O znakowaniu szlaków na Ukrainie w N.P.M.

[Basia Z.]

Cała dyskusja jest o tym, czy jako Polacy (względnie Czesi) mamy prawo narzucać Ukraińcom swoją wizję znakowania gór.

Na jednej z dyskusji w Zawadce ktoś ze "znakarzy" powiedział (cytuję z pamięci) - przecież ci co nie lubią szlaków znakowanych mogą sobie iść przez gąszcz kosówki 3 metry od szlaku.

Nic mnie bardziej nie zdenerwowało, niż taka wypowiedź.
Przecież wszyscy, którzy lubią wędrówki poza szlakiem wiedzą, że zupełnie nie o to chodzi.

W tej chwili oznakowane są w Gorganach wszystkie narzucające się szlaki główne, grzbietowe.
A tak fajnie było mi w roku 2003 odkrywać ślady przedwojennych dróg (czasem zawalone wiatrołomami), jedynie z mapą WIG w ręce.

Człowiek czuje się wtedy odkrywcą.

[wojteck]

A jednak te dawne drogi kiedyś też były przez kogoś wyznaczone, oznaczone i przetarte. Póki co ja będąc w Gorganach też czułem się odkrywcą tych gór - będąc tam po raz pierwszy. A nawet jednego dnia od świtu do zmierzchu na szlaku nie spotkałem ani jednej osoby.

[coshoo]

A tak fajnie było mi w roku 2003 odkrywać ślady przedwojennych dróg (czasem zawalone wiatrołomami), jedynie z mapą WIG w ręce.

Człowiek czuje się wtedy odkrywcą.

Dokładnie. Cieszę się że też dane mi było łazić po Gorganach w tym samym roku bez żadnych szlaków i mizerną wiedzą o tych górach :)
Poza tym wiele czasowych informacji na tych znakach woła o pomstę do nieba, szczególnie na Świdowcu i Krasnej się to rzucało w oczy że znakarze chyba jechali autem i czasy braki na oko.

[krzychuprorok]

Ja też odkrywałem Gorgany w 2003 roku, niezapomniany wyjazd. Obecnie jestem po środku , ani zdecydowanym zwolennikiem szlaków, ani przeciwnikiem. Czasem jeżdżę sam i wolę poruszać się po szlakach.