ostrzeżenia?

Rozstaliśmy się, jak wychodziłem z Rzeszowa - szedłem naprzód mimo lekkiego niepokoju, ale doskonałe oznakowanie szlaku nie pozwoliło mi zginąć:



A i Rzeszów przestał się ze mną droczyć:



I jak już gotowałem się do dokończenia wędrówki asfaltem szlak zrobił w lewo zwrot i wprowadził mnie do lasku.



po czym zawzięcie wskazywał, że mam się przez ten iście bieszczadzki jar przedrzeć.



Cóż było zrobić, po zwalonej kłodzie przeskoczyłem na drugą stronę i "z miejsca w którym w końcu można było odczepić się od ściółki zębami i dłońmi" spojrzałem za siebie.



Chciałbym wiedzieć, jak pewien powszechnie poważany forumowicz przedarł się przez ten jar na rowerze. Chciałbym wiedzieć

[sir Bazyl]

Chciałbym wiedzieć, jak pewien powszechnie poważany forumowicz przedarł się przez ten jar na rowerze. Chciałbym wiedzieć

Wtedy to dopiero był JAR! A teraz jak widzę, po latach, procesy erozyjne spowodowały, że to już nie JAR a jareczek, jaruś co najwyżej