Ballada podtopiona w Sanie

[Piskal]

W nocy zaczął padać deszcz
Wszystko w koło zrosił czule
Dzięki czemu miast iść w góry
Poznaliśmy tę Anulę.

Bo kiedy przestało padać
Pomyślelim, jako żywo,
Żeby zejść na dół do baru
By wytrąbić jakieś piwo.

Wtedy przyszła też do baru
Znana tu Bieszczadzka Kuna
A z jednego z mych kolegów
Aż zaczęła w bić w dal łuna.

Ode słowa dode słowa
Przypadek przypadek goni
Bo się rychło okazało
Że są wspólni nam znajomi.

Taki SB- ten jest wspólny
(Dlań Bieszczady są jak Eden)
Oraz Wojtek, który nick ma
Jedenaście, dwa i jeden.

No i właśnie ten ostatni
Był nam przez telefon zdradził
Gdzie ma koniak zakopany
Bardzo z tego bylim radzi.

Bowiem Bieszczad, to rzecz znana,
Swoje tajemnice ma
Czasem w ziemi zakopane
Jest C2H5OH

No i tak się porobiło
Że Anula w glorii cała
W naszym domku sympatycznym
Razem z nami zamieszkała.

Jako ciekawostkę podam
To, że plecak cnej dziewicy
Mieszkał sam w miłym pokoju
Gdzieś w hotelu w Zatwarnicy.

A jeżeli jakaś pani
Na myśl samą się rumieni
To wyjaśniam tu stanowczo-
Tam mieszkali dżentelmeni.

Jeśli chcecie szczegółową
Mieć relację- służę cynkiem
Garść szczegółów odnajdziecie.
Pod podanym tutaj linkiem.

Tak minęła środa, czwartek,
Piątek i wreszcie w sobotę,
W szczerym żalu ze stron obu
Ruszyła Kuna z powrotem.